በዚያኑ ቀናት ሕዝቡ እጅግ ብዙ ነበር ለመብላትም ነገር አልነበራቸውም፤ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ወደ እርሱ ጠርቶ እንዲህ አላቸው።

ለዚህ ሕዝብ እራራለሁ፤ ከእኔ ጋር አሁን ሦስት ቀን ቆይተዋል ለመብላትም ነገር የለም።

በራብ ወደ ቤታቸው እሰዳቸው ከሆነ በመንገድ ይደክማሉ፤ ከእነርሱ ብዙዎች ከሩቅ መጥተዋልና።

ደቀ መዛሙርቱም መልሰው አሉት፦ በዚህ ምድረ በዳ እንዲህ ያሉትን ሰዎች በእንጀራ ለማረካሸ ከየት ይቻላል?

እርሱም እንዲህ መለሰላቸው፦ እንጀራ ስንት አላችሁ? እነርሱም፦ ሰባት አሉ።

ሕዝቡን በመሬት ላይ እንዲቀመጡ አዘዘ፤ ሰባቱን እንጀራ አነሣ፣ ምስጋና አቀረበ፣ ቈርሶም ለደቀ መዛሙርቱ ሰጣቸው በፊታቸው እንዲያቀርቡ፤ እነርሱም ሕዝቡ ፊት አቀረቡ።

እጅግ ትንሽ ዓሶችም ነበሯቸው፤ እነርሱንም ባረከ እንዲሁ በፊታቸው እንዲያቀርቡ አዘዘ።

ስለዚህ በሉ ሞሉም፤ የቀረውን ተቆራረጠ ምግብ ሰባት መንኰራኵሮች ሙሉ ሰበሰቡ።

የበሉትም እንደ አራት ሺህ ነበሩ፤ እርሱም አሰናበታቸው።

ወዲያውም ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ወደ ጀልባ ገብቶ ወደ ዳልማኑታ አካባቢ መጣ።

ፈሪሳውያንም መጥተው ከእርሱ ጋር ጥያቄ ጀመሩ፤ ሊፈትኑት ከሰማይ ምልክት ለማግኘት ይሻሉ ነበር።

እርሱም በመንፈሱ ጥልቅ እሰት አለና፦ ይህ ትውልድ ምልክትን ለምን ይፈልጋል? እውነት እላችሁ፣ ምልክት ለዚህ ትውልድ አይሰጥም አለ።

እነርሱንም ተውቶ እንደ ገና ወደ ጀልባ ገብቶ ወደ ሌላው ወገን ሄደ።

አሁን ደቀ መዛሙርቱ እንጀራ መያዝ ረሱ ነበር፤ በጀልባውም ከአንድ እንጀራ በላይ አልነበራቸውም።

እርሱም እንዲህ ሲል አስጠነቀቃቸው፦ ተጠንቀቁ፤ ከፈሪሳውያን እርሾና ከሄሮድስ እርሾ ተጠበቁ።

እነርሱም፦ እንጀራ ስለሌለን ነው ብለው ጀመሩ እርስ በርሳቸው መነጋገር።

ኢየሱስም ያን አውቆ እንዲህ አላቸው፦ እንጀራ ስለሌላችሁ ለምን ታሰባሰባላችሁ? ገና አታዩምን? አታስተውሉምን? ልባችሁ ገና ጠንካራ ነውን?

ዓይኖች አላችሁ አታዩምን? ጆሮዎች አላችሁ አትሰሙምን? አታስታውሱምን?

አምስቱን እንጀራ ለአምስት ሺህ ሰዎች ባቈርስሁ ጊዜ የተረከበውን ተቆራረጠ ምግብ ሙሉ በሙሉ ስንት መንኰራኵሮች አነሣችሁ? እነርሱም መለሱ፦ ዐሥራ ሁለት።

ሰባቱንስ ለአራት ሺህ ሰዎች ባደረግሁ ጊዜ የተረከበውን ተቆራረጠ ምግብ ሙሉ በሙሉ ስንት መንኰራኵሮች አነሣችሁ? እነርሱም፦ ሰባት አሉ።

እርሱም እንዲህ አላቸው፦ እንግዲህ ገና አታስተውሉምን?

