እንደ በትር የሆነ መመዘኛ ተሰጠኝ፤ መልአኩም ቆሞ እንዲህ አለ፦ ተነሥ፥ የእግዚአብሔርን ቤተ መቅደስና መሠዊያውን እና በውስጡ የሚሰግዱትን ሰዎች መዝን።

ነገር ግን የቤተ መቅደሱን ውጫዊ አደባባይ ትተውት፥ አታስመዝነውም፤ ለአሕዛብ ተሰጥቶአል፤ ቅዱስ ከተማይቱንም ለአርባ ሁለት ወራት በእግራቸው ይረግጧታል።

እኔም ለሁለቱ ምስክሮቼ ሥልጣን እሰጣቸዋለሁ፤ በጨርቃጨርቅ ተለብሰው ሺህ ሁለት መቶ ስድሳ ቀን ይንቢሩ።

እነዚህ የምድር አምላክ ፊት የቆሙ ሁለቱ የወይራ ዛፎችና ሁለቱ መብራት መቆሚያዎች ናቸው።

ማንም እንዲጎዱአቸው ቢወድ፥ እሳት ከአፋቸው ይወጣ ጠላቶቻቸውንም ይበላ፤ እንዲጎዱአቸው ቢወድ ማንም በዚህ መንገድ ሊገደል ይገባዋል።

በነቢያትነታቸው ወራት ዝናብ እንዳይዘንብ ሰማይን ሊዘጉ ሥልጣን አላቸው፤ ውሃን ወደ ደም ሊቀይሩም ሥልጣን አላቸው፤ ምድርንም በሚፈልጉት ጊዜ ሁሉ በመቅሠፍት ሁሉ ሊመቱ ሥልጣን አላቸው።

ምስክርነታቸውን ሲፈጽሙ ግን ከጥልቅ ጉድጓድ የወጣው አራዊት በእነርሱ ላይ ጦርነት ያነሣባቸዋል፤ ይሸነፋቸዋልና ይግደላቸዋል።

የሞታቸው ሥጋዎቻቸው በመንፈሳዊነት ሰዶምና ግብጽ የተባለች፣ እንዲሁም ጌታችን የተሰቀለባት ታላቁ ከተማ መንገድ ላይ ይጋለጣሉ።

ከሕዝቦችና ከነገዶች ከቋንቋዎችና ከአሕዛብ የሆኑ ሰዎች የሞታቸውን ሥጋዎቻቸው ሦስት ቀንና ግማሽ ያያሉ፥ የሞታቸውንም ሥጋ በመቃብር እንዲቀበሩ አይፈቅዱላቸውም።

በምድር የሚኖሩ በእነርሱ ላይ ደስ ይላቸዋል ይደሰቱም፥ እርስ በርሳቸውም ስጦታ ይላካሉ፤ ምክንያቱም እነዚህ ሁለት ነቢያት በምድር የሚኖሩትን አሳቸጉአቸው ነበር።

ከሦስት ቀንና ግማሽ በኋላ ከእግዚአብሔር የሆነ የሕይወት መንፈስ ወደ እነርሱ ገባ፤ በእግራቸውም ቆሙ፤ እነርሱን የያዩ ሁሉ ታላቅ ፍርሀት ወደቀባቸው።

ከሰማይ እንዲህ የሚል ታላቅ ድምፅ ሰሙ፦ እዚህ ወደ ላይ ኑ። እነርሱም በደመና ወደ ሰማይ ዐረጉ፤ ጠላቶቻቸውም ተመለከቷቸው።

በዚያች ሰዓት ታላቅ መሬት መናወጥ ሆነ፤ የከተማይቱም አሥረኛ ክፍል ወደቀ፤ በመሬት መናወጡም ሰባት ሺህ ሰዎች ተገደሉ፤ የቀሩትም ደንግጠው የሰማይ አምላክን ክብር ሰጡ።

ሁለተኛው ወዮ አልፎአል፤ እነሆ ሦስተኛው ወዮ ፈጥኖ ይመጣል።

ሰባተኛው መልአክም መለከቱን ነፋ፤ በሰማይም ታላላቅ ድምፆች እንዲህ ሲሉ ተሰሙ፦ የዓለም መንግሥቶች የጌታችንና የክርስቶሱ መንግሥት ሆነዋል፤ እርሱም ለዘላለም ዘላለም ይነግሣል።

ከእግዚአብሔር ፊት በዙፋናቸው የተቀመጡት ሃያ አራቱ ሽማግሌዎች በፊታቸው ወድቀው እግዚአብሔርን ሰገዱ።

እንዲህ ሲሉ፦ ኃያላን ጌታ አምላክ ሆይ፥ ያለህና ነበርህና የምትመጣ፣ እናመስግንሃለን፤ ምክንያቱም ታላቅ ኃይልህን ተቀብለህ መነገሥህ ስለ ሆነ።

አሕዛብ ተቈጥተዋል፥ ቍጣህም መጥቶአል፥ ደግሞም የሙታን እንዲፈረዱ ጊዜ ደርሶአል፥ እንዲሁም ለአገልጋዮችህ ለነቢያት፣ ለቅዱሳንም እና ስምህን የሚፈሩትን ታናሽና ታላቅ ሁሉ ሽልማታቸውን እንዲሰጥ፥ ምድርን የሚያጠፉትንም ለማጥፋት።

በሰማይ ያለው የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ተከፈተ፤ በቤተ መቅደሱም ውስጥ የኪዳኑ ታቦት ታየ፤ መብረቆችና ድምፆችና ነጎድጓዶች እና መሬት መናወጥና ታላቅ በረዶ ሆነ።