እርሱም እንዲህ አላቸው፦ እውነት እላችሁ፣ እዚህ ቆሙ ያሉት ከእነርሱ አንዳንዶቹ እስከሚያዩ ድረስ—የእግዚአብሔር መንግሥት በኃይል ሲመጣ—ሞትን አይቀምሱም።

ስድስት ቀን በኋላ ኢየሱስ ጴጥሮስንና ያዕቆብን ዮሐንስንም አብሮ ወሰዳቸው፤ በራሳቸው ብቻ ሆነው ይሆን ዘንድ ወደ ከፍ ያለ ተራራ አመጣቸው፤ በፊታቸውም ተለወጠ።

ልብሱም ደማቅ ሆኖ እጅግ እንደ በረዶ ነጭ ሆነ፤ እንደዚህ በምድር ላይ ማንም ልብስ አጣቢ ሊነጻው አይችልም።

እነሆም ኤልያስ ከሙሴ ጋር ተገለጡላቸው፤ ከኢየሱስም ጋር እየተነጋገሩ ነበር።

ጴጥሮስም መልሶ ለኢየሱስ፣ መምህር ሆይ፣ እኛ እዚህ መኖር መልካም ነው አለው፤ እንግዲህ ሶስት ዳሶች እንሥራ፤ አንዱ ለአንተ፣ አንዱ ለሙሴ፣ አንዱም ለኤልያስ።

ምክንያቱም ምን እንዲህ ሊናገር እንደሚገባ አያውቅም ነበር፤ እጅግ ፈርተዋል ነበር።

ደመናም መጥቶ አሸፈናቸው፤ ከደመናውም ድምፅ እንዲህ ሲል ወጣ፦ ይህ የሚወደው ልጄ ነው፤ እርሱን ስሙ።

በድንገትም በዙሪያቸው እየተመለከቱ ሳሉ ከእነርሱ ጋር ከኢየሱስ ብቻ በቀር ሌላ ማንንም አላዩም።

ከተራራውም ሲወርዱ ያዩትን ለማንኛውም ሰው እስኪናገሩ ድረስ—እስከ የሰው ልጅ ከሙታን እስኪነሳ—እንዳይነግሩ አዘዛቸው።

እነርሱም ይህን ነገር በራሳቸው ጠብቀው ነበር፤ ከሙታን መነሳት ምን ማለት እንደሆነ እርስ በርሳቸው እየጠየቁ ነበር።

እንዲህም አጠየቁት፦ ጻፎች ኤልያስ መጀመሪያ መምጣት አለበት የሚሉት ለምንድን ነው?

እርሱም መልሶ አላቸው፦ ኤልያስ በእርግጥ መጀመሪያ ይመጣል ሁሉንም ያቀናል። ነገር ግን ስለ የሰው ልጅ የተጻፈው እንዴት ነው—ብዙ ነገር ይሠቃያል እንዲናቁትም እንዳለ?

ነገር ግን እኔ እላችኋለሁ፣ ኤልያስ እውነት መጥቶአል፤ ስለ እርሱ እንደ ተጻፈ እንደ ፈለጉ ሁሉ አደረጉበት።

ወደ ደቀ መዛሙርቱ ሲመጣ ብዙ ሕዝብ በዙሪያቸው ተሰብስቦ እንዳለ አየ፤ ጻፎችም ከእነርሱ ጋር እየተከራከሩ ነበር።

ሕዝቡም ሁሉ እርሱን አይተው ወዲያው እጅግ ተደነቁ፤ ወደ እርሱም ሮጠው ሰላመው።

እርሱም ጻፎቹን፦ ከእነርሱ ጋር ምን ታጠያቀማችሁ ነበር? ብሎ ጠየቃቸው።

ከሕዝቡ አንዱ መልሶ አለ፦ መምህር ሆይ፣ የድምፅ የሌለው መንፈስ ያለበት ልጄን ወደ አንተ አመጣሁ።

የት ቢያዝው እንኳን ይነቀጥቀጠዋል፤ ፈራፈራ ይላል፣ ጥርሱን ይበስሳል ይረግፋልም፤ ደቀ መዛሙርትህንም እንዲያወጡት ነገርኋቸው ግን አልቻሉም።

እርሱም መልሶ አለ፦ እምነት የሌለባችሁ ትውልድ ሆይ፣ እስከ መቼ ከእናንተ ጋር እሆናለሁ? እስከ መቼ እታገሣችኋለሁ? እሱን ወደ እኔ አቅርቡ።

እርሱንም ወደ እርሱ አመጡት፤ እርሱን ባየው ጊዜ መንፈሱ ወዲያው አንቀጠቀጠው፤ እርሱም መሬት ላይ ወድቆ ፈራፈራ ሲል ይቈለጥቈለጥ ጀመረ።

ኢየሱስም አባቱን፦ ይህ ከመቼ ጀምሮ ደረሰበት? ብሎ ጠየቀው፤ እርሱም፦ ከሕፃንነቱ ጀምሮ ነው አለ።

ብዙ ጊዜም ለማጥፋቱ ወደ እሳትና ወደ ውሃ ይጣለዋል፤ ነገር ግን ቢቻልህ ማንኛውንም ነገር አድርገህ ራራብን እና ረዳን።

ኢየሱስም እንዲህ አለው፦ ማመን ቢቻልህ፣ ለሚያምን ሁሉ ነገር ይቻላል።

ወዲያውም የልጁ አባት ጮኾ ከእንባ ጋር እንዲህ አለ፦ ጌታዬ አምናለሁ፤ የእምነቴን እጥረት ርዳኝ።

ሕዝቡ በአንድ ላይ እየሮጡ መጡ መሆናቸውን ኢየሱስ አይቶ ርኩስ መንፈሱን ገሠጸው እንዲህም አለው፦ ድምፅ የሌለህና ድንቆሮ መንፈስ ሆይ፣ እኔ እንዲህ እልሃለሁ፤ ከእርሱ ውጣ እንግዲህም ወደ እርሱ ከእንግዲህ ወዲያ አትግባ።

