Ewangelia wedlug sw. Marka 11:30

Biblia Gdanska (1632/1881)

Chrzest Jana był z Nieba, czy z ludzi? Odpowiedzcie mi.

📖 Analiza gramatyczna

Tekst oryginalny

Τὸ βάπτισμα Ἰωάννου, ἐξ οὐρανοῦ ἦν, ἢ ἐξ ἀνθρώπων; ἀποκρίθητέ μοι.

Transliteracja

The baptisma of Iōannou, from ouranou was it, or from anthrōpōn? apokrithēte to me.

Szczegóły gramatyczne

• *baptisma*: nominative, neuter, singular - baptism/immersion
• *Iōannou*: genitive, masculine, singular - of John
• *ouranou*: genitive, masculine, singular - of heaven
• *anthrōpōn*: genitive, masculine, plural - of men/people
• *apokrithēte*: aorist passive imperative, 2nd plural - answer

Znaczenia słów

• *baptisma*: baptism/immersion/washing
• *ouranou*: heaven/sky
• *anthrōpōn*: men/people/mankind
• *apokrithēte*: answer/respond/reply

Wersety referencyjne

• Mt 3:1-9 : 1 A w owe dni przyszedł Jan Chrzciciel, który głosił na pustkowiu Judei, 2 mówiąc: Skruszcie się, bowiem zbliżyło się Królestwo Niebios. 3 Bowiem to jest Ten, o którym powiedziano przez proroka Izajasza, mówiącego: Głos wołającego na pustkowiu: Przygotujcie drogę Pana, czyńcie proste Jego ścieżki. 4 A sam Jan miał odzienie z wielbłądziej sierści oraz skórzany pas wokół swoich bioder; zaś szarańcza i leśny miód był jego pokarmem. 5 Wtedy wychodziła do niego Jerozolima, cała Judea i cała kraina wokół Jordanu; 6 oraz wyznając swoje grzechy, byli zanurzani przez niego w Jordanie. 7 A kiedy ujrzał wielu z faryzeuszów i saduceuszów przychodzących do swego chrztu, powiedział im: Rodzaju żmijowy, któż wam pokazał, żebyście uciekali przed nadchodzącym gniewem? 8 Wydajcie więc owoc godny skruchy; 9 i nie mniemajcie, że możecie mówić sami w sobie: Mamy ojca Abrahama; bowiem powiadam wam, że Bóg z tych kamieni może wzbudzić dzieci Abrahamowi. 10 A teraz i siekiera jest przyłożona do korzenia drzew; zatem każde drzewo, które nie wydaje szlachetnego owocu, zostaje wycinane i w ogień wrzucane. 11 Ja was zanurzam w wodzie ku skrusze; ale ten, który przychodzi za mną, jest mocniejszy niż ja; on jest tym, którego butów nie jestem godzien nosić; ten was zanurzy w Duchu Świętym i ogniu. 12 On ma w swojej ręce wiejadło i wyczyści swoje klepisko, i zgromadzi swoją pszenicę do spichlerza, a plewy spali ogniem nieugaszonym. 13 Wtedy Jezus przychodzi z Galilei, nad Jordan, do Jana, by przez niego zostać zanurzonym. 14 Ale Jan powstrzymywał go, mówiąc: Ja potrzebuję, abyś mnie zanurzył, a ty przychodzisz do mnie? 15 A Jezus odpowiadając, rzekł do niego: Dopuść teraz; bo tylko tak wypada nam wypełnić całą sprawiedliwość. Wtedy mu ustąpił. 16 A gdy Jezus został zanurzony, zaraz wystąpił z wody; i oto zostały mu otwarte niebiosa, i ujrzał Ducha Boga, zstępującego jak gołębica oraz spoczywającego na nim. 17 A oto głos z niebios, mówiący: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym upodobałem.
• Mk 1:1-9 : 1 ¶ Początek Dobrej Nowiny Jezusa Chrystusa, Syna Boga. 2 Jak jest napisane w prorokach: Oto Ja posyłam przed twym obliczem Mego anioła, który przygotuje twoją drogę przed tobą. 3 Głos wołającego na pustkowiu: Gotujcie drogę Pana, proste czyńcie Jego ścieżki. 4 Jan zanurzał na pustkowiu i głosił chrzest skruchy ku odpuszczeniu grzechów. 5 Więc wychodziła do niego cała kraina judzka oraz Jerozolimczycy, i wszyscy co wyznawali swoje grzechy, byli przez niego zanurzani w rzece Jordanie. 6 Zaś Jan był przyodziany wielbłądzią sierścią oraz skórzanym pasem wokół swoich bioder, a jadał szarańczę i leśny miód. 7 Głosił też, mówiąc: Za mną idzie mocniejszy niż ja, któremu nie jestem godzien schylić się i rozwiązać rzemyka jego butów. 8 Ja was chrzciłem w wodzie; ale on będzie was chrzcił w Duchu Świętym. 9 Także stało się w owe dni, że przyszedł Jezus z Nazaretu Galilei i w Jordanie został ochrzczony przez Jana. 10 A zarazem wychodząc z wody, ujrzał rozstępujące się niebiosa i zstępującego na niego Ducha, jako gołębicę. 11 Pojawił się też głos z niebios: Ty jesteś Mój Syn kochany, w tobie upodobałem.
