Ksiega Jonasza 3:1

Biblia Gdanska (1632/1881)

Potem słowo WIEKUISTEGO doszło Jonasza po raz drugi, głosząc:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jon 1:1 : 1 ¶ I doszło słowo WIEKUISTEGO do Jonasza, syna Amittaja, głosząc:
  • J 21:15-17 : 15 A kiedy zjedli, Jezus mówi Szymonowi Piotrowi: Szymonie synu Jony, miłujesz mnie więcej niż ci? Mówi mu: Tak, Panie; ty wiesz, że cię kocham. Mówi mu: Paś moje baranki. 16 Znowu mówi mu po raz drugi: Szymonie synu Jony, miłujesz mnie? Mówi mu: Tak, Panie; ty wiesz, że cię kocham. Mówi mu: Bądź pasterzem moich owiec. 17 Mówi mu po raz trzeci: Szymonie Jony, kochasz mnie? Zasmucił się Piotr, że mu powiedział po raz trzeci: Kochasz mnie? I mu mówi: Panie, ty wszystko wiesz; ty poznajesz, że cię kocham. Mówi mu Jezus: Paś moje owce.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Jon 3:2-6
    5 wersety
    87%

    2Wstań, wyrusz do Ninewy, tego wielkiego miasta oraz krzycz do niego zwiastowanie, które ci polecę.

    3Wtedy Jonasz wstał i udał się do Ninewy, stosownie do słowa WIEKUISTEGO. Zaś Ninewa było to wielkie miasto przed Bogiem – długościna trzy dni drogi.

    4A gdy Jonasz zaczął wchodzić do miasta, po jednym dniu drogi, wołał i mówił: Jeszcze czterdzieści dni, a Ninewa będzie obalona !

    5Zaś Ninewejczycy uwierzyli Bogu, ogłosili post i oblekli się w wory, od największego do najmniejszego.

    6A kiedy o tym wieść doszła do króla Ninewy, powstał ze swego tronu, złożył swój płaszcz, okrył się worem oraz usiadł w popiele.

  • Jon 1:1-4
    4 wersety
    85%

    1¶ I doszło słowo WIEKUISTEGO do Jonasza, syna Amittaja, głosząc:

    2Wstań, wyrusz do Ninewy, tego wielkiego miasta i zwiastuj przeciwko niemu; bo ich złość wzniosła się przed Moje oblicze.

    3Jednak Jonasz wstał, aby uciec od oblicza WIEKUISTEGO do Tarszyszu. A kiedy zszedł do Jafo, znalazł tam okręt, który wyprawiał się do Tarszyszu, więc opłacił przewoźne oraz na niego wszedł, aby z nimi popłynąć do Tarszyszu od oblicza WIEKUISTEGO.

    4Jednak WIEKUISTY rzucił na morze gwałtowny wicher, więc zebrała się silna burza morska, tak, że okręt chylił się do rozbicia.

  • 10Ja jednak będę ci ofiarował przy głośnym dziękczynieniu; co ślubowałem – spełnię. Ratuneknadchodzi od WIEKUISTEGO!

  • 3I po raz drugi doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, mówiąc:

  • 1Zaś WIEKUISTY wyznaczyłwielką rybę, by pochłonęła Jonasza. I Jonasz przebył we wnętrzu tej ryby trzy dni i trzy noce.

  • 1I słowo WIEKUISTEGO doszło Jeremjasza po raz drugi, kiedy był jeszcze osadzony na dziedzińcu straży, głosząc:

  • Jon 4:1-2
    2 wersety
    72%

    1To zmartwiło Jonasza wielkim zmartwieniem oraz zapłonął jego gniew.

    2I modlił się do WIEKUISTEGO, mówiąc: O, WIEKUISTY! Czy właśnie tego nie mówiłem, gdy jeszcze przebywałem na mojej ziemi?! Przecież to temu chciałem zapobiec, chroniąc się do Tarszyszu. Bo wiedziałem, że Ty jesteś Bogiem litościwym i miłosiernym, nieskorym do gniewu, bogatym w łaskę i żałującym złego.

  • 72%

    1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 72%

    9Po czym doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, jak następuje:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 8Doszło go więc słowo WIEKUISTEGO:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1Słowo, które od WIEKUISTEGO doszło do Jeremjasza, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 70%

    1I doszło do mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 70%

    4Wtedy doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 2I doszło go słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1Słowo, które od WIEKUISTEGO doszło Jeremjasza, głosząc:

  • 41Mężowie Niniwy wstaną na sądzie z tym pokoleniem i je skażą; bo na wezwanie Jonasza się skruszyli, a oto tutaj więcej niż Jonasz.

  • 2I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 15Tak zabrali Jonasza oraz wrzucili go do morza, a morze odstąpiło od swojego wzburzenia.

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 17wtedy WIEKUISTY mi oświadczył, mówiąc:

  • 18Bo on jest wypróbowany. Więc co? Czy rózga ma się sama powstrzymać? Tego nie będzie – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 8Zatem do niego powiedzieli: Ty nam powiedz, z czyjego powodu spotyka nas to nieszczęście; jaki jest twój zawód i skąd przybywasz; którą jest twoja ziemia i z jakiego narodu pochodzisz?

  • 1I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 1Potem doszło do mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 19Następnie doszło Jeremjasza słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 2po raz drugi WIEKUISTY ukazał się Salomonowi, tak jak mu się ukazał w Gibeonie.

  • 5Potem Jonasz wyszedł z miasta i osiadł po jego wschodniej stronie. Tam wystawił sobie szałas i w cieniu, pod nim usiadł, by zobaczyć, co się stanie w mieście.

  • 32Mężowie Niniwici wstaną na sądzie z tym pokoleniem i je potępią, bo skruszyli się na kazanie Jonasza, a oto tutaj większy od Jonasza.

  • 20I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 2A WIEKUISTY mi oświadczył, mówiąc:

  • 26I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc:

  • 15A anioł WIEKUISTEGO po raz drugi zawołał z Nieba na Abrahama.