እርሱም ጮኾ እጅግ አንቀጠቀጠው እና ወጣበት፤ እርሱም እንደ ሞተ ሰው ሆኖ ቀረ፤ እንዲህም ብዙዎች፣ ሞቶአል አሉ።

ኢየሱስ ግን በእጁ ይዞ አነሣው፤ እርሱም ተነሣ።

ከዚያም ወደ ቤት ከገባ በኋላ ደቀ መዛሙርቱ በራስነት ጠየቁት፦ እኛ ለምን ልንያውጠው አልቻልንም?

እርሱም አላቸው፦ ይህ ዓይነት በጸሎትና በጾም ብቻ እንጂ በሌላ አይወጣም።

ከዚያም ወጥተው በገሊላ አለፉ፤ እርሱም መንገዳቸውን ማንም እንዳያውቅ አልወደደም።

ደቀ መዛሙርቱን ሲያስተምር እንዲህ ይላቸው ነበር፦ የሰው ልጅ ወደ ሰዎች እጅ ይሰጣል ይገድሉታልም፤ ከተገደለ በኋላ በሦስተኛው ቀን ይነሳ።

ነገር ግን ይህን ቃል አላረዱም፤ ሊጠይቁትም ፈሩ።

እርሱም ወደ ቅፍርናሆም መጣ፤ ቤት ሆኖ ሳለ እንዲህ አላቸው፦ በመንገድ ላይ መካከላችሁ ምን ተከራከራችሁ?

እነርሱ ግን ዝም አሉ፤ ምክንያቱም በመንገድ ላይ መካከላቸው ማን ከሁሉ ይበልጥ ታላቅ ነው ብለው እየተከራከሩ ነበር።

እርሱም ተቀመጠ ዐሥራ ሁለቱን ጠራ እንዲህም አላቸው፦ ማንኛውም ሰው የመጀመሪያ መሆን ከፈለገ ከሁሉ መጨረሻ ይሁን ከሁሉም አገልጋይ ይሁን።

አንድ ሕፃን ወስዶ በመካከላቸው አቆመው፤ በክንዱም አቀፈው እንዲህ አላቸው።

እንደዚህ ያሉ ሕፃናት ከእነዚህ አንዱን በስሜ የሚቀበል እኔን ይቀበላል፤ እኔን የሚቀበል ግን እኔን አይቀበልም እንጂ ላከኝን ይቀበላል።

ዮሐንስም መልሶ አለ፦ መምህር ሆይ፣ በስምህ አጋንንት የሚያወጣ አንድን አየን፤ ከእኛ ግን አይከተለንም ስለዚህ ከልክነው።

ኢየሱስ ግን አለ፦ አታከልኩት፤ በስሜ ድንቅ ሥራ የሚያደርግ ሰው ፈጥኖ ስለ እኔ ክፉ ሊናገር አይችልም።

ስለ እኛ ያልተቃወመ ከእኛ ጋር ነው።

ለክርስቶስ የሆናችሁ ስለ ሆነ በስሜ የውሃ ጽዋ ለማጠጣት የሚሰጣችሁ ማንኛውም ሰው፣ እውነት እላችሁ፣ ሽልማቱን አያጣም።

ነገር ግን በእኔ የሚያምኑ ከእነዚህ ትናንሾች አንዱን ያሰናክል፣ የወፍ መጥመቂያ ድንጋይ በአንገቱ ላይ ታስሮ ወደ ባሕር ቢጣለው ይሻለዋል።

እጅህ ብታሰናክልህ ቍረጣት፤ ሁለት እጆች እያሉህ ወደ ገሃነም ወደ የማይጠርጥር እሳት መሄድ ከመሆን ይልቅ አንዲት እጅ እያለብህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻላል።

በዚያ ትርኝታቸው አይሞትም እሳቱም አይጠርጥር።

እግርህ ብታሰናክልህ ቍረጣት፤ ሁለት እግሮች እያሉህ ወደ ገሃነም ወደ የማይጠርጥር እሳት መጣላት ከመድረስ ይልቅ አንዲት እግር እያለብህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻላል።

በዚያ ትርኝታቸው አይሞትም እሳቱም አይጠርጥር።

ዐይንህ ብታሰናክልህ አውጣው፤ ሁለት ዐይኖች እያሉህ ወደ ገሃነም እሳት መጣላት ከመድረስ ይልቅ አንድ ዐይን እያለብህ ወደ የእግዚአብሔር መንግሥት መግባት ይሻላል።

በዚያ ትርኝታቸው አይሞትም እሳቱም አይጠርጥር።

ሁሉ በእሳት ይጨወታሉ፥ መሥዋዕት እያንዳንዱም በጨው ይጨወታል።

ጨው ጥሩ ነው፤ ጨው ጨዋነቱን ከአጣ ግን በምን ታማጣሉት? ጨው በራሳችሁ ይሁን፤ እርስ በርሳችሁም በሰላም ኑሩ።