Ewangelia wedlug sw. Lukasza 18:31

Biblia Gdanska (1632/1881)

I wziął ze sobą dwunastu oraz do nich powiedział: Oto wchodzimy do Jerozolimy. Zatem zostanie wypełnione wszystko, co napisane przez proroków odnośnie Syna Człowieka.

📖 Analiza gramatyczna

Tekst oryginalny

¶Παραλαβὼν δὲ τοὺς δώδεκα, εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ἰδού, ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ τελεσθήσεται πάντα τὰ γεγραμμένα διὰ τῶν προφητῶν τῷ Υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου.

Transliteracja

Paralabōn de the twelve, eipen pros them, Idou, we-anabainomen into Hierosolyma, and telesthēsetai all the things gegrammena through the prophētōn to-the Hyiō of-the anthrōpou.

Szczegóły gramatyczne

• *Paralabōn*: aorist active participle, nominative masculine singular - having taken aside
• *de*: conjunction, adversative/transitional - but/and
• *eipen*: aorist active indicative, 3rd person singular - said
• *pros*: preposition + accusative - to/toward
• *Idou*: aorist middle imperative - behold/look/see
• *anabainomen*: present active indicative, 1st person plural - we are going up
• *Hierosolyma*: accusative neuter plural - Jerusalem
• *telesthēsetai*: future passive indicative, 3rd person singular - will be completed
• *gegrammena*: perfect passive participle, nominative neuter plural - having been written
• *prophētōn*: genitive masculine plural - prophets
• *Hyiō*: dative masculine singular - Son
• *anthrōpou*: genitive masculine singular - man/human

Znaczenia słów

• *Paralabōn*: having taken aside/taking along
• *Idou*: behold/look/see [calling attention]
• *anabainomen*: we are going up/ascending
• *Hierosolyma*: Jerusalem [place name]
• *telesthēsetai*: will be completed/fulfilled/accomplished
• *gegrammena*: having been written/the things written
• *prophētōn*: prophets/those who speak for God
• *Hyiō* *anthrōpou*: Son of Man [Messianic title]

