እነዚህም የሰሎሞን ምሳሌዎች ናቸው፤ የይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስ ሰዎች አብስለው የጻፉአቸው።

ነገርን መሸሸግ የእግዚአብሔር ክብር ነው፤ ነገርን መመርመር ግን የነገሥታት ክብር ነው።

ሰማይ ከፍታ አለው፣ ምድር ጥልቀት አለዋት፤ የነገሥታት ልብ ግን የማይመረመር ነው።

ብርን ከቆሻሻው አስወግድ፤ ለብር-ሠሪ የሚሆን ዕቃ ይወጣል።

ክፉዎችን ከንጉሥ ፊት አስወግድ፤ ዙፋኑም በጽድቅ ይጸናል።

በንጉሥ ፊት አትከብድ፤ በታላቅ ሰዎች ቦታ አትቆም።

“ወደ ላይ ና” ተብሎ ከመባልህ ይሻላል፤ ዓይኖችህ ያዩት አለቃ ፊት ከመዋረድ ይልቅ።

በፍጥነት ለመከራከር አትውጣ፤ መጨረሻው ሲደርስ ጎረቤትህ ሲያሳፍርህ ምን እንደምታደርግ እንዳታውቅ።

ጉዳይህን ከጎረቤትህ ጋር በቀጥታ ተነጋገር፤ ምስጢርንም ለሌላ አታሳይ።

ይህን የሰማ እንዳያሳፍርህ፣ እፍረትህም እንዳይርቅ።

በተገቢው መልኩ የተነገረ ቃል በብር ስዕል ውስጥ ካሉ የወርቅ ፖሞች ይመስላል።

የወርቅ አስጌና የደና ወርቅ ጌጥ እንደሚሆን እንዲሁ ጠቢብ አስተካካይ ለሚታዘዝ ጆሮ ነው።

መከር ወቅት የበረዶ ብርድ እንደሆነ ሁሉ፣ እንዲሁ ታማኝ መልእክተኛ ለላኪዎቹ ነው፤ የጌታዎቹን ነፍስ ያረፍሳል።

የሐሰት ስጦታን በሚመካ ሰው ዝናብ የሌለው ደመናና ነፋስ ይመስላል።

በረጅም ትዕግሥት አለቃ ይታረዳል፤ ለስላሳ ምላስም አጥንትን ትሰብራለች።

ማር አግኝተሃል? የሚበቃህን ብቻ ብላ፤ እንዳትሞላበትና እንዳታስታውከው።

እግርህን ከጎረቤትህ ቤት ተመልስ፤ እርሱ ከአንተ እንዳይደክም እና እንዳይጠላህ።

በጎረቤቱ ላይ የሐሰት ምስክር የሚሰጥ ሰው እንደ መበጥና እንደ ሰይፍ እና እንደ ርጥት ቀስት ነው።

በመከራ ጊዜ በያልታማኝ ሰው መታመን እንደ ተሰበረ ጥርስና ከጅማት የወጣ እግር ነው።

በብርድ ወቅት ልብስ መውሰድና በናትሮን ላይ እርጎ መፍሰስ እንዳለ፣ ለዝናና ልብ ዘፈን መዘመር እንዲሁ ነው።

ጠላትህ ቢራብ እንጀራ ስጠው፤ ቢጠማ ውሃ አጠጣው።

ምክንያቱም በራሱ ላይ የእሳት ኩላሊቶችን ትከማለህ፤ እግዚአብሔርም ይከፍልሃል።

የሰሜን ነፋስ ዝናብን ያስወግዳል፤ እንዲሁም የተቈጣ ፊት ጀርባ የሚናገር ምላስን ያቆማል።

ከክርክር ባለቤት ሴት ጋር በሰፊ ቤት ከመኖር ይልቅ በቤት ጣሪያ አንግል መኖር ይሻላል።

ለጠማ ነፍስ ብርድ ውሃ እንደሚሆን፣ ልክ እንዲሁ ከሩቅ አገር የሚመጣ መልካም ዜና ነው።

ጻድቅ ሰው በክፉዎች ፊት ሲሰናከል እንደ የተደባለቀ ምንጭና የተበላሸ ጒድጓድ ነው።

ብዙ ማር መብላት መልካም አይደለም፤ እንዲሁም ሰው የራሱን ክብር መፈለግ ክብር አይደለም።

ራሱን መንፈስ የማይቆጣጠር ሰው የተሰበረች ከተማና ግድግዳ የሌላት ይመስላል።