Ksiega Psalmów 67:2
Oby Bóg się zmiłował nad nami oraz nam błogosławił; oby pośród nas zajaśniał Swym obliczem. Sela.
Oby Bóg się zmiłował nad nami oraz nam błogosławił; oby pośród nas zajaśniał Swym obliczem. Sela.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Oby poznano Twoją drogę na ziemi; Twoje zbawienie pośród wszystkich ludów.
4Niech Cię wielbią ludy, Boże; niech Cię wielbią wszystkie narody.
5Niech się ucieszą i rozradują plemiona; gdyż w prawości będziesz sądził narody i poprowadzisz plemiona ziemi. Sela.
6Niech Cię wielbią ludy, prawdziwy Boże; niech Cię wielbią wszystkie narody.
7Ziemia wydała swój plon; niech nam błogosławi Bóg, nasz Bóg.
1Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Pieśń psalmu.
2WIEKUISTY oznajmił Swoje zbawienie; na oczach narodów odsłonił Swoją sprawiedliwość.
3Wspomniał na łaskę oraz Swą niezawodność dla domu Israela, więc wszystkie krańce ziemi zobaczyły zbawienie naszego Pana.
7Czy z powrotem nas nie ożywisz, a Twój lud się ucieszy przy Tobie?
23Cała ziemio śpiewaj WIEKUISTEMU; dzień za dniem opowiadajcie Jego zbawienie.
24Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy.
2Śpiewajcie WIEKUISTEMU, wysławiajcie Jego Imię, dzień po dniu zwiastujcie Jego zbawienie.
3Między ludami opowiadajcie Jego chwałę, Jego cuda pomiędzy wszystkimi narodami.
4Niech pierzchną na swoją hańbę ci, co wołają: Oho! Oho!
35Mówcie: Zachowaj nas, Boże naszego zbawienia! Zgromadź nas i wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
8Ludy, uwielbijcie naszego Boga i głoście Jego chwałę.
14Zmiłuj się nade mną BOŻE, popatrz na moją nędzę na skutek mych nieprzyjaciół; Ty, który mnie wyniosłeś z bram śmierci,
5Moja dusza przebywa pośród lwów, wśród zapalczywych ludzi; ich zęby są jak oszczepy i strzały, a ich język jak ostry miecz.
1Chwalcie WIEKUISTEGO wszystkie narody, sławcie Go wszystkie plemiona;
8Powstań, o WIEKUISTY, wspomóż mnie mój Boże, bowiem porazisz szczęki wszystkich moich wrogów, pokruszysz zęby niegodziwych.
5Bo większą ponad niebiosa jest łaska Twoja, a pod obłoki Twoja prawda.
6Wznieś się ponad niebiosa, Boże, a Twoja chwała niech będzie na całej ziemi.
9Słyszę co mówi Bóg, WIEKUISTY, zapowiada pokój Swojemu ludowi oraz tym, którzy Go miłują, jeśli nie wrócą do niedorzeczności.
47Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.
26Więc stałem się dla nich pośmiewiskiem; widząc mnie potrząsają głową.
27Dopomóż mi WIEKUISTY, Boże mój, wybaw mnie Twoją łaską.
27Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki.
7Czynisz nas podmiotem zwady dla naszych sąsiadów, a nasi wrogowie wyśmiewają się z nas.
11Bo wielką aż po niebiosa jest Twoja łaska i pod obłoki Twa prawda.
7Ucudownij Twoją łaskę, Panie; który tych, co ufają Twej prawicy wybawiasz od przeciwników.
3Rozbudź Twoją potęgę wobec Efraima, Binjamina oraz Menassy, przybądź nam na pomoc.
15Sprawiedliwość i sąd są podstawą Twojego tronu; Twoje oblicze poprzedzają: Miłosierdzie* i prawda.
9Wszystkie ludy, które stworzyłeś, przyjdą oraz przed Tobą się ukorzą, Panie, złożą cześć Twojemu Imieniu.
16W Twojej ręce są moje losy; wybaw mnie z mocy wrogów oraz mych prześladowców.
16Niech osłupieją z hańby ci, którzy na mnie szczują hej i hej!
10Przed oczyma wszystkich ludów WIEKUISTY odsłania Swoje święte ramię; zatem wszystkie krańce ziemi widzą pomoc naszego Boga.
5Twojemu ludowi wskazałeś twardy los; napoiłeś nas winem odurzenia.
4Przed Tobą korzy się cała ziemia, śpiewa Ci, wyśpiewuje Twe Imię. Sela.
3Rozdźwięcz się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.
14Boże, Twoja droga w świętości; który bóg jest wielkim jak Bóg?
9Dla chwały Twojego Imienia, wspomóż nas Boże naszego wybawienia i nas ocal; odpuść nasze grzechy przez wzgląd na Twoje Imię.
10Czemu mają mówić poganie: Gdzie ich Bóg? Niechaj na naszych oczach się ujawni pomsta wśród ludów za przelaną krew Twoich sług.
9Rozbudź się mój duchu, ocuć się lutnio i cytro, gdy budzę się wraz z jutrzenką.
5Bym oglądał szczęście Twych wybranych, cieszył się radością Twego ludu;chlubił się wraz z Twoim dziedzictwem.
3Ześlij Twoje światło i Twoją prawdę, niech one mi przewodniczą, niechaj mnie zaprowadzą do Twojej świętej góry, oraz do Twych przybytków.
32Przychodzą potężni z Egiptu; ziemia Kusz wyciąga do Boga swoje ręce.
20Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.
2Czemu mają mówić poganie: Gdzie ich Bóg?
10Sławią Cię, WIEKUISTY, wszystkie Twoje twory, a Twoi święci Cię wychwalają.
12Przecież Bóg, mój Król, od dawna spełnia wybawienie na ziemi.