እኔም ከሰማይ ወርዶ የሚመጣ ሌላ ኃያል መልአክ አየሁ፤ በደመና የለበሰ ነበር፥ ቀስተ ደመናም በራሱ ላይ ነበረ፤ ፊቱ እንደ ፀሐይ ነበር፥ እግሮቹም እንደ እሳት ምሰሶዎች ነበሩ።

በእጁ ውስጥ ተከፍቶ ያለ ትንሽ መጽሐፍ ነበረ፤ ቀኝ እግሩን በባሕር ላይ አኖረ፣ ግራውን እግር በምድር ላይ።

እንደ አንበሳ ሲጒረመርም በታላቅ ድምጽ ጮኸ፤ እርሱም ሲጮኽ ሰባት ነጎድጓዶች ድምጻቸውን አናገሩ።

ሰባቱ ነጎድጓዶች ድምፃቸውን ከናገሩ በኋላ ልጽፍ በመሆኔ ላይ ሳለ ከሰማይ ድምጽ ሰማሁ፦ ሰባቱ ነጎድጓዶች ያነገሩትን ነገሮች እስጥ በል፥ አትጽፋቸው።

እኔ በባሕርና በምድር ላይ ቆሞ የማየው መልአክ እጁን ወደ ሰማይ አነሣ።

ለዘላለም ለሚኖር፣ ሰማይንና በእርሱ ያሉትን ሁሉ፣ ምድርንና በእርሷ ያሉትን ሁሉ፣ ባሕርንና በእርሱ ያሉትን ሁሉ የፈጠረውን በእርሱ መሐላ ገባ እንዲህም አለ፦ ዘግይት ከእንግዲህ አይኖርም።

ነገር ግን ሰባተኛው መልአክ መለከቱን ለመነፋት ሲጀምር ድምጹ በሚሰማበት ዘመን የእግዚአብሔር ምሥጢር እንደ ለአገልጋዮቹ ነቢያት አስታወቀው ይፈጸማል።

ከሰማይ የሰማሁት ድምጽ እንደ ገና ነገረኝና እንዲህ አለኝ፦ በባሕርና በምድር ላይ የቆሞ መልአክ በእጁ ያለውን የተከፈተ ትንሽ መጽሐፍ ሂድ እና ውሰድ።

ከመልአኩ ዘንድ ሄጄ፣ ያ ትንሽ መጽሐፍ ስጠኝ አልኩት፤ እርሱም እንዲህ አለኝ፦ ውሰደው ብላው፤ ሆድህን መራር ያደርገዋል፣ ነገር ግን በአፍህ እንደ ማር ጣፋጭ ይሆናል።

ከመልአኩ እጅ ያ ትንሽ መጽሐፍ ወስጄ በላሁ፤ በአፌ እንደ ማር ጣፋጭ ነበር፤ ግን በበላሁት ጊዜ ሆዴ መራር ሆነ።

እንዲህም ነገረኝ፦ ዳግመኛ በብዙ ሕዝቦችና አሕዛብና ቋንቋዎችና ነገሥታት ፊት ትንቢት ማንገር አለብህ።