ሕዝቡ ሲንቀሳቀሱ ይህ እግዚአብሔርን አስከፈለው፤ እግዚአብሔርም ሰማ፥ ቍጣውም ነደደ፤ የእግዚአብሔር እሳትም በመካከላቸው ነበረ እና በሰፈሩ ዳርቻ ያሉትን በላች.

ሕዝቡም ወደ ሙሴ ጮኹ፤ ሙሴም ለእግዚአብሔር ሲጸልይ እሳቱ ጠፋ.

እርሱም የዚያን ቦታ ስም ታቤራ ብሎ ጠራ፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር እሳት በመካከላቸው ነበረና.

ከእነርሱ ጋር የነበረው የተቀላቀለ ሕዝብ ሐሜት አላቸው፤ የእስራኤልም ልጆች እንደገና አለቀሱ እንዲህም አሉ፤ ለማን ሥጋ እንበላ ይሰጠናል?

በግብጽ ነፃ ብለን የእንበላቸውን ዓሣ፣ ኩኩምበር፣ ሜሎን፣ እሮ ሽንኩርት፣ ሽንኩርትና ነጭ ሽንኩርት እናስታውሳለን.

አሁን ግን ነፍሳችን ደርቃለች፤ ከዚህ መና በቀር በፊታችን ምንም አልታየም.

መናው እንደ ኮሪያንደር ዘር ነበር፤ ቀለሙም እንደ ቤዴሊዮን ቀለም ነበር.

ሕዝቡ ይሄዱ እና ይሰብስቡት ነበር፤ በማፍጫ ይፍጩት ወይም በመመጥ ይመቱት ነበር፤ በመጋገሪያ ይጋግሩት እና ዳቦ ያዘጋጁት ነበር፤ ጣዕሙም እንደ አዲስ ዘይት ጣዕም ነበር.

በሌሊት በሰፈሩ ላይ ጠብታ ሲወርድ መናውም በላዩ ላይ ይወርድ ነበር.

ሙሴም ሕዝቡ በእያንዳንዳቸው ቤተሰብ ሰው ሰው በድንኳኑ መግቢያ ላይ እያለቀሰ መሆኑን ሰማ፤ የእግዚአብሔር ቍጣም እጅግ ነደደ፤ ሙሴም ደስ አልተሰኘውም.

ሙሴም ለእግዚአብሔር አለ፤ ባሪያህን ስለ ምን አሳካኸው? በፊትህ ጸጋ ስለ ምን አላገኘሁም የዚህን ሕዝብ ሁሉ ሸክም በላዬ እንድታኖር?

ይህን ሕዝብ እኔ ሆኜ ሆኖ ወልጄአቸውን? እኔ ሆኜ ነበር ያባቴ የሚያበጅ አባት እንደሚሸከም ጡንቻ ሕፃንን በብብቴ እሸከም ብለህ ወደ አባቶቻቸው ለማለህ ወደ ምድር እንድታደርሳቸው ትለኛለህ?

ለዚህ ሕዝብ ሁሉ ሥጋ ለመስጠት ከየት እገኛለሁ? ወደ እኔ እየለቀሱ እንዲህ ይላሉና፤ ሥጋ ስጠን እንበላ.

ይህን ሕዝብ ብቻዬን መሸከም አልችልም፤ ሸክሙ ለእኔ እጅግ ከባድ ነው.

እንዲህ ብታደርግብኝ ከፊትህ ጸጋ አግኝቼ ከሆነ እባክህ ወዲያው ግደለኝ፤ መከራዬን እንዳልመለከት.

እግዚአብሔርም ለሙሴ አለው፤ ከእስራኤል ሽማግሌዎች መሆናቸውን የምታውቃቸው ሕዝቡ ሽማግሌዎችና አለቆች ሰባ ሰዎች ሰብስብልኝ፤ ወደ መገናኛ ድንኳንም አቅርባቸው ከአንተ ጋር እንዲቆሙ.

እኔም ወርዼ በዚያ ከአንተ ጋር እናገራለሁ፤ በአንተ ላይ ያለውን መንፈስ ከአንተ እወስዳለሁ በእነርሱም ላይ እጨምራለሁ፤ ሕዝቡንም ከአንተ ጋር ይሸከማሉ እንጂ አንተ ብቻህ አትሸከምም.

ሕዝቡንም እንዲህ በላቸው፤ እስከ ነገ ድረስ ራሳችሁን ቀድሳችሁ፥ ሥጋ ትበላላችሁ፤ ማን ሥጋ ይሰጠናል እንበላ ብላችሁ በእግዚአብሔር ጆሮ አለቀሳችሁ፥ በግብጽ መልካም ነበርልን ብላችሁ፤ ስለዚህ እግዚአብሔር ሥጋ ይሰጣችሁ ትበላላችሁም.

