ሕዝቡና ሚስቶቻቸው በወንድሞቻቸው በይሁዳውያን ላይ ታላቅ ጩኸት አቀረቡ።

አንዳንዶቹ እንዲህ አሉ፤ እኛ፣ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻችን ብዙ ነን፤ ስለዚህ እንበላና እንኖር ዘንድ እህል እንወስዳለን።

ሌሎችም እንዲህ አሉ፤ ራብ ስለነበረ እህል እንገዛ ዘንድ መሬታችንን፣ የወይን እርሻችንንና ቤቶቻችንን በዕዳ ላይ አስዋርደናል።

ደግሞም አንዳንዶቹ እንዲህ አሉ፤ የንጉሡን ግብር ለመክፈል ገንዘብ በዕዳ አውርደናል፤ ዕዳውም በመሬታችንና በየወይን እርሻችን ላይ ነው።

ነገር ግን አሁንም ሥጋችን እንደ ወንድሞቻችን ሥጋ ነው፤ ልጆቻችንም እንደ ልጆቻቸው ናቸው፤ እነሆ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻችንን ባሪያ እንዲሆኑ ወደ ባርነት እናስገባቸዋለን፤ አንዳንድ ሴት ልጆቻችንም አስቀድሞ ወደ ባርነት ተወስደዋል፤ ለመቤዛቸውም ኀይል የለንም፤ ሌሎች ሰዎች መሬታችንንና የወይን እርሻችንን ይይዛሉ።

ጩኸታቸውንና እነዚህን ቃሎች ሲሰማኝ እጅግ ተቈጣሁ።

ከዚያ ከራሴ ጋር አሰብሁ፤ ክቡራንንና አለቆችን ገሠግሥሁአቸውና እንዲህ አልሁ፤ እያንዳንዳችሁ በወንድማችሁ ላይ ወለድ ትጠይቃላችሁ። በነርሱ ላይ ታላቅ ስብሰ ሰባ አከበርኩ።

እንዲህም አልሁአቸው፤ ለአቅማችን መጠን ለአሕዛብ ለተሸጡ ወንድሞቻችንን ይሁዳውያንን አዳንናቸው፤ እናንተ ግን ወንድሞቻችሁን እንደገና ትሸጣላችሁን? ወይስ ለእኛ እንዲሸጡ ይሆናልን? እነርሱ ግን ዝም አሉ መልስም አላገኙም።

ደግሞ አልሁ፤ የምታደርጉት መልካም አይደለም፤ የአሕዛብ ጠላቶቻችን ስድብ ምክንያት በአምላካችን ፍርሃት መመላለስ አይገባችሁን?

እኔም እንዲሁ ወንድሞቼና አገልጋዮቼ ከእነርሱ ገንዘብና እህል መጠየቅ እንችል ነበር፤ እባካችሁ ይህን የወለድ ነገር እንተው።

እባካችሁ በዚህች ቀን መሬታቸውን፣ የወይን እርሻቸውን፣ የወይራ ቦታቸውንና ቤቶቻቸውን መልሱላቸው፤ ከእነርሱ እንደ ወለድ የጠየቃችሁትን ከገንዘብ፣ ከእህል፣ ከወይን ጠጅና ከዘይት መቶኛ ክፍል የሆነውንም መጠን መልሱላቸው።

እነርሱም እንመልሳለን እና ከእነርሱ ምንም አንጠይቅም አሉ፤ እንዲሁም እንደ አልህ እናደርጋለን አሉ። ከዚያ ካህናትን ጠርቼ ይህን የተስፋ ቃል እንዲፈጽሙ እንዲማማሉ አሳረፍኋቸው።

ደግሞ የልብሴን ክንፍ አናወጥሁ እናም እንዲህ አልሁ፤ ይህን ተስፋ የማያፈጽም ሁሉን እግዚአብሔር ከቤቱና ከሥራው እንዲሁ አንኳኳ አውጥቶ ይናወጥ፤ እንዲሁም ባዶ ይሁን። ማኅበሩም ሁሉ አሜን አሉ እግዚአብሔርንም ምስጋና አቀረቡ፤ ሕዝቡም እንደዚህ ተስፋ አደረገ።

ደግሞም በይሁዳ ምድር ገዥ እንድሆን ከተሾምሁ ጀምሮ፣ ከአርጣክሴርክስ ንጉሥ ሃያኛ ዓመት እስከ ሠላሳ ሁለተኛ ዓመት ድረስ ያለውን ዐሥራ ሁለት ዓመታት ጊዜ ሙሉ በሙሉ እኔና ወንድሞቼ የገዥ መመገቢያ መብትን አልወስድንም።

ከእኔ በፊት ያሉ የቀድሞው ገዦች ግን በሕዝቡ ላይ ጫና ይጫኑ ነበር፤ ከእነርሱም ምግብና ወይን ጠጅ ይወስዱ ነበር፥ ተጨማሪም አርባ ሰቅል ብር ይቀበሉ ነበር፤ እንኳን አገልጋዮቻቸውም በሕዝቡ ላይ ሥልጣን ይይዙ ነበር፤ እኔ ግን ስለ አምላክ ፍርሃት እንዲህ አላደረግሁም።

እኔም በዚህ ቅጥር ሥራ ላይ ቀጥሄ ነበር፤ መሬትም አልገዛንም፤ አገልጋዮቼ ሁሉ ወደዚያ ለሥራ ተሰብስበው ነበር።

እንዲሁም በጠረጴዛዬ ከይሁዳውያንና ከአለቆች መቶ አምሳ ሰዎች ነበሩ፤ ከዙሪያችን ካሉ አሕዛብ ወደ እኛ የመጡት ከእነዚህ በስተቀር።

በየቀኑ ለእኔ የተዘጋጀው አንድ በሬና ስድስት ምርጥ በጎች ነበሩ፤ ወፎችም ይዘጋጁ ነበር፤ እንዲሁም በዐሥር ቀን አንድ ጊዜ የወይን ጠጅ አይነቶች ሁሉ በብዛት ይዘጋጁ ነበር፤ ነገር ግን ይህ ሁሉ ሳለ ደግሞ የገዥ መመገቢያ መብትን አልጠየቅሁም፤ ምክንያቱም የዚህ ሕዝብ ጫና ከባድ ነበር።

አምላኬ ሆይ፣ ለዚህ ሕዝብ የሠራሁትን ሁሉ በመሠረት በበጎ አስብኝ።