የሐሰት መመዝኛ ለእግዚአብሔር ርኩሰት ነው፤ ነገር ግን ትክክለኛ ክብደት ደስ ያሰኘው ነው።

ኵራት ሲመጣ ስድብ ይመጣል፤ ነገር ግን በትሑታን ዘንድ ጥበብ አለ።

የቀና ሰዎች ቅንነት ትመራቸዋለች፤ ነገር ግን ሕጉን የሚሻገሩ ሰዎች ጠማማነት ታጠፋቸዋለች።

በቍጣ ቀን ሀብት አያጠቅምም፤ ጽድቅ ግን ከሞት ያድናል።

የፍፁሙ ጽድቅ መንገዱን ያቀናል፤ ክፉው ግን በክፉነቱ ይወድቃል።

የቀና ሰዎች ጽድቅ ያድናቸዋል፤ ነገር ግን የሚሻገሩ ሰዎች በክፉነታቸው ይይዛሉ።

ክፉ ሰው ሲሞት ተስፋው ይጠፋል፤ የዓመፀኞች ተስፋም ይጠፋል።

ጻድቅ ከመከራ ይድናል፤ ክፉው ግን በፋንታው ይመጣል።

ኃጢአተኛ ሰው በአፉ ጎረቤቱን ያጠፋል፤ ነገር ግን ጻድቃን በእውቀት ይድናሉ።

ጻድቃን ሲስኩ ከተማይቱ ተደሰታለች፤ ክፉዎች ሲጠፉ እልልታ ይኖራል።

በቀና ሰዎች በረከት ከተማ ትከበራለች፤ ፈጽሞ ግን በክፉዎች አፍ ትጣላለች።

ጥበብ የሌለው ጎረቤቱን ይንቃል፤ ነገር ግን ማስተዋል ያለው ዝም ይላል።

ወሬኛ ምስጢርን ያስረክባል፤ ታማኝ መንፈስ ያለው ግን ነገሩን ይሰውራል።

ምክር የሌለበት ቦታ ሕዝብ ይወድቃል፤ ነገር ግን ብዙ አማካሪዎች ውስጥ ደህንነት አለ።

ለእንግዳ ዋስ የሚሆን ራሱን ያጎዳል፤ ዋስነትን የሚጠላ ግን ይጸናል።

ቸር ሴት ክብሯን ትጠብቃለች፤ ኃያላን ሰዎች ደግሞ ሀብታቸውን ይያዛሉ።

ርኅሩኅ ሰው ለራሱ ነፍስ መልካም ያደርጋል፤ ጨካኝ ግን ለራሱ ሥጋ መከራ ያመጣል።

ክፉ ሰው አታላይ ሥራ ይሠራል፤ ጽድቅን ለሚዘራ ግን ርግጥ የሆነ ሽልማት ይኖረዋል።

ጽድቅ ወደ ሕይወት እንደሚያመራ፣ ክፉን የሚከተል ግን ራሱን ወደ ሞት ይመራል።

ጠማማ ልብ ያላቸው ለእግዚአብሔር ርኩሰት ናቸው፤ በመንገዳቸው የቀነቡ ግን ደስ ያሰኙታል።

እጅ በእጅ ቢያያዙ እንኳ ክፉው ከቅጣት አይፈታም፤ የጻድቃን ዘር ግን ይድናል።

በአሳማ አፍንጫ የተጫነ የወርቅ ጌጥ እንደሆነ፣ ማስተዋል የሌለዋት ውብ ሴት እንዲሁ ናት።

የጻድቃን ፍላጎት በጎ ብቻ ነው፤ የክፉዎች ተስፋ ግን ቍጣ ነው።

ሰው አለ የሚበትን እና የሚበዛ፤ እንዲሁም ከሚገባው በላይ የሚያዝ አለ፣ ግን ወደ ድኽነት ይመራል።

ለመስጠት የሚወድድ ሰው ይበለጠላል፤ ሌሎችን የሚጠጣ ራሱም ይጠጣል።

እህልን የሚያዝ ሕዝብ ይረግሰዋል፤ ነገር ግን የሚሸጠው ራሱ ላይ በረከት ትሆናለች።

መልካምን በትጋት የሚፈልግ ሞገስ ያገኛል፤ ክፉን የሚፈልግ ግን እርሱን ይደርሳል።

በሀብቱ የሚታመን ይወድቃል፤ ጻድቃን ግን እንደ ቅርንጫፍ ይበቅላሉ።

ቤቱን የሚያስጨንቅ ነፋስን ይወርሳል፤ ሰነፍ ደግሞ ለልብ ጥበበኛ አገልጋይ ይሆናል።

የጻድቃን ፍሬ የሕይወት ዛፍ ነው፤ ነፍሳትን የሚያገኝ ጥበበኛ ነው።

እነሆ፥ ጻድቅ በምድር ላይ ዋጋውን ይቀበላል፤ ክፉውና ኃጢአተኛው ይልቅ አብልጦ ይከፈላሉ።