ነገር ግን ሳንባላጥ እኛ ቅጥሩን እንሠራ ጀመርን ብሎ ሲሰማ እጅግ ተቈጣ፣ በጣም ተናደደም አይሁዳውያንን አላገለ።

በወንድሞቹና በሰማርያ ሠራዊት ፊት እንዲህ አለ፦ ‘እነዚህ ደካማ አይሁዳውያን ምን እየሠሩ ናቸው? ራሳቸውን ይመሸከማሉ? መሥዋዕት ይሠዋሉ? ነገሩን በአንድ ቀን ያበቃሉ? ተቃጥሎ በቆየ የቆሻሻ ኵርብታ ውስጥ ያሉትን ድንጋዮች ዳግመኛ ያስነሳሉ?’

አሞናዊው ጢብያም በአጠገቡ ነበር፤ እንዲህ አለ፦ ‘እነሱ የሚሠሩት እንኳን፣ ቀበሮ ቢወጣበት እንኳ የድንጋይ ቅጥራቸውን ይወርሳል.’

አምላካችን ሆይ፣ ስለ ተናቁን ስማን፤ ዕፍረታቸውን በራሳቸው ራስ ላይ መልስላቸው፤ በምርኮ አገር ላይ ማርኮ አሳልፈህ ስጣቸው።

ክፋታቸውን አትሸፍን፤ ኃጢአታቸውም ከፊትህ አይደመሰስ፤ ምክንያቱም በሠራተኞቹ ፊት አንተን አስቈጡህ።

እኛም ቅጥሩን ሠርተናል፤ ቅጥሩ ሁሉ እስከ እኩለ መጠኑ ድረስ ተገናኘ፤ ምክንያቱም ሕዝቡ ልብ አድርጎ ለመስራት ነበር።

ነገር ግን ሳንባላጥና ጢብያ እንዲሁም አረቦች፣ አሞናውያንና አስዶድያን የኢየሩሳሌም ቅጥሮች እየተታረሱ ጀምረዋል፣ ስንጥቆቹም እየተዘጉ ናቸው ብለው ሲሰሙ እጅግ ተቈጡ።

ሁሉም በአንድነት ተማከሩ እንዲመጡ እና ኢየሩሳሌምን እንዲዋጉ፣ ሥራውንም እንዲከለክሉ።

እኛ ግን ለአምላካችን ጸሎት አድርገን በእነርሱ ምክንያት ቀንና ሌሊት ጠባቂ አቆመን።

የይሁዳ ሕዝብም እንዲህ አለ፦ ‘ጭነት የሚሸክሙት ኃይላቸው ደከመ፤ ቆሻሻም ብዙ ነው፤ ስለዚህ ቅጥሩን መሥራት አንችልም.’

ጠላቶቻችንም እንዲህ አሉ፦ ‘እኛ ወደ መካከላቸው እስክንገባ እና እስክንግደላቸው ሥራውንም እስክንቆም ድረስ አያውቁም፣ አያዩም.’

ከእነርሱ አጠገብ የሚኖሩ አይሁዳውያንም መጥተው አሥር ጊዜ እንዲህ ነገሩን፦ ‘ከማንኛውም ቦታ ትመለሱ ብላችሁ በምትቆሙበት ሁሉ ላይ በላያችሁ ይወርዳሉ.’

ስለዚህ በቅጥሩ ኋላ በዝቅተኛውና በከፍተኛው ቦታ ሕዝቡን በቤተሰቦቻቸው አቆማቸው፤ ሰይፋቸውን፣ ጦራቸውንና ቀስታቸውን ጫኑ።

ተመልኬ ተነሥቼም ለአዛዦችና ለአለቆች እንዲሁም ለሕዝቡ ሁሉ እንዲህ አልሁ፦ ‘አትፍሩባቸው፤ ታላቅና አስፈሪ የሆነውን ጌታን አስታውሱ፤ ስለ ወንድሞቻችሁ፣ ስለ ወንዶች ልጆቻችሁና ሴቶች ልጆቻችሁ፣ ስለ ሚስቶቻችሁ እና ስለ ቤቶቻችሁ ተዋጉ.’

ጠላቶቻችን ለእኛ ተታወቀ ብለው እና እግዚአብሔር ምክራቸውን ከንቱ እንዳደረገ ሲሰሙ እያንዳንዳችን ወደ ቅጥሩ ተመለስን፤ እያንዳንዱም ወደ ሥራው ተመለሰ።

ከዚያ ጊዜ ጀምሮ ከአገልጋዮቼ ግማሽ በሥራው ይሠሩ ነበር፤ ሌላው ግማሽ ግን ጦሮችን፣ ጋሻዎችን፣ ቀስቶችን እና የብረት ጦር ልብስ ይዘው ቆሙ፤ አለቆቹም ሁሉ የይሁዳን ቤት ከኋላ ቆሙ።

በቅጥሩ ላይ የሚሠሩትና ጭነት የሚሸክሙት ከሚጭኑት ጋር ሁሉ በአንዱ እጃቸው ሥራ ያደርጉ ነበር፤ በሌላው እጃቸው ጦር ይዘው ነበር።

ሠራተኞቹም እያንዳንዱ ሰይፉን በጎኑ ታጥቆ ያዘ፣ እንዲሁም ይሠራ ነበር። መለከቱን የሚነፋውም በአጠገቤ ነበር።

ለአዛዦችና ለአለቆች እንዲሁም ለሕዝቡ ቀሪዎች እንዲህ አልሁ፦ ‘ሥራው ታላቅና ሰፊ ነው፤ በቅጥሩም ላይ ከእርስ በርሳችን ርቀን ተበታትነናል.’

ስለዚህ የመለከቱን ድምፅ በምትሰሙበት ስፍራ ወደዚያ ወደ እኛ ተሰብስቡ፤ አምላካችን ስለእኛ ይዋጋል።

እንግዲህ በሥራው ተግተን ሠራን፤ ከእነርሱ ግማሽ ግን ከጠዋት መውጫ ጀምሮ እስከ ከዋክብት ሲታዩ ድረስ ጦሮቹን ይዘው ቆመው ነበር።

በዚያኑ ጊዜ ለሕዝቡ እንዲህ አልሁ፦ ‘እያንዳንዳችሁ ከአገልጋዮቻችሁ ጋር በኢየሩሳሌም ውስጥ ተኙ፤ በሌሊት ለእኛ ጠባቂ ትሁኑ፣ በቀንም ትሠራላችሁ.’

እኔም ወንድሞቼም አገልጋዮቼም ከኋላዬ የሚከተሉት ጠባቂዎችም ከእኛ ማንም ልብሱን አልነቀለም፤ ለመታጠብ ብቻ ነበር የሚነቀለው።