መዝሙረ መዝሙር፣ የሰሎሞን ነው።

በአፉ ንክሶች ይንከክኝ፤ ፍቅርህ ከወይን ይልቅ ይሻላል።

ከመልካም ቅባቶችህ ሽታ የተነሣ፣ ስምህ እንደ የተፈሳ ቅባት ነው፤ ስለዚህ ድንግሊቶች ይወዱሃል።

አሳቅረብኝ፥ አንተን ተከትሎ እንሮጥ፤ ንጉሡ ወደ ክፍሎቹ አገባኝ፤ በአንተ እናደሰ እናስገናኝማለን፤ ፍቅርህን ከወይን ይልቅ እናስታውሳለን፤ ቅኖች ይወዱሃል።

የኢየሩሳሌም ሴቶች ልጆች ሆይ፥ ጥቁር ነኝ ነገር ግን ውብ ነኝ፤ እንደ ቄዳር ድንኳኖች፣ እንደ ሰሎሞን መጋረጆች።

በጥቁርነቴ ምክንያት አትመልኩኝ፤ ፀሐይ በእኔ ላይ ተመለከተችና። የእናቴ ልጆች ተቈጡብኝ፤ የወይን እርሻዎችን ጠባቂ አደረጉኝ፤ ነገር ግን የራሴን ወይን እርሻ አልጠበቅሁም።

የነፍሴ የምትወደው ሆይ፥ የት ታሰማራለህ? በቀትር ጊዜ መንጋህን የት ታሰኛለህ? ለምን በጓደኞችህ መንጋዎች አጠገብ ተዘዋዋሪ እሆን?

ካላወቅሽ አንቺ ከሴቶች መካከል የተዋበው ሆይ፥ በመንጋው መንገድ ተከትሊ ሂጂ፤ ጠቦቶችሽንም በእረኞች ድንኳኖች አጠገብ አሰማሪ።

ወዳጄ ሆይ፥ አንቺን በፈርዖን ሠረገላዎች ውስጥ ያሉ የፈረሶች መንጋ አነጻጽራለሁ።

ጉንቻሽ በጌጥ ረድቶች ውብ ነው፣ አንገትሽም በወርቅ ሰንሰለቶች።

በብር ነጥቦች የተሰየመ የወርቅ ጌጥ እናሠራልሽ።

ንጉሡ በማእድ ላይ በተቀመጠ ጊዜ፣ የናርዶስ ቅባቴ ሽታውን አበሰሰ።

ውዴ ለእኔ እንደ የማዕር ጥቅል ነው፤ ሌሊቱን ሙሉ በጡቶቼ መካከል ይኖራል።

ውዴ ለእኔ እንደ ኤንጌዲ የወይን እርሻዎች ላይ ያለ የካምፊር ጥቅል ነው።

እነሆ ውብ ነሽ፣ ውዴ፤ እነሆ ውብ ነሽ፤ የርግብ ዐይኖች አሉሽ።

እነሆ አንተ ውብ ነህ፣ ውዴ—ደስ የሚልም ነህ፤ አልጋችንም አረንጓዴ ናት።

የቤታችን ጣራዎች ዝግባ ናቸው፣ አሻራችንም ጥድ ናቸው።