Ewangelia wedlug sw. Jana 17:17
Poświęć ich w prawdzie Twojej, Słowo Twoje jest prawdą.
Poświęć ich w prawdzie Twojej, Słowo Twoje jest prawdą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Jak mnie posłałeś na świat, tak ja ich posyłam na świat.
19Ja także ofiarowuję za nich mnie samego, aby i oni zostali ofiarowani w prawdzie.
20Nie tylko za nich proszę, ale i za tych, co wierzą we mnie przez ich słowa;
21aby wszyscy byli jedno, jak Ty, Ojcze, we mnie, a ja w Tobie; żeby i oni byli w nas jedno, aby świat uwierzył, że Ty mnie posłałeś.
22Ja dałem im chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jesteśmy jedno,
23ja w nich, a Ty we mnie, żeby mogli dochodzić do doskonałości ku Jednemu. By świat poznał, że Ty mnie dlatego wysłałeś, że ich umiłowałeś, umiłowałeś jak mnie.
24Ojcze, chcę aby ci, których mi dałeś, gdzie ja jestem i oni byli ze mną, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, bowiem umiłowałeś mnie przed założeniem świata.
25Ojcze Sprawiedliwy, więc świat cię nie poznał; ale ja cię poznałem i ci poznali, że Ty mnie posłałeś.
26Dałem im też poznać i dam im poznać Twoje Imię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś była w nich i ja w nich
1To Jezus powiedział oraz podniósł swoje oczy ku niebiosom i rzekł: Ojcze, przyszła godzina; otocz chwałą Twojego Syna, aby Syn mógł otoczyć chwałą Ciebie.
2Tak, jak mu dałeś władzę nad wszelką cielesną naturą, by każdemu, z których mu dałeś, dał życie wieczne.
3A takim jest życie wieczne, by poznawali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga oraz tego, którego wysłałeś, Jezusa Chrystusa.
4Ja Ciebie wyniosłem na ziemi i wypełniłem dzieło, które mi wyznaczyłeś, bym uczynił.
5A teraz Ty otocz mnie chwałą, Ojcze, chwałą u samego siebie, którą miałem u Ciebie przed zaistnieniem świata.
6Objawiłem Twoje Imię ludziom, których mi dałeś ze świata; Twoi byli i mnie ich dałeś, i zachowują Twoje słowo.
7Teraz poznali, że wszystko, cokolwiek mi dałeś, jest od Ciebie;
8gdyż dałem im słowa, które mi dałeś; a oni je wzięli oraz prawdziwie poznali, że od Ciebie wyszedłem, i uwierzyli, że Ty mnie posłałeś.
9Ja za nich proszę; nie proszę za tych, którzy są świata; ale za tymi, których mi dałeś, bo są Twoi.
10Także wszystko moje jest Twoje, a Twoje moje, oraz jestem w nich wyniesiony.
11Nie jestem dłużej na świecie, bo ja idę do Ciebie, a oni są na świecie. Ojcze Święty zachowaj ich w Twym Imieniu, które mi dałeś, aby byli jedno jak my.
12Gdy byłem pośród nich na świecie, ja ich zachowałem w Twoim Imieniu, które mi dałeś. Także ustrzegłem, by nikt z nich nie zginął a tylko syn potępienia, aby się wypełniło Pismo.
13Ale teraz idę do Ciebie, zatem to mówię na świecie, aby się napełniając mną, mieli w sobie radość.
14Ja im dałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził, bowiem nie są ze świata, jak ja nie jestem ze świata.
15Nie proszę, abyś ich wziął ze świata, ale abyś ich zachował od złego.
16Nie są ze świata, jak ja nie jestem ze świata.
32i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli.
5bowiem jest uświęcone przez Słowo Boga oraz modlitwę.
3Wy już jesteście czyści z powodu słowa, które wam powiedziałem.
17Ducha Prawdy, którego świat nie może przyjąć, bo go nie widzi, ani nie zna; wy go znacie, gdyż ponad wami mieszka i w was będzie.
33Wy wysłaliście do Jana, zatem zaświadczył prawdzie.
23Lecz nadchodzi godzina i jest teraz, gdy prawdziwi czciciele będą czcić Ojca w Duchu i prawdzie.
24Bo i Ojciec szuka tych, którzy Go tak czczą. Bóg jest Duchem, więc owi czciciele powinni Go czcić w Duchu i prawdzie.
3Gdyż bardzo się ucieszyłem, kiedy nadeszli bracia oraz świadczyli o twojej szczerości; ponieważ ty żyjesz w prawdzie.
4Większych od tych nie mam radości, by słuchać, że moje dzieci żyją w prawdzie.
142Twoja sprawiedliwość jest sprawiedliwością na wieki, a Twoje Prawo jest prawdą.
160Prawda jest sumą Twego słowa, i na wieki wszelki wyrok Twojej sprawiedliwości.
26by je uczynić świętym, po oczyszczeniu kąpielą wody w Słowie.
6Mówi mu Jezus: Ja jestem drogą, prawdą i życiem; nikt nie przychodzi do Ojca, chyba, że przeze mnie.
2z powodu pozostającej w nas prawdy, która będzie wśród nas na wieczność.
3Ześlij Twoje światło i Twoją prawdę, niech one mi przewodniczą, niechaj mnie zaprowadzą do Twojej świętej góry, oraz do Twych przybytków.
37Więc Piłat mu powiedział: A zatem ty jesteś królem? Odpowiedział Jezus: Ty mówisz, że jestem królem. Ja się na to urodziłem oraz po to przyszedłem na świat, abym wydał świadectwo prawdzie; każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu.
11Wskaż mi Twoją drogę, WIEKUISTY, a będę postępował w Twojej prawdzie; zjednaj me serce dla czci Twojego Imienia.
151Bliskim jesteś Ty, o BOŻE, a wszystkie Twoje przykazania są prawdą.
5Oni są ze tego świata; dlatego mówią ze świata, a świat ich słucha.
3Gdyż przed oczyma mam Twoje miłosierdzie i chodzę w Twojej prawdzie.
7Tak więc, uświęcajcie się i bądźcie świętymi, bo Ja jestem WIEKUISTY, wasz Bóg.
19I przez to poznajemy, że jesteśmy z prawdy, oraz przed nim zjednamy nasze serce.
140Twoje słowo jest bardzo lite, dlatego Twój sługa je miłuje.
21Ale kto czyni prawdę wychodzi naprzeciw światłu, aby zostały ukazane jego dokonane czyny; że jest w Bogu.
17To wam polecam, abyście jedni drugich miłowali.