እንደ በጋ ውስጥ በረዶ፣ እንደ መከር ጊዜ ዝናብ፣ እንዲሁ ክብር ለሞኝ አይገባም።

ወፍ በመንቀሳቀስ እንዳለፈ፣ ትንንሽ ወፍ በመብረር እንዳለፈ፣ እንዲሁ ያለ ምክንያት መርገም አይመጣም።

ለፈረስ መንታ፣ ለአህያ መታንኳ፣ ለሞኝ ጀርባ በትር።

አንተም እንደ እርሱ እንዳትሆን ሞኝን እንደ ሞነነቱ አትመልስ።

እሱ በራሱ ሐሳብ ጠቢብ እንዳይመስለው ሞኝን እንደ ሞነነቱ መልስለት።

በሞኝ እጅ መልእክት የሚልክ እግሮቹን ይቈረጣል እና ጉዳትን ይጠጣል።

የአንካሳ እግሮች እኩል አይሆኑም፤ እንዲሁ ምሳሌ በሞኞች አፍ ውስጥ አይስማማም።

ድንጋይን በሽልቻ ውስጥ እንደሚያስር፣ ለሞኝ ክብር የሚሰጥ እንዲሁ ነው።

እሾህ ወደ ሰካራ እጅ እንደሚገባ፣ እንዲሁ ምሳሌ በሞኞች አፍ ውስጥ ነው።

ሁሉን የፈጠረ ታላቁ እግዚአብሔር ሞኙንም ዐመፀኛንም የሚገባውን ይመልሳል።

ውሻ ወደ ማቅለሽለሹ እንደሚመለስ፣ ሞኝም ወደ ሞነነቱ እንዲሁ ይመለሳል።

በራሱ ሐሳብ ጠቢብ የሚመስል ሰውን አየህ? ከእርሱ ይልቅ ለሞኝ የተሻለ ተስፋ አለ።

ሰነፍ ሰው፣ በመንገድ ላይ አንበሳ አለ ይላል፤ በመንደር መንገዶችም አንበሳ አለ ይላል።

ደጅ በጀንግሩ እንደሚዞር፣ ሰነፍም በአልጋው ላይ እንዲሁ ይተነቀቃል።

ሰነፍ እጁን በደረቱ ይደብቃል፤ እንደገና ወደ አፉ ማመጣት ይከብድበታል።

ሰነፍ ከመልስ ማቅረብ የሚችሉ ሰባት ሰዎች ይልቅ በራሱ ሐሳብ ጥበበኛ እንደሆነ ይመስለዋል።

መንገድ ላይ እየሄደ የራሱ ያልሆነ ክርክር ውስጥ የሚጣራ ሰው እንደ ውሻን ከጆሮ የሚያዝ ይመስላል።

እሳትን፣ ቀስቶችን እና ሞትን የሚዘረጋ እብድ ሰው እንደሆነ፣

እንዲሁ ጎረቤቱን የሚታለል ከዚያም “እኔ ለመሣል ብቻ ነበር” የሚለው ሰው ነው።

እንጨት የሌለበት ቦታ እሳት ይጠፋል፤ ወሬኛ የሌለበት ቦታ ክርክር ይቆማል።

ከሰል ለእሳተ ከሰል እንደሚጨመር፣ እንጨትም ለእሳት እንደሚጨመር፣ እንዲሁ ክርክር ወዳጅ ሰው ክርክርን ያበራል።

የወሬኛ ቃሎች እንደ ቁስል ናቸው፤ ወደ ሆድ ጥልቅ ይወርዳሉ።

በሙቀት የሚናገሩ ከንፈሮችና ክፉ ልብ በብር ቆሻሻ የተሸፈነ የሸክላ ቁርጥ ይመስላሉ።

የሚጠላ ሰው በከንፈሮቹ ይሸፈናል፤ በውስጡም ማታለል ይከማቻል።

በደንታ ሲናገር አታምነው፤ ምክንያቱም በልቡ ሰባት ጸያፍ ነገሮች አሉ።

ጥላቻውን በማታለል የሚሸፍን ሰው ክፉነቱ በጉባኤ ሁሉ ፊት ይገለጣል።

ጒድጓድ የሚቆፍር በውስጡ ይወድቃል፤ ድንጋይን የሚወልቅ በራሱ ላይ ይመለሳል።

የሐሰት ምላስ በእርሱ የተጎዱትን ይጠላል፤ የሚማመክር አፍ ጥፋት ያመጣል።