ደረቅ የእንጀራ ቁራሽ ከሰላም ጋር ይሻላል፥ ከጠብ የተሞላ የመሥዋዕት ሙሉ ቤት ይልቅ።

ብልህ ባሪያ የሚያሳፍር ልጅን ይገዛል፥ በወንድሞች መካከልም በርስት ይካፈላል።

ማጣሪያ ማሰሮ ለብር ነው፥ እቶንም ለወርቅ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ልቦችን ይፈትናል።

ክፉ ሰው ሐሰተኛ ከንፈሮችን ይተክታል፤ ሐሰተኛም ክፉ ምላስን ጆሮ ይሰጣል።

ድሀን የሚያላይ ፈጣሪውን ይነቀፋል፤ በአደጋ የሚደሰትም ከቀጣ አይተለይም።

የልጆች ልጆች ለሽማግሌዎች አክሊል ናቸው፤ የልጆች ክብርም አባቶቻቸው ናቸው።

የተመጣጠነ ንግግር ለሞኝ አይገባም፤ ከዚያ ይልቅ ሐሰተኛ ከንፈር ለአለቃ አታገባም።

ስጦታ ለሚያዝው ሰው በዓይኑ እንደ ውድ ድንጋይ ይመስላል፤ ወደ የት ቢመለስም ይሳካል።

ስህተትን የሚሸፍን ፍቅርን ይፈልጋል፤ ጉዳዩን የሚያድግ ግን ቅርብ ጓደኞችን ያስለያያል።

ገስጋሴ በብልህ ሰው ውስጥ ከመቶ መታ በሞኝ ላይ ያለው ይልቅ ይገባለች።

ክፉ ሰው ዐመፅን ብቻ ይፈልጋል፤ ስለዚህ ጨካኝ መልእክተኛ በላዩ ይልካል።

ሰው ከሞኝ በሞኝነቱ ማጋጠማት ይልቅ፥ ልጆቿ የተገፋባት ድብ ይጋጥምበት ይሻላል።

ለመልካም ክፉ የሚመልስ ክፉ ከቤቱ አይርቅለትም።

ጠብ መጀመሪያ እንደ ውሃ መፍሰስ ነው፤ ስለዚህ ከተጣበቀ በፊት ክርክርን ተው።

ክፉን የሚያጸድቅና ጻድቁን የሚኰንን ሁለቱም ለእግዚአብሔር መጸያፊ ናቸው።

ለጥበብ ልብ ሳይኖረው እያለ፥ ጥበብን ለማግኘት ዋጋ በሞኝ እጅ ለምን ነው?

ጓደኛ በየጊዜው ሁሉ ይወዳል፤ ወንድምም ለመከራ ይወለዳል።

አስተዋል የሌለው ሰው እጅ በመመታት ዋስ ይሆናል በጓደኛው ፊት።

ጠብን የሚወድ መተላለፍን ይወዳል፤ በሩን የሚያከፍ ግን ጥፋትን ይፈልጋል።

ጠማማ ልብ መልካም አያገኝም፤ ጠማማ ምላስ ያለውም በመከራ ውስጥ ይወድቃል።

ሞኝን የሚወልድ ለኀዘኑ ይወልዳል፤ የሞኝ አባትም ደስታ የለውም።

ደስ የሚል ልብ እንደ መድሀኒት ይጠቅማል፤ ተሰባሰበ መንፈስ ግን አጥንቶችን ያደርቃል።

ክፉ ሰው የፍርድን መንገድ ለማጋነን ከእብባ ውስጥ ስጦታ ይወስዳል።

ጥበብ ለግንዛቤ ያለው ሰው በፊቱ ናት፤ የሞኝ ዓይኖች ግን በምድር ዳር ላይ ናቸው።

ሞኝ ልጅ ለአባቱ ሐዘን ነው፤ ለወለደችውም መራራነት ነው።

ጻድቅን መቅጣት አይገባም፥ ስለ ቅንነት አለቆችን መመታትም አይገባም።

እውቀት ያለው ቃሉን ይቆጣጠራል፤ ግንዛቤ ያለውም ሰው የተመጣጠነ መንፈስ አለው።

ሞኝም ሲዝም ጥበብ ያለው ተብሎ ይቈጠራል፤ ከንፈሩን ሲዘጋ ግንዛቤ ያለው ሰው ተብሎ ይቆጠራል።