እንደ ወንድሜ ቢሆንህ ኖሮ፥ ከእናቴ ጡት ያጠገብክ ቢሆን ኖሮ! በውጭ ባገኝህ ጊዜ እሳመድህ ነበር፥ እንኳ አይናቁኝም ነበር።

እመራሃለሁ፥ ወደ እናቴ ቤት እወስድሃለሁ—እርሷ ትምረኛ ዘንድ—እና ከሮማኔዬ ጭማቂ የተቀመመ ሽቱ ወይን አጠጣሃለሁ።

ግራ እጁ ከራሴ በታች ትሁን፥ ቀኝ እጁም ትቀበናኝ።

የኢየሩሳሌም ልጃገረዶች ሆይ፥ እለምናችኋለሁ፤ እሱ እስኪወድድ ድረስ ፍቅሬን አታነቁ እንዲሁም አታስነሡ።

ከምድረ በዳ እየወጣች፣ በውዴዋ ላይ ተደግፋ የምታመላለስች ይች ማናት? እኔ ከፖም ዛፍ በታች አስነሣሁህ፤ በዚያ እናትህ ወለደችህ፤ በዚያም የወለደችህ እርሷ ወለደችህ።

እንደ ማኅተም በልብህ ላይ አኑረኝ፥ እንደ ማኅተምም በክንድህ ላይ፤ ፍቅር እንደ ሞት ጠንካራ ናት፤ ቅናት እንደ መቃብር ጨካኝ ናት፤ ኩሬዋ የእሳት ኩሬ ነው፥ እጅግ የሚነድ ነበልባል ያላት።

ብዙ ውሃ ፍቅርን ሊጠፋ አይችልም፤ ጎርፎችም ሊያሰጥሙት አይችሉም። ሰው የቤቱን ሀብት ሁሉ ስለ ፍቅር ቢሰጥ ፈጽሞ ይናቃል።

ታናሽ እህት አለን፥ ጡትም የላትም፤ ስለ እህታችን ሊጠየቅባት በሚመጣው ቀን ምን እናደርግ?

ቅጥር ብትሆን በላዧ የብር ቤተ መንግሥት እንገንባላት፤ በር ብትሆን በዝግባ ፈርጆች እንዘግባታለን።

እኔ ቅጥር ነኝ፥ ጡቶቼም እንደ ማማዎች ናቸው፤ ከዚያም በዐይኖቹ ሞገስ አገኘሁ።

ሰሎሞን በባዓል-ሐሞን ወይን ተክል ነበረው፤ ወይኑንም ለጠባቂዎች አሳልፎ ሰጠው፤ እያንዳንዱም ስለ ፍሬው ሺህ ብር ያመጣ ነበር።

እኔ የሆነው ወይኔ በፊቴ ነው፤ አንተ ሰሎሞን ሆይ፥ ሺህ ለአንተ ይሁን፥ ፍሬውን የሚጠብቁትም ሁለት መቶ ይሁንላቸው።

በአትክልት ቦታዎች የምትቀመጭ ሆይ፥ ጓደኞች ድምፅሽን ይሰማሉ፤ እኔንም አሰማኝ።

ቸኩል ውዴዬ፥ እንደ ዋላ ወይም እንደ ወጣት ዋላ በሽቱ ተራሮች ላይ ሁን።