Ewangelia wedlug sw. Lukasza 19:35

Polska Biblia Gdanska

I przywiedli je do Jezusa, a włożywszy szaty swoje na ono oślę, wsadzili Jezusa na nie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mt 21:7 : 7 Przywiedli oślicę i oślę, i włożyli na nie szaty swoje, i wsadzili go na nie.
  • Mk 11:7-8 : 7 Przywiedli tedy oślę do Jezusa, i włożyli na nie szaty swoje; i wsiadł na nie. 8 A wiele ich słali szaty swoje na drodze; drudzy zasię obcinali gałązki z drzew, i słali na drodze.
  • J 12:14 : 14 A dostawszy Jezus oślęcia, wsiadł na nie, jako jest napisane:
  • Ga 4:15-16 : 15 Jakież tedy było błogosławieństwo wasze? albowiem wam daję świadectwo, iż, by była rzecz można, dalibyście mi byli wyłupiwszy oczy wasze. 16 Takżem się stał nieprzyjacielem waszym, prawdę wam mówiąc?
  • 2 Krl 9:13 : 13 Pospieszyli się tedy, a wziąwszy każdy szatę swą, kładli je podeń na najwyższym stopniu, i zatrąbiwszy w trąbę, mówili: Króluje Jehu!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Mk 11:1-9
    9 wersety
    91%

    1A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu i do Betfagie i do Betanii ku górze oliwnej, posłał dwóch z uczniów swoich,

    2I rzekł im: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, a wszedłszy do niego, zaraz znajdziecie oślę uwiązane, na którem nikt z ludzi nie siedział; odwiążcież je, a przywiedźcie.

    3A jeźliby wam kto rzekł: Cóż to czynicie? Powiedzcie, iż go Pan potrzebuje; a wnet je tu pośle.

    4Szli tedy i znaleźli oślę uwiązane u drzwi na dworze na rozstaniu dróg, i odwiązali je.

    5Tedy niektórzy z onych, co tam stali, mówili: Cóż czynicie, że odwiązujecie oślę?

    6A oni im rzekli, jako im był rozkazał Jezus. I puścili je.

    7Przywiedli tedy oślę do Jezusa, i włożyli na nie szaty swoje; i wsiadł na nie.

    8A wiele ich słali szaty swoje na drodze; drudzy zasię obcinali gałązki z drzew, i słali na drodze.

    9A którzy wprzód szli, i którzy pozad szli, wołali, mówiąc: Hosanna, błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem!

  • Mt 21:1-9
    9 wersety
    90%

    1A gdy się przybliżyli do Jeruzalemu, i przyszli do Betfagie, do góry oliwnej, tedy Jezus posłał dwóch uczniów,

    2Mówiąc im: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią; odwiążcież je, a przywiedźcie do mnie.

    3A jeźliby wam co kto rzekł, powiedzcie, iż Pan ich potrzebuje; a zarazem puści je.

    4A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka, mówiącego:

    5Powiedzcie córce Syońskiej: Oto król twój idzie tobie cichy, a siedzący na oślicy, i na oślęciu, synu oślicy pod jarzmem będącej.

    6Szedłszy tedy uczniowie, a uczyniwszy tak, jako im był rozkazał Jezus,

    7Przywiedli oślicę i oślę, i włożyli na nie szaty swoje, i wsadzili go na nie.

    8A wielki lud słał szaty swoje na drodze, a drudzy obcinali gałązki z drzew, i słali na drodze.

    9A lud wprzód i pozad idący wołał, mówiąc: Hosanna synowi Dawidowemu! błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem, Hosanna na wysokościach!

  • Lk 19:36-38
    3 wersety
    87%

    36A gdy on jechał, słali szaty swoje na drodze.

    37A gdy się już przybliżał tam, gdzie się spuszczają z góry oliwnej, poczęło wszystko mnóstwo uczniów radując się chwalić Boga głosem wielkim ze wszystkich cudów, które widzieli,

    38Mówiąc: Błogosławiony król, który idzie w imieniu Pańskiem; pokój na niebie, a chwała na wysokościach.

