ትምህርትን የሚወድ እውቀትን ይወዳል፤ ነገር ግን ተግሣጽን የሚጠላ እንስሳ ነው።

መልካም ሰው የእግዚአብሔር ሞገስ ያገኛል፤ ነገር ግን ክፉ ተንኮል ያለበትን እርሱ ይፈርድበታል።

ሰው በክፉ ሥራ አይጸናም፤ የጻድቃን ሥር ግን አይናወጥም።

ብቃት ያለች ሴት ለባልዋ ክርስ ናት፤ ነገር ግን የሚያሳፍር በአጥንቱ ውስጥ ርቃት ናት።

የጻድቃን አሳቦች ቀና ናቸው፤ የክፉዎች ምክሮች ግን አታለል ናቸው።

የክፉዎች ቃል ለደም መጠበቅ ነው፤ ነገር ግን የቀና ሰው አፍ ያድናል።

ክፉዎች ይገለበጣሉ እና አይኖሩም፤ የጻድቃን ቤት ግን ይጸናል።

ሰው እንደ ጥበቡ ይመሰገናል፤ ነገር ግን የተጠማማ ልብ ያለው ይናቀቃል።

ዝቅ ተብሎ የሚቆጠር ነገር ግን አገልጋይ ያለው ሰው ከራሱን የሚከብር እና ምግብ የሌለው ይሻላል።

ጻድቅ ሰው የእንስሳውን ሕይወት ያከብራል፤ ክፉዎች ርኅራኄ ግን አሳከር ነው።

መሬቱን የሚያርስ ሰው በምግብ ይጠግባል፤ ነገር ግን ከከንቱ ሰዎች የሚከተል ማስተዋል የለውም።

ክፉ ሰው የክፉ ሰዎችን ወጥመድ ይመኛል፤ የጻድቃን ሥር ግን ፍሬ ያፈራል።

ክፉ ሰው በከንፈሩ ጥፋት ይጠመቃል፤ ጻድቅ ግን ከችግር ይወጣል።

ሰው በአፉ ፍሬ በበጎ ይጠግባል፤ የእጁ ሥራ ዋጋ ግን ለእርሱ ይመለሳል።

የሞኝ መንገድ በዓይኖቹ ትክክል ይመስለዋል፤ ምክርን የሚሰማ ግን ጥበበኛ ነው።

የሞኝ ቁጣ በአፋጣኝ ይታወቃል፤ ጠንቃቃ ሰው ግን እፍረትን ይሸፍናል።

እውነት የሚናገር ጽድቅን ይገልጣል፤ ውሸተኛ ምስክር ግን ማታለያ ነው።

አንዳንድ የሚናገረው እንደ ሰይፍ መቁረጫ ይጎዳል፤ ጥበበኛ ምላስ ግን ጤና ናት።

የእውነት ከንፈር ለዘላለም ይጸናል፤ ውሸተኛ ምላስ ግን ጥቂት ጊዜ ብቻ ናት።

ክፉን የሚያስቡ በልባቸው ማታለያ አለ፤ የሰላም አማካሪዎች ግን ደስታ አላቸው።

ጻድቅን ክፉ አያገኝም፤ ክፉዎች ግን ከክፋት ይሞላሉ።

ውሸተኛ ከንፈሮች ለእግዚአብሔር ርኵሰት ናቸው፤ እውነትን የሚያደርጉ ግን ደስ የሚያሰኙት ናቸው።

ጠንቃቃ ሰው እውቀትን ይሸፍናል፤ የሞኞች ልብ ግን ሞኝነትን ይነግራል።

የተጋባ ሰው እጅ ትመራለች፤ ሰነፍ ግን በግብር ይገዛል።

ልብ በኀዘን ቢጭን ይዝናል፤ መልካም ቃል ግን ደስ ያሰኘዋል።

ጻድቅ ከጎረቤቱ ይበልጣል፤ የክፉዎች መንገድ ግን ያስታትማቸዋል።

ሰነፍ በአዳኝ ያገኘውን እንኳ አይዘጋጅም፤ የተጋባ ሰው ብርታት ግን ከብድ ነው።

በጽድቅ መንገድ ሕይወት አለ፤ በጎዳናዋ ላይ ሞት የለም።