የሰሎሞን ምሳሌዎች። ጠቢብ ልጅ አባቱን ደስ ያሰኛል፤ ሞኝ ልጅ ግን ለእናቱ ሀዘን ይሆናል.

የክፉ ሀብት አትጠቅምም፤ ጽድቅ ግን ከሞት ያድናል.

እግዚአብሔር የጻድቅን ነፍስ እንዳትራብ አይተውም፤ የክፉዎችን ንብረት ግን ይበትናል.

ሰናካ እጅ ሰውን ድሀ ታደርገዋለች፤ የትጋት እጅ ግን ባለጠጋ ታደርገዋለች.

በበጋ የሚሰበስብ ጠቢብ ልጅ ነው፤ በመከር ጊዜ የሚተኛ ግን ስድብ የሚያመጣ ልጅ ነው.

በጻድቅ ራስ ላይ በረከቶች አሉ፤ ግፍ ግን የክፉዎችን አፍ ትሸፍናለች.

የጻድቅ አስታውሳት ተባርኳለች፤ የክፉዎች ስም ግን ይበሰብሳል.

በልቡ ጠቢብ ትእዛዛትን ይቀበላል፤ ተናጋሪ ሞኝ ግን ይወድቃል.

በቅንነት የሚሄድ በደህና ይጓዛል፤ መንገዱን የሚያጣማ ግን ይታወቃል.

ዐይኑን ማስታጠር ሀዘን ያመጣል፤ ተናጋሪ ሞኝ ግን ይወድቃል.

የጻድቅ አፍ የሕይወት ምንጭ ነው፤ ግፍ ግን የክፉዎችን አፍ ትሸፍናለች.

ጥላቻ ጠብን ታስነሳለች፤ ፍቅር ግን ኃጢአትን ሁሉ ትሸፍናለች.

ማስተዋል ያለው በከንፈሩ ጥበብ ታገኛለች፤ ማስተዋል ከሌለው ግን በጀርባው በትር ይገባዋል.

ጠቢባን እውቀትን ይከማቻሉ፤ የሞኞች አፍ ግን ጥፋትን ቅርብ ያደርጋል.

የባለጠጋ ሀብት የእርሱ ጠንካራ ከተማ ነው፤ የድሆች ጥፋት ግን ድህነታቸው ነው.

የጻድቃን ድካም ወደ ሕይወት ይመራል፤ የክፉዎች ፍሬ ግን ወደ ኃጢአት ይመራል.

ትምህርትን የሚጠብቅ የሕይወት መንገድ ላይ ነው፤ ገሠጽን የሚክድ ግን ይስታ ይሄዳል.

ጥላቻን በሐሰተኛ ከንፈር የሚሸፍንና ውርድና የሚናገር ሞኝ ነው.

ቃላት ብዙ ሲሆኑ ኃጢአት አይጎድልም፤ ከንፈሩን የሚገታ ግን ጠቢብ ነው.

የጻድቅ ምላስ እንደ መረጣ ብር ነው፤ የክፉዎች ልብ ግን ትንሽ ዋጋ አለው.

የጻድቃን ከንፈሮች ብዙዎችን ያመግባሉ፤ ሞኞች ግን ጥበብ ስለሌላቸው ይሞታሉ.

የእግዚአብሔር በረከት ያሳድጋል፥ ሀዘንንም አይጨምርበትም.

ለሞኝ ክፉ ማድረግ መዝናናት ይመስለዋል፤ አስተዋይ ሰው ግን ጥበብ ይኖረዋል.

የክፉ የሚፈራው በእርሱ ላይ ይመጣል፤ የጻድቃን ምኞት ግን ታሳካለች.

ዐውሎ ነፋስ እንደሚያልፍ ክፉው እንዲሁ ከማይኖር ይሆናል፤ ጻድቅ ግን የዘላለም መሠረት ነው.

ለጥርስ መረቅ እንዳለ፣ ለዓይንም ጭስ እንዳለ፣ ሰነፍም ለሚልኩት እንዲሁ ነው.

የእግዚአብሔር ፍርሃት ዕድሜን ያራዝማል፤ የክፉዎች ዓመታት ግን ይቀንሳሉ.

የጻድቃን ተስፋ ደስታ ይሆናል፤ የክፉዎች ተስፋ ግን ይጠፋል.

የእግዚአብሔር መንገድ ለቀና ለሚሄዱ ኃይል ነው፤ ለክፋት ሠሪዎች ግን ጥፋት ይሆናል.

ጻድቃን ከቶ አይነቀሉም፤ ክፉዎች ግን በምድር አይቀመጡም.

የጻድቅ አፍ ጥበብን ያፈራል፤ ጠማኝ ምላስ ግን ትቈረጣለች.

የጻድቃን ከንፈሮች የሚገባውን ያውቃሉ፤ የክፉዎች አፍ ግን ጠማኝነትን ይናገራል.