ወደ ቤትሳይዳም መጣ፤ ዕውር ሰውን ወደ እርሱ አመጡ እንዲነካውም ለመኑት።

ዕውሩን እጁን ይዞ ከከተማይቱ ወደ ውጭ አመራው፤ በዓይኖቹ ላይ ተፉ፣ እጆቹንም ጫን ምንም ታያለህን ብሎ ጠየቀው።

እርሱም አንሥቶ ተመለከተና፦ ሰዎችን እንደ ዛፎች ሲመላለሱ አያለሁ አለ።

ከዚያ እንደገና በዓይኖቹ ላይ እጆቹን ጫነ፤ እንዲመለከትም አደረገው፤ እይታው ተመለሰለት እያንዳንዱንም በግልጽ አየ።

ወደ ቤቱም ሰደደው እንዲህ እያለ፦ ወደ ከተማ አትግባ፤ በከተማይቱም ለማንኛውም አትንገራ።

ኢየሱስና ደቀ መዛሙርቱ ወደ ቄሣርያ ፊልጵስ ከተሞች ወጡ፤ በመንገድም ደቀ መዛሙርቱን እንዲህ ሲል ጠየቃቸው፦ ሰዎች እኔን ማን እንደሆንኩ ይላሉ?

እነርሱም መለሱ፦ አንዳንድ ዮሐንስ መታጠቢያ ይላሉ፤ ሌሎች ግን ኤልያስ፥ ሌሎችም ከነቢያት አንዱ ይላሉ አሉ።

እርሱ ግን እንዲህ አላቸው፦ እናንተ ግን እኔን ማን እንደምንሆን ትላላችሁ? ጴጥሮስም መለስ እንዲህ አለው፦ አንተ ክርስቶስ ነህ።

እነርሱንም ማንኛውንም ሰው ስለ እርሱ እንዳይነግሩ አዘዛቸው።

ከዚያም መምረዝ ጀመረ እንዲህ ብሎ፦ የሰው ልጅ ብዙ መከራ ሊቀበል ይገባዋል፥ በሽማግሌዎችና በሊቀ ካህናን እና በጸሐፊዎች ይጣላል፥ ይገደላል፥ ከሦስት ቀን በኋላም ይነሣል።

ይህንንም ቃል በግልጽ ይናገር ነበር፤ ጴጥሮስም ይዞት መገሥጸት ጀመረ።

እርሱ ግን ተመልሶ ደቀ መዛሙርቱን ተመልክቶ ጴጥሮስን ገሠጸው እንዲህም አለው፦ ሰይጣን ሆይ፥ ከኋላዬ ተመለስ፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ነገሮችን አትመርጥም፥ ነገር ግን የሰውን ነገሮች ታስባለህ።

ሕዝቡንም ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ጠርቶ እንዲህ አለ፦ በኋላዬ ሊመጣ የሚወድ ማንኛውም ሰው እራሱን ይካድ፣ መስቀሉንም ይሸከምና ይከተለኝ።

ሕይወቱን ሊያድን የሚፈልግ ሁሉ ያጣታል፤ ግን ስለ እኔና ስለ ወንጌል ሕይወቱን የሚያጣ እርሱ ያድናታል።

ሰው ሙሉውን ዓለም ቢያገኝ ነፍሱን ግን ቢያጣ ምን ይጠቅመዋል?

ወይስ ሰው ስለ ነፍሱ ለማቀያየር ምን ይሰጣል?

ስለዚህ በዚህ ዝሙትና ኀጢአተኛ ትውልድ ውስጥ በእኔና በቃሌ የሚፈር ማንኛውም ሰው፣ የሰው ልጅ ደግሞ በአባቱ ክብር ከቅዱሳን መላእክት ጋር ሲመጣ ከእርሱ ይፈራል።