አቤቱ እግዚአብሔር፣ አሕዛብ ወደ ርስትህ ገብተዋል፤ ቅዱስ ቤተ መቅደስህን አረከሱ፤ ኢየሩሳሌምንም ፍርስራሽ አደረጉአት.

የባሪያዎችህን ሬሳ ለሰማይ ወፎች መብል አድርገው ሰጥተዋል፤ የቅዱሳንህን ሥጋም ለምድር እንስሳት ሰጥተዋል.

ደማቸውን እንደ ውሃ በኢየሩሳሌም ዙሪያ አፈሱ፤ ለመቀበርም ማንም አልነበረ.

ለጎረቤቶቻችን ስድብ ሆነናል፤ በዙሪያችን ላሉ ለማሣቅና ለመዘበት ሆነናል.

እስከ መቼ ድረስ ጌታ ሆይ? ለዘላለም ትቈጣለህን? ቅናትህ እንደ እሳት ትነድዳለችን?

አንተን ያላወቁ አሕዛብ ላይ ቍጣህን አፍስስ፤ ስምህን ያልጠሩ መንግሥታት ላይም.

እነርሱ ያዕቆብን በሉት፤ ማደሪያውንም ፈርስረሱታል.

አቤቱ፣ የቀድሞ ኃጢአታችንን አትዘንጋብን፤ ርኅራኄዎችህ ፈጥነው ይድረሱን፤ ምክንያቱም እጅግ ተዋርደናል.

የመዳናችን አምላክ ሆይ፣ ስምህ ይከብር ዘንድ እርዳን፤ አድነን፥ ኀጢአታችንንም ስለ ስምህ አነጻን.

አሕዛብ፣ “አምላካቸው የት ነው?” ለማለት ለምን ይችላሉ? የተፈሰሰውን የባሪያዎችህን ደም በመበቀል በአይኖቻችን ፊት በአሕዛብ መካከል እንዲታወቅ አድርግ.

የእስረኛው መጥለቅለቅ ወደ ፊትህ ይድረስ፤ እንደ ኃይልህ ታላቅነት ለሞት የተፈረደባቸውን ጠብቃቸው.

ጌታ ሆይ፣ ለአንተ ያቀረቡትን ስድብ ለጎረቤቶቻችን በብብታቸው ሰባት እጥፍ መልስላቸው.

እኛም ሕዝብህና የማረፊያህ በጎች፣ ለዘላለም እናመሰግንሃለን፤ ምስጋናህን ለትውልድ ሁሉ እናወጣለን.