Ksiega Ezechiela 37:9

Biblia Gdanska (1632/1881)

I do mnie powiedział: Prorokuj do ducha! Prorokuj, synu człowieka, oraz oświadcz duchowi: Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Nadejdź duchu od czterech wiatrów i tchnij na tych martwych, by ożyli!

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:30 : 30 Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.
  • J 3:8 : 8 Duch śle tchnienie gdzie chce i słyszysz Jego głos, lecz nie wiesz skąd przychodzi i dokąd zmierza; taki jest każdy, kto zostaje zrodzony z Ducha.
  • Pnp 4:16 : 16 Zerwij się wietrze północny oraz przyjdź południowy; wiej po moim ogrodzie, by popłynęły jego aromaty. Niech wejdzie mój oblubieniec do swojego ogrodu i niech spożywa rozkoszne swoje owoce.
  • Ez 37:5 : 5 Tak mówi Pan, WIEKUISTY do tych kości:Oto Ja wprowadzę w was ducha, zatem będziecie żyć!
  • Ez 37:14 : 14 I złożę w was Mego ducha, byście ożyli, i zostawię was na waszej ziemi, więc poznacie, że Ja, WIEKUISTY, to wypowiedziałem oraz spełniłem – mówi WIEKUISTY.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ez 37:10-12
    3 wersety
    89%

    10Zatem prorokowałem jak mi polecił, więc wstąpił w nich duch i ożyli, i stanęli na swoich nogach, jak niezmiernie liczne wojsko.

    11I do mnie powiedział: Synu człowieka! Te kości to cały dom Israela. Oto powiadają: Poschły nasze kości, zniknęła nasza nadzieja, zginęliśmy !

    12Dlatego prorokuj i im oświadcz: Tak mówi Pan, WIEKUISTY:Oto Ja otworzę wasze groby, wyprowadzę was z waszych grobów, Mój ludu, oraz zaprowadzę was do ziemi Israela.

  • Ez 37:1-8
    8 wersety
    85%

    1Tknęła mnie moc WIEKUISTEGO oraz w duchu wyprowadził mnie i postawił wśród doliny, a była ona pełna kości.

    2Więc oprowadził mnie dookoła, obok nich, a oto na powierzchni doliny było ich bardzo wiele i były bardzo suche.

    3Potem do mnie powiedział: Synu człowieka! Czy te kości mogą ożyć? Zatem odpowiedziałem: Panie, WIEKUISTY, Tobie to wiadomo.

    4I do mnie powiedział: Prorokuj o tych kościach i do nich przemów: Wyschłe kości, posłuchajcie słowa WIEKUISTEGO!

    5Tak mówi Pan, WIEKUISTY do tych kości:Oto Ja wprowadzę w was ducha, zatem będziecie żyć!

    6Włożę na was ścięgna, naprowadzę na was muskuły, powlokę was skórą oraz obdarzę was duchem, byście ożyły i poznały, że Ja jestem WIEKUISTY.

    7Więc prorokowałem tak, jak mi polecono. A gdy prorokowałem, powstał szmer, i oto łoskot, i zbliżyły się kości – kość do swojej kości.

    8Zatem spojrzałem, a oto na nich ścięgna, porosły muskułami i z wierzchu, rozciągnęła się na nich skóra; jednak ducha w nich jeszcze nie było.

  • Ez 37:14-15
    2 wersety
    77%

    14I złożę w was Mego ducha, byście ożyli, i zostawię was na waszej ziemi, więc poznacie, że Ja, WIEKUISTY, to wypowiedziałem oraz spełniłem – mówi WIEKUISTY.

    15I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • Ez 11:4-5
    2 wersety
    76%

    4Dlatego prorokuj przeciw nim; prorokuj, synu człowieka!

    5Więc przypadł na mnie Duch WIEKUISTEGO oraz do mnie powiedział: Oświadcz: Tak mówi WIEKUISTY: W ten sposób myśleliście, wy, z domu Israela; znam Ja mrzonki waszego ducha.

  • Ez 2:1-2
    2 wersety
    74%

    1I do mnie powiedział: Synu człowieka, stań na twoje nogi, bo będę z tobą rozmawiał.

    2Więc, gdy do mnie przemówił, wstąpił we mnie Duch i postawił mnie na moje nogi, oraz słuchałem Tego, który do mnie przemawiał.

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • Jr 4:11-12
    2 wersety
    72%

    11Tego czasu powiedzą o tym narodzie i o Jeruszalaim: Z nagich wierzchołków pustyni znojny wicher idzie do córy Mojego ludu, nie żeby przewiewał, ani nie żeby oczyszczał.

    12Nadciąga ku Mnie gwałtowny wicher z tych stron, więc teraz Ja się z nimi rozprawię.

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 11Pójdziesz i przyjdziesz do wygnańców, do synów twojego ludu, i będziesz do nich przemawiał. Oświadczysz im: Tak mówi Pan, WIEKUISTY! Czy usłuchają, czy też zaniechają.

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • Ez 6:1-2
    2 wersety
    71%

    1I doszło do mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

    2Synu człowieka! Zwrócisz swoje oblicze przeciwko górom Israela oraz zaprorokujesz przeciw nim.

  • 14Więc doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • Ez 13:1-2
    2 wersety
    71%

    1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

    2Synu człowieka! Zwiastuj przeciw prorokom Israela, którzy prorokują i oświadcz tym, co prorokują z własnego serca: Słuchajcie słowa WIEKUISTEGO!

  • 1Zaś ty, synu człowieka, prorokuj o górach israelskich i powiedz: Góry Israela! Posłuchajcie słowa WIEKUISTEGO!

  • 71%

    4Następnie do mnie powiedział: Synu człowieka!Pójdziesz i przyjdziesz do domu Israela oraz przemówisz do nich Moimi słowami.

  • 8Oświadcz ziemi israelskiej: Tak mówi WIEKUISTY: Oto Ja przeciw tobie! Dobędę Mojego miecza z jego pochew oraz wytępię spośród ciebie niesprawiedliwych i bezbożnych!

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • Ez 3:16-17
    2 wersety
    70%

    16A po upływie siedmiu dni stało się, że doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

    17Synu człowieka, ustanawiam cię stróżem nad domem Israela, byś ich w Moim imieniu ostrzegał, kiedy usłyszysz słowo z Moich ust.

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło do mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 10Zatem ty, synu człowieka, oświadcz domowi Israela: Tak powiadaliście, mówiąc: Ciążą na nas występki i nasze grzechy, więc wskutek nich zanikamy; jakże mamy znów ożyć?

  • 11I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 9I wyruszysz, nadciągniesz niby burza, by jak chmura pokryć tą ziemię; ty, wszystkie twoje lotne zastępy, i z tobą liczne ludy.

  • 26I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 2I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 7I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.

  • 32Nie pragnę śmierci tego, co umiera – mówi Pan, WIEKUISTY. Nawróćcie się i żyjcie!

  • 17I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 13Lecz ci prorocy przeminą z wiatrem, gdyż nie jest w nich ten „Mówiący”; zatem niech tak się stanie im samym!