ከዚያ ፈሪሳውያንና ከኢየሩሳሌም የመጡ አንዳንድ ጸሃፍት ወደ እርሱ ተሰብስበው መጡ።

ከደቀ መዛሙርቱ አንዳንዶቹ እጃቸው ሳይታጠብ (ያለ ጓንት) ዳቦ እንደሚበሉ ባዩ ጊዜ አታሉአቸው።

ምክንያቱም ፈሪሳውያንና አይሁድ ሁሉ እጃቸውን ካልታጠቡ አይበሉም፤ የሽማግሌዎችን ባህል ይይዛሉና።

ከገበያ ሲመጡ ካልታጠቡ አይበሉም። እንዲሁም ኩባያዎችንና ስንቅሎችን፣ ነሐስ ዕቃዎችን እና ጠረጴዛዎችን መታጠብ ያሉ ብዙ ሌሎች ነገሮችን ተቀብለው ይጠብቃሉ።

ከዚያ ፈሪሳውያንና ጸሃፍት እንዲህ ብለው ጠየቁት፦ ደቀ መዛሙርትህ ለሽማግሌዎች ባህል ለምን አይሄዱም? እጃቸው ሳይታጠብ ዳቦ ለምን ይበላሉ?

እርሱም መልሶ እንዲህ አለ፦ እንደሚጽፍ ኢሳይያስ ስለ እናንተ ማዛባኞች መልካም ትንቢት ተናገረ፤ “ይህ ሕዝብ በከንፈሮቻቸው ያከብረኛል፤ ልባቸው ግን ከእኔ ሩቅ ነው።”

“ነገር ግን ከንቱ ይሰግዱልኛል፤ የሰዎችን ትእዛዝ እንደ ትምህርት ሲያስተምሩ።”

የእግዚአብሔርን ትእዛዝ በማተው የሰዎችን ባህል ትይዛላችሁ—ስንቅሎችንና ኩባያዎችን መታጠብ እንዲሁም እንደዚህ ያሉ ብዙ ነገሮችን ታደርጋላችሁ።

እንዲህም አለአቸው፦ ልማዳችሁን ትጠብቁ ዘንድ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ በግልጽ ልብ ትጥሉታላችሁ።

ሙሴ እንዲህ አለ፦ “አባትህንና እናትህን አክብር” እና “አባት ወይም እናትን የሚረግም ሁሉ ይገደል።”

እናንተ ግን ትላላችሁ፦ ሰው ለአባቱ ወይም ለእናቱ “ቆርባን”—ማለትም ስጦታ—“ከእኔ በኩል የምትጠቀሙት ሁሉ ለእግዚአብሔር ተሰጥቶአል” ቢል ከግዴታ ነጻ ነው ትላላችሁ።

እና ከዚያ በኋላ ለአባቱ ወይም ለእናቱ ምንም እንዳይሠራ አትፍቀዱለት።

በሰጣችሁት ባህል የእግዚአብሔርን ቃል ከሥር ታስወግዳላችሁ፤ እንዲህ ያሉ ብዙ ነገሮችንም ታደርጋላችሁ።

ከዚያም ሕዝቡን ሁሉ ጠርቶ እንዲህ አላቸው፦ ሁላችሁ ስሙኝ እና አስተውሉ።

ከውጭ ወደ ሰው የሚገባ ምንም ነገር ሊረክሰው አይችልም፤ ነገር ግን ከሰው የሚወጣ ነገር ነው ሰውን የሚያረክሰው።

ለመስማት ጆሮ ያለው ይስማ።

ከሕዝብ ርቆ ወደ ቤት ከገባ በኋላ ደቀ መዛሙርቱ ስለ ምሳሌው ጠየቁት።

እርሱም እንዲህ አላቸው፦ እናንተም እንዲሁ ያለ ማስተዋል ናችሁን? ከውጭ ወደ ሰው የሚገባ ምንም ነገር ሰውን ሊያረክሰው እንኳ እንደማይችል አታስተውሉም?

ምክንያቱም ወደ ልቡ አይገባም፤ ወደ ሆዱ ይገባል እና ወደ መጸዳጃ ቤት ይወጣል፣ የበላውን ሁሉ አስወግዶ።

እንዲህም አለ፦ ከሰው የሚወጣው ነገር ነው ሰውን የሚያረክሰው።

ምክንያቱም ክፉ አሳቦች፣ አመንዝራነት፣ ዝሙት፣ መግደል ከውስጥ፣ ከሰው ልብ ይወጣሉ።

ስርቆት፣ ሀብት መመካት፣ ክፉነት፣ ማታቀል፣ ማራከት፣ ክፉ አይን፣ ስድብ፣ መመናበር፣ ሞኝነት።

እነዚህ ሁሉ ክፉ ነገሮች ከውስጥ ይወጣሉ እና ሰውን ያረክሳሉ።

ከዚያም ተነሥቶ ወደ ጢሮስና ሲዶና ዳርቻ ሄደ፤ ወደ አንድ ቤት ገባ እና እንዳንድም ሰው ያውቅ አልፈለገም፤ ነገር ግን ሊሰወር አልቻለም።

ልጇ ርኵስ መንፈስ ያለባት አንዲት ሴት ስለ እርሱ ሰምታ መጣች እግሩን ተደፍታ ወደቀች።

ይህች ሴት ግሪክ የነበረች እና በትውልድ ሲሮፊኒቺያዊት ነበረች፤ አጋንንቱን ከልጇ እንዲያስወጣ ለመነጋገር መከረችው።

ኢየሱስ ግን እንዲህ አላት፦ በመጀመሪያ ልጆቹ ይጠግቡ፤ የልጆችን ዳቦ መውሰድ ለውሾች መጣል አይገባም።

እርስዋም መልሳ እንዲህ አለችው፦ አዎን፣ ጌታ፤ ነገር ግን ከጠረጴዛ በታች ያሉ ውሾች የልጆችን የዳቦ ቅንጣቶች ይበላሉ።

እርሱም እንዲህ አላት፦ በዚህ ንግግርሽ የተነሣ ሂጂ፤ አጋንንቱ ከልጅሽ ወጥቶአል።

እርሷም ወደ ቤትዋ ተመለሰች፤ አጋንንቱ እንዳወጣ ልጇም በአልጋ ላይ ተኝታ እንዳለች አገኘች።

እንደገናም ከጢሮስና ከሲዶና ዳርቻ ወጥቶ በዴካፓሊስ ዳርቻ መካከል አለፈና ወደ ገሊላ ባሕር መጣ።

ድንቆሮ እና መናገር እንቅፋት ያለበትን አንድ ሰው ወደ እርሱ አመጡና እጁን እንዲጫንበት ለመኑት።

እርሱም ከብዙ ሕዝብ ለየው፤ ጣቶቹን በጆሮው አስገባ ተፈሰ እና ምላሱን ነካው።

ከዚያም ወደ ሰማይ ተመልክቶ አለቀሰ እና እንዲህ አለው፦ ኤፍፋታ—ማለትም፦ ተከፍት።

ወዲያውኑ ጆሮዎቹ ተከፈቱ፤ የምላሱ እግዳ ተፈታ እና ግልጽ ተናገረ።

ማንኛውንም እንዳይነግሩ አዘዛቸው፤ ነገር ግን እርሱ መከራ ሲያዝዛቸው መጠን መጠን እነርሱ እንዲሁ ይዘረጋው ነበር።

እጅግ ተደነገጡና እንዲህ አሉ፦ ነገር ሁሉን በጥሩ አድርጎአል፤ ደንቆሮን እንዲሰማ ደምጽንም እንዲናገር ያደርጋል።