ሕዝቤ ሆይ፥ ሕጌን አድምጡ፤ የአፌን ቃሎች ለመስማት ጆሮአችሁን አዘንብሉ።

አፌን በምሳሌ እከፍታለሁ፤ ከጥንት የሆኑ ጥልቅ ነገሮችን እናገራለሁ።

የሰማና የወቀናቸው ናቸው፤ አባቶቻችንም ያስተማሩን ናቸው።

ከልጆቻቸው አንሰውርአቸውም፤ ለሚመጣው ትውልድ የእግዚአብሔርን ምስጋና፣ ኃይሉንና ያደረጋቸውን አስገራሚ ሥራዎች እናሳያቸዋለን።

ምክንያቱም ምስክርን በያዕቆብ አቆመ፥ ሕግንም በእስራኤል አዘጋጀ፤ አባቶቻችንንም ለልጆቻቸው እንዲያስታውቋቸው አዘዛቸው።

የሚመጣው ትውልድ እነዚያን ነገሮች እንዲያውቅ፥ እንኳን የሚወለዱ ሕፃናትም፤ እነርሱም ተነሥተው ለልጆቻቸው ይናገሯቸው።

ተስፋቸውን በእግዚአብሔር እንዲያደርጉ፥ የእግዚአብሔርን ሥራዎች እንዳይረሱ፥ ነገር ግን ትእዛዛቱን እንዲጠብቁ።

እንዳባቶቻቸው አይሁኑ፤ የጠንካራ አንገትና ዐመፅ ትውልድ፤ ልባቸውን በቀና ያልቀመጡ፥ መንፈሳቸውም ከእግዚአብሔር ጋር የተረጋገጠ ያልነበረ።

የኤፍሬም ልጆች የተዘጋጁ እና ቀስት የሸከሙ ሳሉ፥ በጦርነት ቀን ተመለሱ።

የእግዚአብሔርን ኪዳን አልጠበቁም፥ በሕጉም ለመሄድ አልተስማሙም።

ሥራዎቹንና ለእነርሱ ያሳያቸውን ተዓምራቱን ረሱ።

በአባቶቻቸው ፊት በግብፅ አገር፥ በጾዓን ሜዳ ድንቅ ነገሮችን አደረገ።

ባሕሩን ከፍሎ አሻገራቸው፥ ውሃውንም እንደ ክምር አቆመ።

በቀን በደመና መራቸው፥ ሌሊትም ሁሉ በእሳት ብርሃን።

በምድረ በዳ ድንጋዮችን ቈፈረ፥ ከታላቅ ጥልቅ እንደሚመነጭ ውሃ አጠጣቸው።

ከድንጋይ ምንጮችን አወጣ፥ ውሃውንም እንደ ወንዞች አስሮጠቀ።

ነገር ግን በምድረ በዳ ልዑልን በማስቈጣት እንደ ገና በእርሱ በደሉ።

ምኞታቸውን ለማሟላት ሥጋ በመሻት በልባቸው እግዚአብሔርን ፈተኑ።

እንኳን በእግዚአብሔር ላይ ተናገሩ፥ “እግዚአብሔር በምድረ በዳ ጠረጴዛ ማዘጋጀት ይችላልን?” አሉ።

“እነሆ፥ ድንጋዩን መታ፥ ውሃውም ፈሰሰ፥ ምንጮችም ተንደበደቡ፤ እንጀራ ሊሰጥ ይችላልን? ለሕዝቡስ ሥጋ ሊያበቃ ይችላልን?” አሉ።

ስለዚህ እግዚአብሔር ይህን ሰማና ተቈጣ፤ በያዕቆብ ላይ እሳት ነደደ፥ በእስራኤልም ላይ ቍጣው ወጣ።

ምክንያቱም በእግዚአብሔር አላመኑም፥ በመዳናቱም አልተማኑም።

እንኳን ከላይ ደመናዎችን አዘዘ፥ የሰማይንም ደጆች ከፈተ።

መናንም ለመብላት አስወረደላቸው፥ የሰማይ እህልም ሰጣቸው።

ሰው የመላእክት ምግብ በላ፤ ምግብንም በእርካታ ላከላቸው።

በሰማይ ላይ ምሥራቃዊ ነፋስ እንዲነፍስ አደረገ፥ በኃይሉም ደቡባዊ ነፋስን አመጣ።

ሥጋንም እንደ ትቢያ አስወረደላቸው፥ ወፎችንም እንደ ባሕር አሸዋ።

በሰፈራቸው መካከል፥ በማደሪያቸውም ዙሪያ እንዲወድቁ አደረገ።

እነርሱም በሉና ተረከቱ፥ ምክንያቱም ራሳቸው የሚመኙትን ሰጣቸው።

ነገር ግን ምኞታቸው ገና አልተራመደባቸውም፤ ምግባቸውም ገና በአፋቸው ሳለ፥

የእግዚአብሔር ቍጣ መጣባቸው፥ ከእነርሱ የተሰማመውን ገደለ፥ የእስራኤል መረጦችንም አወወ።

ከዚህ ሁሉ በኋላም እንደገና በደሉ፥ በድንቅ ሥራዎቹም አልመኑም።

ስለዚህ ዘመናቸውን በከንቱ አሳለፈ፥ ዓመታቸውንም በመከራ።

በእርሱ ሲገድላቸው ጊዜ እንግዲህ ፈለጉት፥ ተመለሱ፥ አስቀድሞም እግዚአብሔርን ፈለጉ።

እግዚአብሔር ድንጋያቸው መሆኑን አሰቡ፥ ልዑል እግዚአብሔርም መዳኛቸው መሆኑን።

ነገር ግን በአፋቸው ፈትለው አሳለፉት፥ በምላሳቸውም ሐሰት ነገሩለት።

ልባቸው ከእርሱ ጋር ቀና አልነበረም፥ በኪዳኑም ጸንተው አልኖሩም።

እርሱ ግን ርህሩህ ሆኖ መበደላቸውን ይቅር አለ፥ አላጠፋቸውም፤ ብዙ ጊዜ ቍጣውን መለሰ፥ የቍጣውንም ሙሉ መዓት አላነሳም።

እነርሱ እንዲሁ ሥጋ ብቻ መሆናቸውን አሰበ፤ የሚያመላለስ እና እንደገና የማይመለስ ነፋስ እንደሆኑ።

በምድረ በዳ ስንት ጊዜ አስቈጡት! በበረሃም ስንት ጊዜ አሳዘኑት!