አንድ ቀን ሳይሆን፥ ሁለት ቀንም ሳይሆን፥ አምስት ቀንም ሳይሆን፥ አስር ቀንም ሳይሆን፥ እንኳን ሃያ ቀንም ሳይሆን;

ነገር ግን ሙሉ ወር እስከ አፍንጫችሁ ድረስ እስኪወጣ ድረስ ትበላላችሁ፥ እናንተ መካከላችሁ ያለውን እግዚአብሔር ንቀታችኋልና በፊቱም እኛ ከግብጽ ለምን ወጣን? ብላችሁ አለቀሳችሁና ለእናንተ አስጸያፊ ይሆንባችኋል.

ሙሴም አለ፤ ከእነርሱ ጋር ያለሁ ሕዝብ ስድስት መቶ ሺህ የእግር ወታደሮች ናቸው፥ አንተም አንድ ወር ሙሉ እንዲበሉ ሥጋ እሰጣቸዋለሁ ብለህ ተናገርህ.

ለእነርሱ እንዲበቃ መንጎቹና ከብቶቹ ሁሉ ቢታረዱ ይበቃሉን? ወይስ የባሕሩ ዓሣ ሁሉ ቢሰበሰብ ይበቃላቸውን?

እግዚአብሔርም ለሙሴ አለው፤ የእግዚአብሔር እጅ አጭር ሆነችን? አሁን ቃሌ ወደ አንተ ይፈጸም ወይስ አይፈጸም ታያለህ.

ሙሴም ወጣ የእግዚአብሔርንም ቃል ሕዝቡን ነገራቸው፤ ከሕዝቡ ሽማግሌዎች ሰባ ሰዎችን ሰብስቦ በመገናኛው ድንኳን ዙሪያ አቆመቸው.

እግዚአብሔርም በደመና ወረደ ከእርሱም ጋር ተናገረ፤ በእርሱ ላይ ያለውን መንፈስ ከእርሱ ወስዶ በሰባቱ ሽማግሌዎች ላይ አደረገት፤ መንፈሱም በእነርሱ ላይ ሲያርፍ ተነቢዩ እና አልቆ አልተዉም.

ነገር ግን ሁለት ሰዎች በሰፈር ውስጥ ቀሩ፤ አንዱ ስሙ ኤልዳድ ሌላው ስሙ ሜዳድ ነበር፤ መንፈሱም በእነርሱ ላይ ዐረፈ፤ በተጽፈው ዝርዝር የተጻፉ ነበሩ ነገር ግን ወደ ድንኳኑ አልወጡም፤ በሰፈር ውስጥ ተነቢዩ.

አንድ ወጣት ሰው ሮጦ መጣ ሙሴንም ነገረው እንዲህም አለ፤ ኤልዳድና ሜዳድ በሰፈር ውስጥ ተነቢያ እያደረጉ ነው.

የሙሴ አገልጋይ ከወጣቱ ሰዎች አንዱ የኑን ልጅ ኢያሱ መልሶ አለ፤ ጌታዬ ሙሴ አቁማቸው.

ሙሴም አለው፤ ስለ እኔ ትቅናናለህን? እግዚአብሔር ሕዝቡ ሁሉ ነቢያት ቢሆኑ የእግዚአብሔርም መንፈስ በላያቸው ቢሆን!

ከዚያም ሙሴ እና የእስራኤል ሽማግሌዎች ወደ ሰፈር ገቡ.

ነፋስም ከእግዚአብሔር ወጣ ከባሕርም ማንካ ወፎችን አመጣ በሰፈሩም ዙሪያ አስወድቀው አወረደ፤ በዚህ በኩልም በዚያ በኩልም እስከ የአንድ ቀን መጓጓዣ ርቀት ሰፈሩን ከበቡ፤ በምድር ላይም እስከ ሁለት ክንድ ቁመት የሚደርስ ሆነ.

ሕዝቡም ያን ቀን ሁሉ እና ያን ሌሊት ሁሉ እና የማግስቱን ቀን ሁሉ ተነሥተው ማንካውን ወፍ አከማቹ፤ ጥቂት ያከማቸ እንኳን አሥር ሆመር አከማቸ፤ ለራሳቸውም በሰፈሩ ዙሪያ ዘርግተው አኖሯቸው.

ሥጋውም ገና በጥርሳቸው መካከል ሳለ ገና እስኪበላ ከጀመሩ በፊት የእግዚአብሔር ቍጣ በሕዝቡ ላይ ነደደ፥ እግዚአብሔርም ሕዝቡን በእጅግ ታላቅ ቸነፈር መታ.

የዚያንም ቦታ ስም ቂብሮት-ሐታአዋ ብሎ ጠራ፤ ምክንያቱም እዚያ የሐሜት የወሰናቸውን ሕዝብ ቀበሩ.

ሕዝቡም ከቂብሮት-ሐታአዋ ወደ ሐሴሮት ተጓዙ፥ በሐሴሮትም ተቀመጡ.