• Mk 9:13 : 13 Ale powiadam wam, że Eliasz już przyszedł i uczynili mu co chcieli, jak o nim jest napisane.
• Lk 3:1-9 : 1 Zaś w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza, za Poncjusza Piłata będącego namiestnikiem Judei, Heroda będącego tetrarchą Galilei, i jego brata Filipa będącego tetrarchą Iturei oraz krainy Trachonitis; za Lizaniasza będącego tetrarchą Abileny, 2 za arcykapłanów Annasza i Kaifasza na pustkowiu pojawiło się słowo Boga do Jana, syna Zachariasza. 3 I przyszedł do całej okolicy Jordanu, głosząc chrzest skruchy ku odpuszczeniu grzechów. 4 Jak zostało napisane w Księdze słów proroka Izajasza, który mówił: Głos wołającego na pustkowiu: Gotujcie drogę Pana, czyńcie proste Jego ścieżki. 5 Każda rozpadlina będzie wypełniona; każda góra i wzgórze zostanie zniżone, i będą krzywe ku prostej, a kamieniste staną się gładkimi drogami. 6 Także każda cielesna natura zobaczy zbawienie od Boga. 7 I mówił tłumom, co wychodziły oraz chciały być przez niego ochrzczone: Rodzaju żmijowy, kto wam pokazał żebyście uciekali przed nadchodzącym gniewem? 8 Wydawajcie więc, owoce godne skruchy; i nie zacznijcie mówić sami w sobie: Mamy ojca Abrahama; bowiem powiadam wam, że Bóg, z tych kamieni może wzbudzić dzieci Abrahamowi. 9 Zaś teraz, do korzenia drzew przyłożona jest i siekiera. Zatem każde drzewo, które nie wydaje szlachetnego owocu, zostaje wycinane i w ogień wrzucane. 10 Więc tłumy pytały go, mówiąc: Co zatem, mamy uczynić? 11 A odpowiadając, rzekł im: Kto ma dwie suknie niech odstąpi temu, co nie ma; a kto ma pokarmy niechaj czyni tak samo. 12 Ale przyszli także celnicy, by być ochrzczeni, i powiedzieli do niego: Nauczycielu, co mamy uczynić? 13 A on do nich powiedział: Nie ściągajcie ani jednej należności więcej, ponad wam nakazane. 14 Pytali go także ci, którzy byli żołnierzami, mówiąc: Co my mamy uczynić? Zatem do nich powiedział: Nikogo nie przetrząsajcie, ani nie szantażujcie, lecz zadawalajcie się waszymi żołdami. 15 Zaś kiedy lud oczekiwał i gdy wszyscy rozmyślali w swych sercach o Janie, czy nie on jest Chrystusem, 16 Jan odpowiedział wszystkim, mówiąc: Ja was chrzczę wodą, ale przychodzi mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka jego butów; ten was ochrzci w Duchu Świętym i ogniu. 17 On ma w swej ręce wiejadło, więc wyczyści swoje klepisko, i zgromadzi pszenicę do swej stodoły, a plewy spali ogniem nieugaszonym. 18 Nadto wiele głosił ludowi, wzywając także innych. 19 Zaś tetrarcha Herod, strofowany przez niego o Herodiadę, żonę jego brata Filipa, oraz o wszystkie złe rzeczy, które Herod uczynił, 20 dołożył do wszystkich i to, że zamknął Jana w więzieniu.
• J 1:6-8 : 6 Powstał człowiek, posłany od Boga, któremu na imię Jan. 7 Ten przyszedł na świadectwo, aby zaświadczył o świetle, by wszyscy wśród niego uwierzyli. 8 On nie był światłem, ale przyszedł, by mogło być zaświadczone o świetle.
