አቤቱ እግዚአብሔር፣ በቍጣህ አትገሥጸኝ፤ በብርቱ መቆጣትህም አትቀጣኝ።

ምክንያቱም ፍላጻህ በእኔ ውስጥ ተጣብቀው ቆሙ፥ እጅህም እጅግ ጫነችኝ።

ለቍጣህ ምክንያት በሥጋዬ ጤና የለም፤ ስለ ኀጢአቴም በአጥንቶቼ ዕረፍት የለም።

ምክንያቱም በደሎቼ ከራሴ በላይ ሆነዋል፤ እንደ ከባድ ሸክም ለእኔ እጅግ ከብዶኛል።

ስለ ሞኝነቴ ቁስሎቼ ተበላሹ እና ሽተዋል።

ተጨነቅሁ፤ እጅግ ተጐናጸፍሁ፤ ቀኑን ሁሉ እዘን እጓዛለሁ።

ምክንያቱም ወገቤ በአስጸያፊ በሽታ ተሞሎአል፥ በሥጋዬም ጤና የለም።

ደካማ ሆኛለሁ እና እጅግ ተሰብሮኛል፤ በልቤ ያለ አለመዝገብ ምክንያት እጮኽለሁ።

ጌታ ሆይ፣ ምኞቴ ሁሉ በፊትህ ነው፤ መጮኼም ከአንተ ተሰውሮ አይደለም።

ልቤ ይመታል፥ ኃይሌ ተሰናክሏል፤ የዓይኖቼ ብርሃንም ከእኔ ርቆአል።

የሚወዱኝም ጓደኛዎቼም ስለ ቁስሌ ከእኔ ራቁ፤ ዘመዶቼም ሩቅ ቆሙ።

ነፍሴን የሚፈልጉ ለእኔ ወጥመዶችን ይዘረጋሉ፤ መጎዳኔን የሚፈልጉም ክፉ ነገሮችን ይናገራሉ እና ቀኑን ሁሉ ሽንገላዎችን ያሰባሰባሉ።

እኔ ግን እንደ መስማት የጎደለ ሰው አልሰማሁም፤ እንዲሁም አፌን የማይከፍት ዝም ብሎ እንደሚቆም ሰው ሆንሁ።

እንዲሁ ሰሚ ያልሆንኩ ሰው ነበርሁ፥ በአፌም ለመመልስ ቃል አልነበረም።

አቤቱ እግዚአብሔር፣ ተስፋዬ በአንተ ነው፤ ጌታ አምላኬ ሆይ፣ አንተ ትሰማኛለህ።

ስለዚህ፣ እንዳይደስ ይላቸው ስማኝ አልሁ፤ እግሬ ሲሰናከልም በእኔ ላይ ይታበያሉ።

እኔ ግን እየሰናከልኩ ነኝ፥ ሐዘኔም ሁልጊዜ በፊቴ ነው።

ኀጢአቴን አናገራለሁ፤ ስለ ኀጢአቴ እጸጸታለሁ።

ጠላቶቼ ንቁ ናቸው እና ጠንካራ ሆነዋል፤ ከንቱ ምክንያት የሚጠሉኝም ተበዙ።

መልካሙን እከተላለሁ ስለዚህ መልካሙን በክፉ የሚመልሱ ጠላቶቼ ሆነዋል።

አቤቱ እግዚአብሔር፣ አትተወኝ፤ አምላኬ ሆይ፣ ከእኔ አትራቅ።

የመዳኔ ጌታ ሆይ፣ ፈጥነህ ርዳኝ።