እኔ አልሁ፣ በመንገዶቼ በጥንቃቄ እጠነቀቃለሁ እንዳለ፣ በምላሴ ኃጢአት እንዳላደርግ፤ ክፉው በፊቴ ሳለ አፌን በቁርኝ እጠብቀዋለሁ.

ጸጥ ብሎ ዝም አልሁ፤ መልካም ነገር እንኳ አልተናገርሁም፤ ሐዘኔም ተነቃነቀ.

በውስጤ ልቤ እየተነደደ ነበር፤ እያሰብኩ እሳቱ ነደደ፤ ከዚያ በኋላ በምላሴ ተናገርሁ።

እግዚአብሔር ሆይ፣ ፍጻመዬን እንድገነዘብ አስተምረኝ፤ የዕለታቴ መጠን ምን እንደሆነ አሳየኝ፤ ምን ያህል ደካማ እንደሆን እወቅ ዘንድ.

እነሆ፣ የዕለታቴን ርዝመት እንደ እጅ ስፋት አድርገህ፤ ዘመኔም በፊትህ እንደ ምንም ነገር ነው፤ እውነት ሰው በምርጥ ሁኔታውም በሙሉ ከንቱ ነው። ሴላ.

እውነት ሁሉም ሰው እንደ ጥላ ይመላለሳል፤ እውነት በከንቱ ይታወካሉ፤ ሀብትን ያከማቻል፤ ነገር ግን ማን እንደሚሰበስባቸው አያውቅም.

አሁንስ ጌታ ሆይ፣ ምን እጠብቃለሁ? ተስፋዬ በአንተ ነው.

ከበደሎቼ ሁሉ አድነኝ፤ የሞኞች ስድብ አታድርገኝ.

ዝም አልሁ፤ አፌን አልከፈትሁም፤ ይህን ያደረግህ አንተ ስለሆንህ.

መቅጣትህን ከእኔ አርቅ፤ በእጅህ መታ ጠፍቻለሁ.

ሰውን ስለ ኃጢአቱ በገርፍ ስታቀናጅው፣ ጌጡን እንደ ትይዩ ታበላዋለህ፤ እውነት ሁሉም ሰው ከንቱ ነው። ሴላ.

ጸሎቴን ስማ፣ እግዚአብሔር ሆይ፤ ጩኸቴንም አድምጥ፤ በእንባዬ ላይ ዝም አትበል፤ ምክንያቱም ከአንተ ጋር እንግዳ ነኝ፣ መጻተኛም ነኝ፤ እንደ አባቶቼ ሁሉ.

እባክህ ማረኝ ኃይሌን እንድመለስ፣ ከዚህ ከሄድሁ እና ከቶ እንዳልኖር በፊት.