• J 1:15-36 : 15 Jan świadczy o Nim, więc zawołał, mówiąc: Ten jest tym, o którym powiedziałem: Ten, co przychodzi po mnie, stał się przede mną, gdyż był ode mnie pierwszy. 16 Ponieważ z Jego pełni my wszyscy otrzymaliśmy, i to łaskę za łaską. 17 Bo Prawo zostało nadane przez Mojżesza, zaś łaska i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa. 18 Boga nikt nigdy nie widział; to jedyny Syn, który jest na łonie Ojca, Ten wytłumaczył. 19 A takie jest świadectwo Jana, gdy Żydzi z Jerozolimy wysłali kapłanów oraz Lewitów, aby go zapytali: Kto ty jesteś? 20 Więc się zgodził i nie zaprzeczył, a wyznał: Ja nie jestem Chrystusem. 21 Zapytali go także: Więc kim? Czy ty jesteś Eliaszem? I mówi: Nie jestem. Czy ty jesteś prorokiem? A odpowiedział: Nie. 22 Zatem mu powiedzieli: Kim jesteś? Abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas posłali. Co mówisz o samym sobie? 23 Zatem powiedział: Ja jestem głosem wołającego na pustkowiu: Wyprostujcie drogę Pana, jak powiedział prorok Izajasz. 24 Byli też posłani niektórzy spośród faryzeuszy. 25 Więc zapytali go oraz mu powiedzieli: Dlaczego zatem, chrzcisz, skoro ty nie jesteś Chrystusem, ani Eliaszem, ani prorokiem? 26 Zaś Jan odpowiedział im, mówiąc: Ja chrzczę w wodzie, a pośród was stanął ten, którego wy nie dostrzegacie. 27 On jest tym, co przychodzi za mną, a który był przede mną; ja mu nie jestem godny rozwiązać rzemień jego sandała. 28 To się stało w Betabarze, za Jordanem, gdzie był Jan i chrzcił. 29 Zaś nazajutrz, Jan widzi przychodzącego do niego Jezusa i mówi: Oto baranek Boga, który usuwa grzech świata. 30 Ten jest tym, o którym ja powiedziałem: Za mną przychodzi mąż, który się stał przede mną, gdyż był pierwszy ode mnie. 31 Ja go także nie znałem; ale dlatego przyszedłem chrzcząc w wodzie aby mógł zostać objawiony Israelowi. 32 Jan też zaświadczył, mówiąc: Widzę Ducha, który zstępuje z niebios, podobnie jak gołębica, i na nim pozostał. 33 Ja go także nie znałem, ale Ten, który mnie posłał by chrzcić w wodzie, Ten mi powiedział: Na kogo zobaczysz zstępującego Ducha, co na nim spocznie, ten jest tym, co chrzci w Duchu Świętym. 34 Więc ja zobaczyłem oraz zaświadczam, że ten jest Synem Boga. 35 Zaś nazajutrz Jan znowu stanął oraz dwóch z jego uczniów. 36 A gdy się przypatrzył przechodzącemu Jezusowi, mówi: Oto baranek Boga.
• J 3:25-36 : 25 Zatem z powodu uczniów Jana, powstał spór pośród Żydów, odnośnie oczyszczania. 26 Więc przyszli do Jana oraz mu powiedzieli: Rabbi, ten który był z tobą za Jordanem i któremu ty zaświadczyłeś oto on chrzci oraz wszyscy do niego przychodzą. 27 A Jan odpowiadając, rzekł: Człowiek nie jest w stanie wziąć ani jednego, jeśli mu to nie będzie dane z niebios. 28 Wy sami mi świadczycie, że powiedziałem: Ja nie jestem Chrystusem, ale jestem posłany na jego przedzie. 29 Kto ma oblubienicę ten jest oblubieńcem; a przyjaciel oblubieńca stoi, słucha go oraz raduje się przyjemnością z powodu głosu oblubieńca; otóż ta moja radość została wypełniona. 30 Jemu trzeba wzrastać, zaś mnie stawać się mniejszym. 31 Kto przychodzi z wysokości jest ponad wszystkimi. Kto jest z ziemi jest ze świata i mówi z tego porządku świata; a kto przychodzi z niebios jest ponad wszystkimi. 32 Co widzi oraz usłyszał to poświadcza, ale nikt nie przyjmuje jego świadectwa. 33 Ten, co przyjął jego świadectwo, przypieczętował, że Bóg jest prawdomówny. 34 Bowiem ten, którego Bóg posłał, mówi słowa Boga; gdyż Bóg nie daje Ducha z powodu miary. 35 Ojciec miłuje Syna i wszystkie rzeczy oddał w jego rękę. 36 Kto wierzy w Syna ma życie wieczne, zaś nieposłuszny Synowi nie zobaczy życia, lecz spoczywa na nim gniew Boga.