Ksiega Psalmów 134:2
Wznieście wasze ręce ku Świątyni i sławcie WIEKUISTEGO.
Wznieście wasze ręce ku Świątyni i sławcie WIEKUISTEGO.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Pieśń pielgrzymia. Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wszyscy słudzy WIEKUISTEGO, co stajecie po nocach w Domu WIEKUISTEGO.
3Niech ci WIEKUISTY – twórca Nieba i ziemi, pobłogosławi z Cyonu.
4Gdyż lepsza Twoja łaska niż życie. Me usta będą Cię wysławiać.
19Domu Israela sławcie WIEKUISTEGO; bogobojni sławcie WIEKUISTEGO.
20Domu Lewiego sławcie WIEKUISTEGO; bogobojni sławcie WIEKUISTEGO.
21Niech będzie sławionym WIEKUISTY z Cyonu, który przebywa w Jeruszalaim. HALLELUJA!
41Podnieśmy serce do Boga w Niebie, nie tylko nasze ręce.
2Słuchaj głosu mych próśb, kiedy do Ciebie wołam, gdy wznoszę moje ręce do świętego Twego Przybytku.
2Niech ma modlitwa stanie się kadzidłem przed Twym obliczem, a wzniesienie mej dłoni jak wieczorna ofiara.
1HALLELUJA! Chwalcie Imię WIEKUISTEGO;słudzy chwalcie WIEKUISTEGO.
2Wy, którzy stoicie w Domu WIEKUISTEGO, w przedsionkach domu naszego Boga.
1HALLELUJA! Słudzy chwalcie WIEKUISTEGO, chwalcie Imię WIEKUISTEGO.
2Niech będzie wysławione Imię WIEKUISTEGO od dzisiaj aż na wieki.
3Od wschodu słońca aż do zachodu chwalone jest Imię BOGA.
1HALLELUJA! Chwalcie Boga w Jego Świątyni, chwalcie Go na przestworze Jego potęgi.
1HALLELUJA! Chwalcie BOGA wśród niebios, chwalcie Go na wysokościach.
5A Lewici: Jeszua, Kadmiel, Bani, Chaszabnejasz, Hodiasz, Szebaniasz i Petachiasz mówili: Wstańcie, wysławiajcie WIEKUISTEGO, waszego Boga, na wieki i na wieczność! Wysławiajcie chwalebne i wywyższone nad wszelkie wysławianie i chwałę Jego Imię!
12Wtedy Salomon stanął przed ołtarzem WIEKUISTEGO, przed całym israelskiem zgromadzeniem oraz wyciągnął swoje ręce.
22Potem, wobec całego zgromadzenia Israela, Salomon stanął przed ołtarzem WIEKUISTEGO, wyciągnął swoje dłonie ku niebiosom
1Pieśń pielgrzymia. Do Ciebie podnoszę moje oczy, o Panujący w niebiosach.
1HALLELUJA! Śpiewajcie WIEKUISTEMU nową pieśń, Jego chwałę w zgromadzeniu świętych.
26Błogosławiony ten, kto przychodzi w Imię WIEKUISTEGO; błogosławimy wam z domu BOGA.
15Wy jesteście błogosławieni od BOGA Stwórcy Nieba i ziemi.
14Po czym król zwrócił swoje oblicze i wielbił Boga całemu zgromadzeniu Israela a całe zgromadzenie Israela stało.
3I król zwrócił swoje oblicze oraz wysławiał Boga całemu zgromadzeniu Israela, a stało całe israelskie zgromadzenie.
4Więc powiedział: Uwielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, który swymi ustami mówił do mojego ojca Dawida, i wypełnił to znakiem, mówiąc:
18Ale my będziemy wielbić PANA, odtąd aż na wieki.HALLELUJA!
27Potem powstali kapłani i Lewici życząc sobie błogosławieństwa dla ludu; i został wysłuchany ich głos, a ich modlitwa przyszła do niebios, do mieszkania Świętości.
12Dlatego przywróćcie do dobrego stanu zwisające ręce i osłabione kolana.
24Niech cię pobłogosławi WIEKUISTY i cię strzeże.
12Jeruszalaim wysławiaj WIEKUISTEGO; Cyonie chwal twego Boga.
36Uwielbiony WIEKUISTY, Bóg Israela, od wieków aż po wieczność. A cały lud powiedział: Amen, oraz chwalił WIEKUISTEGO.
6I Ezdrasz wysławiał WIEKUISTEGO, wielkiego Boga, a cały lud, podnosząc swoje ręce, odpowiedział: Amen! Amen! I pochylili głowy, kłaniając się WIEKUISTEMU twarzą ku ziemi.
3Pospiesz ku zupełnym ruinom; gdyż wróg wszystko poburzył w Świątyni.
19W przedsionkach domu WIEKUISTEGO, w twoim wnętrzu, Jeruszalaim. HALLELUJA!
3Kto wstąpi na górę BOGA i kto stanie na Jego świętym miejscu?
9Twoi kapłani odzieją się sprawiedliwością, a Twoi święci się uradują.
1Pieśń Dawida. Wysławiony WIEKUISTY, moja Skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do boju.
4Z dziękczynieniem wejdźcie do Jego bram, z uwielbieniem na Jego dziedzińce;dziękujcie Mu, wychwalajcie Jego Imię.
2W dzień niedoli niech cię wysłucha WIEKUISTY, a Imię Boga Jakóba cię ochroni.
55stanął, oraz donośnym głosem wielbił Boga całemu zgromadzeniu Israela, mówiąc:
1HALLELUJA! Całym sercem sławię BOGA w zborze prawych i w zgromadzeniu.
10Dlatego Dawid wysławiał WIEKUISTEGO przed obliczem całego zgromadzenia, i Dawid powiedział: Uwielbiony jesteś Ty, WIEKUISTY, Boże Israela, naszego ojca, od dawnych czasów do wieczności.
1Dawida. Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo, a całe moje wnętrze Jego święte Imię.
4Jak wróbel, który odnalazł dom oraz jaskółka swe gniazdo, w którym zostawiła pisklęta - tak są dla nas Twoje ołtarze, WIEKUISTY Zastępów, Królu i mój Boże.
16Prawica WIEKUISTEGO wywyższona; prawica BOGA okazała potęgę.
41Więc teraz wyrusz, WIEKUISTY, Boże, na Twój odpoczynek, Ty i Skrzynia Twojej mocy. Twoi kapłani, WIEKUISTY, Boże, niech noszą na sobie zbawienie, a Twoi święci niech się radują dobrym zrozumieniem.
10Sławią Cię, WIEKUISTY, wszystkie Twoje twory, a Twoi święci Cię wychwalają.
2Nieście BOGU cześć Jego Imienia; w świętym nastroju ukorzcie się przed PANEM.
4Moją duszę wyprowadziłeś, BOŻE, z Krainy Umarłych, utrzymałeś mnie przy życiu i nie zstąpiłem do grobu.