ጥበበኛ ልጅ የአባቱን መመሪያ ይሰማል፤ ፌሰኛ ግን ተግሣጽን አይሰማም።

ሰው በአፉ ፍሬ መልካም ይበላል፤ የዐመፀኞች ነፍስ ግን ግፍን ትበላለች።

አፉን የሚጠብቅ ሕይወቱን ይጠብቃል፤ ከንፈሮቹን የሚዘርጋ ግን ጥፋትን ይያገኛል።

የሰካተኛ ነፍስ ትመኛለች ነገር ግን አንዳች የላትም፤ የትጋታማው ነፍስ ግን ትጠግባለች።

ጻድቅ ሐሰትን ይጠላል፤ ክፉ ሰው ግን አስጸያፊ ነው እና ወደ እፍረት ይመጣ።

ጽድቅ በመንገድ ቀና ያለውን ይጠብቃል፤ ክፋት ግን ኃጢአተኛን ታወክላለች።

ራሱን ሀብታም የሚያሳይ አለ ነገር ግን አንዳችም የለውም፤ ራሱን ድሀ የሚያሳይ ደግሞ አለ ነገር ግን ብዙ ሀብት አለው።

የሰው ሕይወት ቤዛ ሀብቱ ነው፤ ድሀ ግን ተግሣጽን አይሰማም።

የጻድቃን ብርሃን በደስታ ይበራ፤ የክፉዎች መብራት ግን ይጠፋ።

ትዕቢት ብቻ ጠብን ያመጣል፤ ከተረጋገጠ ምክር ጋር ግን ጥበብ አለ።

በከንቱ የተገኘ ሀብት ይቀንሳል፤ በጥረት የሚሰበስብ ግን ይበዛል።

የተዘገየች ተስፋ ልብን ታሳመማለች፤ ፍላጎት በሚፈጸም ጊዜ ግን የሕይወት ዛፍ ናት።

ቃሉን የሚናቅ ይጠፋል፤ ትእዛዙን የሚፈራ ግን ይተካል።

የጥበበኞች ሕግ የሕይወት ምንጭ ነው፤ ከሞት ወጥመዶች ለመርቀት።

መልካም ማስተዋል ሞገስን ይሰጣል፤ የዐመፀኞች መንገድ ግን ከባድ ነው።

እያንዳንዱ ጠንቃቃ ሰው በእውቀት ይሠራል፤ ሞኝ ግን ሞኝነቱን ያፈራል።

ክፉ መልእክተኛ በመከራ ውስጥ ይወድቃል፤ ታማኝ መልእክተኛ ግን ጤናን ያመጣል።

መመሪያን የሚካድ ድህነትና እፍረትን ይያዛል፤ ተግሣጽን የሚከብር ግን ይከበራል።

የተፈጸመ ፍላጎት ለነፍስ ጣፋጭ ነው፤ ከክፉ መርቀት ግን ለሞኞች ርኩስ ነገር ነው።

ከጥበበኞች ጋር የሚመላለስ ጥበበኛ ይሆናል፤ የሞኞች ባልንጀራ ግን ይጠፋል።

ክፉ ኃጢአተኞችን ይከተላል፤ ጻድቃን ግን መልካም ይተካላቸዋል።

መልካም ሰው ርስትን ለልጆቹ ልጆች ይተዋል፤ የኃጢአተኛ ሀብት ግን ለጻድቅ ይታከማል።

በድሀ እርሻ ብዙ ምግብ አለ፤ ነገር ግን በፍትሕ እጥረት ምክንያት ይጠፋ።

በበትሩን የሚያዝን ልጁን ይጠላዋል፤ የሚወደው ግን በጊዜው ይቀጣዋል።

ጻድቅ እስኪጠግብ ድረስ ይበላል፤ የክፉው ሆድ ግን ይራባል።