Wersety referencyjne

• Iz 53:1-9 : 1 Kto by uwierzył wieści, co do nas doszła i nad kim się objawiło ramię WIEKUISTEGO? 2 Bo wyrósł przed Nim jak różdżka i jak korzeń ze spierzchłej ziemi; nie miał postawy, ani urody; widzieliśmy go, ale nie w tej postaci, byśmy go sobie upodobali. 3 Wzgardzony był, unikany przez ludzi, mąż boleści, zżyty z cierpieniem; jakby zakrywał swe oblicze, wzgardzony był i go mieliśmy za nic. 4 Ale on nosił nasze cierpienia, dźwigał nasze dolegliwości; a myśmy uważali go za dotkniętego, rażonego przez Boga i znękanego. 5 Zaś on był raniony za nasze przestępstwa, skruszony za nasze winy; za nasz pokój – kaźń na nim, a przez jego potłuczenie – my wyzdrowieliśmy. 6 Wszyscy błądziliśmy jako trzoda, każdy zwrócił się na swoją drogę, lecz WIEKUISTY dotknął go winą nas wszystkich. 7 Był dręczony – ale ulegał i nie otwierał swoich ust; jak jagnię prowadzone na rzeź, jak oniemiała owca, przed tymi, którzy ją strzygą – tak nie otwierał swoich ust. 8 Został wzięty na skutek ucisku i sądu; kto to pomyśli w jego pokoleniu, że został odłączony z krainą żywych za odstępstwo mojego narodu, jako kara za nich. 9 Pośród niegodziwych ustanowiono jego grób, wśród przemożnych jego mogiłę; jakkolwiek bezprawia nie popełnił i nie było zdrady w jego ustach. 10 Ale spodobało się WIEKUISTEMU, złamać Swojego gnębionego, by swą duszą spełnił ofiarę, ujrzał potomstwo, przedłużył dni i aby przez jego ręce rozwinęła się wola WIEKUISTEGO. 11 Z trudu swojej duszy zobaczy i będzie nasycony. Mój sprawiedliwy sługa swą mądrością wielu poprowadzi do sprawiedliwości i sam poniesie ich winy. 12 Dlatego dam mu w spadku wielu oraz rozdzieli zdobycz wśród potężnych; gdyż wydał na śmierć swoje życie i do występnych był zaliczony; on, który poniósł grzech wielu oraz wstawiał się za przestępcami.
• Ps 22:1-9 : 1 Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida. 2 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? 3 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? 4 A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela. 5 Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś. 6 Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni. 7 Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu. 8 Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc: 9 Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał! 10 Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki. 11 Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem. 12 Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika. 13 Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu. 14 Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy. 15 Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk. 16 Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci. 17 Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi. 18 Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają. 19 Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają. 20 Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek. 21 Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną. 22 Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów. 23 A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił. 24 Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela. 25 Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał. 26 Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby. 27 Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki. 28 Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów. 29 Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami. 30 Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy. 31 Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.
• Mt 20:17-19 : 17 I Jezus, wchodząc do Jerozolimy, w drodze, na osobności, wziął ze sobą dwunastu uczniów oraz im powiedział: 18 Oto wchodzimy do Jerozolimy, więc Syn Człowieka będzie wydany przedniejszym kapłanom oraz uczonym w Piśmie, i skażą go na śmierć; 19 wydadzą go też narodom na pośmiewisko, ubiczowanie i ukrzyżowanie; ale trzeciego dnia wstanie z martwych.
• Ps 69:1-9 : 1 Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida. 2 Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia. 3 Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł. 4 Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło; omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga. 5 Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem. 6 Boże, Ty znasz moją nieroztropność, a me winy nie są przed Tobą tajne. 7 Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają, Panie, WIEKUISTY Zastępów; niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Israela. 8 Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze. 9 Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki. 10 Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali. 11 Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko. 12 Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem. 13 Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach, i jestem w śpiewkach pijanych. 14 Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia. 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód. 16 Niech mnie nie uniesie prąd wody, niechaj mnie nie pochłonie głębia, a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy. 17 Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu 18 i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą, gdyż jestem uciśniony; pospiesz się oraz mnie wysłuchaj. 19 Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów. 20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy. 21 Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają. 22 Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem. 23 Niech ich stół będzie dla nich zasadzką oraz sidłem bezpiecznie ucztujących. 24 Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne. 25 Wylej na nich Twój gniew, niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość. 26 Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca. 27 Gdyż kogo zraniłeś - tego ścigają, rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie. 28 Dodaj nieprawość do ich nieprawości, niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość. 29 Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi*. 30 A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże. 31 Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością. 32 I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk. 33 Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce. 34 Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi. 35 Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi. 36 Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy; osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.
• Dn 9:26 : 26 Po owych sześćdziesięciu dwóch będących po siedem, Mesjasz zostanie zabity, jednak to mu nic nie zaszkodzi; owszem, lud wodza, co przyjdzie, zniszczymiasto oraz Świątynię, a jego koniec będzie w powodzi, bo aż do końca wojna i ustawiczne przerażenie.
• Za 13:7 : 7 Mieczu, rozbudź się przeciwko Mojemu pasterzowi, przeciw mężowi tak Mi bliskiemu! – mówi WIEKUISTY Zastępów. Poraź pasterza, by rozproszyły się owce i bym zwrócił ku pogardzanym Moją rękę.
• Mt 16:21 : 21 Odtąd Jezus zaczął tłumaczyć swoim uczniom, że musi odejść do Jerozolimy oraz wiele wycierpieć od starszych, od przedniejszych kapłanów i uczonych w Piśmie; być zabitym, a trzeciego dnia być wzbudzonym.
• Mk 10:32-34 : 32 A byli w drodze, wchodząc do Jerozolimy, zaś Jezus ich prowadził. I dziwili się, a idący za nim się bali. Więc znowu wziął dwunastu oraz zaczął im mówić rzeczy mające mu się wydarzyć: 33 Oto wchodzimy do Jerozolimy, a Syn Człowieka będzie wydany arcykapłanom oraz uczonym w Piśmie. Zasądzą go na śmierć oraz wydadzą go poganom. 34 Także go wyśmieją, ubiczują, i go oplują, i go zabiją; a trzeciego dnia wstanie z martwych.
• Lk 9:51 : 51 Ale w dopełniające się dni jego wniebowstąpienia oraz gdy ugruntował on swą osobę, zdarzyło się, że poszli do Jerozolimy.
• Lk 24:6-7 : 6 Nie jest tutaj, lecz wstał. Pamiętajcie jak wam powiedział, kiedy był jeszcze w Galilei, 7 i mówił o Synu Człowieka, że musi zostać wydanym w ręce grzesznych ludzi, zostać ukrzyżowanym, a w trzecim dniu powstać.
• Lk 24:44-46 : 44 Ale do nich rzekł: To są słowa, które do was powiedziałem, gdy byłem jeszcze z wami: Jest konieczne, aby wypełnić wszystko, co o mnie napisane w Prawie Mojżesza, Prorokach i Psalmach. 45 Wtedy otworzył ich umysł, by rozumieli Pisma. 46 Powiedział im także: Tak jest napisane więc Chrystus tak musiał cierpieć, a trzeciego dnia powstać z martwych.
• Lk 9:22 : 22 i powiedział: Syn Człowieka musi wiele wycierpieć i zostać odrzuconym przez starszych, przedniejszych kapłanów oraz uczonych w Piśmie; także zostać zabitym, a trzeciego dnia powstać.
• Mt 17:22-23 : 22 A kiedy przebywali w Galilei, Jezus do nich powiedział: Syn Człowieka ma być wydany w ręce ludzi, 23 i go zabiją, ale trzeciego dnia będzie wzbudzony. Zatem się bardzo zasmucili.
• Mk 8:9 : 9 A tych, co jedli było około czterech tysięcy; i ich odprawił.
• Mk 8:30-31 : 30 Więc zobowiązał ich, aby o nim nikomu nie mówili. 31 Także zaczął ich nauczać, że Syn Człowieka musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez starszych, arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie, i zostać zabitym, a po trzech dniach powstać z martwych.