እንኳን ተመለሱ እግዚአብሔርን ፈተኑ፥ የእስራኤልን ቅዱስ ገደቡ።

እጁን አልታሰቡም፥ ከጠላት ያዳናቸው ቀንም አልታሰቡም።

በግብፅ ምልክቶቹን፥ በጾዓን ሜዳም ድንቅ ሥራዎቹን እንዴት አደረገ አላሰቡም።

ወንዞቻቸውን ወደ ደም ለውጦ፥ ጅረቶቻቸውንም ሊጠጡ እንዳይችሉ አደረገ።

ልዩ ልዩ ዝንቦችን በመካከላቸው ላከ እነርሱም አንከባሉአቸው፤ ድፍድፎችንም ላከ እነርሱም አጠፉአቸው።

ጭማሪያቸውን ለግግር ሰጠ፥ የሥራቸውንም ፍሬ ለአንበጣ።

የወይናቸውን ተክል በበረዶ ነጠብጣብ አጠፋ፥ የሲኮሞር ዛፎቻቸውንም በብርድ ነፋስ አረጋገጠ።

እንስሶቻቸውንም ለበረዶ ነጠብጣብ አሳልፎ ሰጠ፥ መንጎቻቸውንም ለነበልባል መብረቅ ሰጠ።

በመካከላቸው ክፉ መላእክትን ልኮ የቍጣውን መዓትና ተቈጣ እና መከራ አፈሰሰባቸው።

ለቍጣው መንገድ ከፈተ፤ ነፍሳቸውን ከሞት አላሳለፈም፥ ሕይወታቸውንም ለቸነፈር አሳልፎ ሰጣቸው።

በግብፅ ያሉ በኵሮችን ሁሉ መታ፥ በካም ድንኳኖች ውስጥ የኀይላቸውን መጀመሪያ ፍሬ።

ነገር ግን ሕዝቡን እንደ በጎች አወጣ፥ በምድረ በዳም እንደ መንጋ መራቸው።

በደኅና መራቸው፥ እነርሱም አልፈሩም፤ ጠላቶቻቸውን ግን ባሕሩ ሸፈነ።

እስከ ቅዱስ ማደሪያው ዳር አመጣቸው፥ የቀኝ እጁ የገዛው ወደዚህ ተራራ።

ሕዝቦችን ከፊታቸው አስወጣ፥ በመለኪያ ገመድ ርስታቸውን ከፋፈለላቸው፥ የእስራኤልንም ነገዶች በድንኳኖቻቸው እንዲኖሩ አደረገ።

ነገር ግን ልዑልን ፈተኑና አስቈጡት፥ ምስክሮቹንም አልጠበቁም።

እንደ አባቶቻቸው ተመለሱ እና ታማኝ ባይሆኑ አደረጉ፤ እንደ ማታለል ቀስት ወደ ጎን ተሳለቁ።

በከፍ ባሉ ስፍራቸው አስቈጡት፥ በተቀረጹ ምስሎቻቸውም ቅናት አስነሡት።

እግዚአብሔር ይህን ሲሰማ ተቈጣ፥ እስራኤልንም እጅግ ናቀ።

ስለዚህ በሰዎች መካከል ያኖረውን የሴሎ ድንኳን እርቆ ተወው።

ኀይሉን ለምርኮ አሳልፎ ሰጠ፥ ክብሩንም ለጠላት እጅ አሳልፎ ሰጠ።

ሕዝቡንም ለሰይፍ አሳልፎ ሰጠ፥ በርስቱም ተቈጣ።

እሳት ጕልማሳቸውን በላ፥ ደናግሎቻቸውም እንዲጋቡ አልተሰጡም።

ካህናቶቻቸው በሰይፍ ወደቁ፥ መበለቶቻቸውም አልነቀኑም።

ከዚያ ጌታ እንደ እንቅልፍ የነቃ ሆኖ ተነሣ፥ እንደ ለወይን ጠጅ ምክንያት የሚጮኽ ኃያል ሰው መሰለ።

ጠላቶቹን ከጀርባ መታቸው፥ ዘላቂ ውርደት አመጣባቸው።

የዮሴፍን ድንኳን አጥሎ አላወደውም፥ የኤፍሬምንም ነገድ አልመረጠም።

ነገር ግን የይሁዳን ነገድ መረጠ፥ ውዷውንም ጽዮን ተራራ።

መቅደሱን እንደ ከፍተኛ ቤተ-መንግሥታት ሠራው፥ እንደ ለዘላለም ያቆመው ምድርም እንዲሁ።

ደግሞም ባሪያውን ዳዊትን መረጠ፥ ከበጎች ጎጆዎች ወስዶ።

ነፍሰ ጡር በጎችን ከመከተሉ አመጣው፥ ያዕቆብን ሕዝቡን እና እስራኤልን ርስቱን እንዲያሳርፍ አመጣው።

እንግዲህ በልቡ ቅንነት አሳረፋቸው፥ በእጆቹም ብቃት መራቸው።