Ksiega Rodzaju 39:8

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ale on się wzbraniał i powiedział do żony swojego pana: Oto mój pan nie troszczy się przy mnie o nic, co jest w domu; a wszystko, co posiada, oddał w moje ręce.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 1:10 : 10 Mój synu, jeśli będą cię kusić grzesznicy – nie daj się uwieść.
  • Prz 2:10 : 10 Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
  • Prz 2:16-19 : 16 Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia; 17 która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga. 18 Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni. 19 Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia.
  • Prz 5:3-8 : 3 Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa. 4 Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny. 5 Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych. 6 Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać. 7 Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust. 8 Oddalaj od niej twą drogę i nie zbliżaj się do drzwi jej domu;
  • Prz 6:20-25 : 20 Mój synu! Zachowaj przykazanie twojego ojca i nie zaniechaj wskazówki twojej matki. 21 Na stałe przywiąż je do twojego serca i obwiąż wokoło twojej szyi. 22 Gdy będziesz chodził – niechaj ci przewodniczy, gdy się położysz – niechaj nad tobą czuwa, a kiedy się obudzisz – niechaj do ciebie przemówi. 23 Bo przykazanie jest pochodnią, Prawo – światłem, a pouczające przestrogi drogą do życia. 24 By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej. 25 Nie pożądaj jej piękności w swoim sercu i niech cię nie ujmie swoimi rzęsami.
  • Prz 6:29 : 29 Tak bywa z każdym, kto się zbliża do żony bliźniego; nie wychodzi bezkarnie, ktokolwiek się jej dotyka.
  • Prz 6:32-33 : 32 Ale kto cudzołoży z kobietą jest głupcem; czyni to tylko ten, który chce się sam zgubić. 33 Pozyska razy i wstyd, i nie będzie zatartą jego hańba.
  • Prz 7:5 : 5 By cię ustrzegły od cudzej żony; od obcej, która łagodnie przemawia.
  • Prz 7:25-27 : 25 Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach. 26 Bo położyła dużo trupów, wielu tych wszystkich, których wymordowała. 27 Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.
  • Prz 9:13-18 : 13 Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy. 14 Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu, 15 by przywoływać tych, którzy przechodzą drogą, a chodzą prosto po swoich ścieżkach. 16 Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada: 17 Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy. 18 Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.
  • Prz 18:24 : 24 Kto ma licznych towarzyszy – ma ich ku własnej zgubie; lecz przyjaciel bywa szczerzej przywiązany niż brat.
  • Prz 22:14 : 14 Usta cudzych kobiet są głębokim dołem; wpada tam przeklęty przez WIEKUISTEGO.
  • Prz 23:26-28 : 26 Oddaj Mi, Mój synu, twoje serce, a twe oczy oby umiłowały Moje drogi. 27 Gdyż nierządnica jest głębokim dołem, a obca ciasną studnią. 28 Ona czyha niby rozbójnik i mnoży wiarołomnych pośród ludzi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Rdz 39:9-20
    12 wersety
    89%

    9W tym domu nie ma ode mnie wyższego, bo nie odmówił mi niczego, oprócz ciebie; dlatego, że ty jesteś jego żoną. Jakże mógłbym spełnić tę wielką niegodziwość i zawinić przeciwko Bogu.

    10I choć codziennie namawiała Josefa, stało się, że jej nie usłuchał, by położyć się przy niej i z nią być.

    11Potem, pewnego dnia się zdarzyło, że wszedł do domu, by załatwić swą sprawę, a tam, w domu, nie było nikogo z domowników.

    12Więc chwyciła go za szatę i powiedziała: Połóż się ze mną. Lecz on zostawił swą szatę w jej ręce oraz uciekł na zewnątrz.

    13A kiedy zobaczyła, że zostawił swą szatę w jej ręce i uciekł na zewnątrz, stało się,

    14że zawołała na swoich domowników, i do nich powiedziała, mówiąc: Patrzcie, sprowadził nam Ebrejczyka, aby z nami swawolił. Przyszedł do mnie, aby się ze mną położyć, lecz zawołałam wielkim głosem.

    15A gdy usłyszał, że podniosłam mój głos i zawołałam, stało się, że zostawił u mnie swą szatę, uciekł i wyszedł na zewnątrz.

    16Zostawiła u siebie także jego szatę, aż do przybycia do domu jego pana.

    17Potem opowiedziała mu w tych samych słowach, mówiąc: Przyszedł do mnie ten sługa, Ebrejczyk, którego nam sprowadziłeś, aby ze mną swawolił.

    18Lecz gdy podniosłam mój głos i krzyczałam, zostawił u mnie swoją szatę, i uciekł na zewnątrz.

    19A kiedy jego pan usłyszał słowa swej żony, które mu powiedziała, mówiąc: W ten sposób postąpił ze mną twój sługa; stało się, że zapłonął jego gniew.

    20Zatem pan Josefa wziął go oraz oddał go do więzienia; do miejsca, gdzie byli osadzani więźniowie króla. Więc był on tam, w więzieniu.

  • Rdz 39:2-7
    6 wersety
    84%

    2Ale WIEKUISTY był z Josefem, więc stał się on mężem szczęśliwym i pozostawał w domu swojego pana, Micrejczyka.

    3Jego pan widział, że WIEKUISTY jest z nim i że WIEKUISTY szczęści w jego ręce wszystkiemu, co czyni.

    4Wtedy Josef znalazł łaskę w jego oczach oraz mu służył. Potifar ustanowił go także nad swoim domem i wszystko, co posiadał, oddał w jego ręce.

    5A od czasu, kiedy go ustanowił nad swym domem oraz nad wszystkim, co posiadał, było tak, że WIEKUISTY błogosławił domowi Micrejczyka ze względu na Josefa; błogosławieństwo WIEKUISTEGO było nad wszystkim, co posiadał w domu i na polu.

    6Zatem w ręce Josefa zostawił wszystko, co posiadał; o nic się przy nim nie troszczył, z wyjątkiem chleba, który spożywał. Zaś Josef był pięknej postaci i ładny na spojrzeniu.

    7Po tych wydarzeniach stało się, że żona jego pana zwróciła swoje oczy na Josefa i powiedziała: Połóż się ze mną.

  • Rdz 39:22-23
    2 wersety
    74%

    22Zatem przełożony więzienia oddał we władzę Josefa wszystkich więźniów, którzy byli w więzieniu i on rozporządzał wszystkim, co mieli tam robić.

    23Przełożony więzienia nie kontrolował nic, z tego co mu powierzył, gdyż WIEKUISTY był z nim; WIEKUISTY także szczęścił temu, cokolwiek czynił.

  • 44Faraon powiedział też do Josefa: Ja jestem faraonem; ale bez ciebie nikt nie podniesie swojej ręki, ani nogi, w całej ziemi Micraim.

  • 7Ale powiedzieli do niego: Czemu nasz pan mówi podobne słowa? Niegodnym by to było dla twoich sług, by taką rzecz uczynić.

  • 15Zaś Josef do nich powiedział: Cóż to za czyn, który popełniliście? Czy nie wiedzieliście, że człowiek podobny do mnie może też odgadywać?

  • 37A mój pan zaklął mnie w słowach: Nie weźmiesz żony dla mego syna z córek Kanaanejczyka, w którego ziemi mieszkam.

  • 39Zatem powiedziałem do mojego pana: Może ta niewiasta za mną nie pójdzie?

  • 17A Josef powiedział: Dalekim jest ode mnie, bym to uczynił; moim niewolnikiem będzie ten, w którego ręce znaleziono kielich; zaś wy idźcie w pokoju do waszego ojca.