  • Lk 19:28-34
    7 wersety
    83%

    28A to powiedziawszy, szedł wprzód, wstępując do Jeruzalemu.

    29I stało się, gdy się przybliżył do Betfagie i Betanii, ku górze, którą zowią oliwną, posłał dwóch z uczniów swoich,

    30Mówiąc: Idźcie do miasteczka, które jest przeciwko wam, do którego wszedłszy, znajdziecie oślę uwiązane, na którem żaden człowiek nigdy nie siedział; odwiązawszy je, przywiedźcie:

    31A jeźliby was kto spytał, przecz je odwiązujecie? tak mu powiecie: Przeto, że go Pan potrzebuje.

    32Odszedłszy tedy ci, którzy byli posłani, znaleźli, jako im był powiedział.

    33A gdy oni odwiązywali ono oślę, rzekli panowie jego do nich: Przecz odwiązujecie oślę?

    34A oni powiedzieli: Pan go potrzebuje.

  • J 12:12-15
    4 wersety
    80%

    12Nazajutrz wielki lud, który był przyszedł na święto, usłyszawszy, iż Jezus idzie do Jeruzalemu,

    13Nabrali gałązek palmowych i wyszli naprzeciwko niemu i wołali: Hosanna! błogosławiony, który idzie w imieniu Pańskiem, król Izraelski!

    14A dostawszy Jezus oślęcia, wsiadł na nie, jako jest napisane:

    15Nie bój się, córko Syońska! oto król twój idzie, siedząc na oślęciu.

  • Mk 15:17-18
    2 wersety
    75%

    17A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

    18I poczęli go pozdrawiać, mówiąc: Bądź pozdrowiony, królu żydowski!

  • 35A ukrzyżowawszy go, rozdzielili szaty jego, i miotali los, aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: Rozdzielili sobie szaty moje, a o odzienie moje los miotali.

  • J 19:2-3
    2 wersety
    74%

    2A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli na głowę jego i płaszczem szarłatowym przyodziali go,

    3A mówili: Bądź pozdrowiony, królu żydowski! i dawali mu policzki.

  • 28A zewlekłszy go, przyodziali go płaszczem szarłatowym;

  • 20A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

  • 31A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z onego płaszcza, i oblekli go w szatę jego, i wiedli go, aby był ukrzyżowany.

  • 16Tedy im go wydał, żeby był ukrzyżowany. I wzięli Jezusa i wywiedli.

  • 24A gdy go ukrzyżowali, rozdzielili szaty jego, miecąc o nie los, co by kto wziąć miał.

  • J 19:23-24
    2 wersety
    72%

    23A gdy żołnierze Jezusa ukrzyżowali, wzięli szaty jego i uczynili cztery części, każdemu żołnierzowi część, i suknią; a była ta suknia nie szyta, ale od wierzchu wszystka dziana.

    24Tedy rzekli jedni do drugich: Nie krajmy jej, ale o nię rzućmy losy, czyja ma być; aby się Pismo wypełniło, które mówi: Podzielili między się szaty moje, a o odzienie moje los miotali. To tedy uczynili żołnierze.

  • 72%

    9Wesel się bardzo, córko Syońska! wykrzykaj, córko Jeruzalemska! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest, na oślęciu, źrebiątku oślicy.

  • 35A gdy był u wschodu, przydało się, że go prawie żołnierze nieśli dla gwałtu onego ludu.

  • 18Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

  • 50A on porzuciwszy płaszcz swój, wstał, i przyszedł do Jezusa.

  • 1Tedy powstawszy wszystko mnóstwo ich, wiedli go do Piłata.

  • 71%

    5Tedy Jezus wyszedł na dwór, niosąc onę cierniową koronę i on płaszcz szarłatowy; i rzekł im Piłat: Oto człowiek!