Ewangelia wedlug sw. Marka 14:4

Polska Biblia Gdanska

I gniewali się niektórzy sami w sobie, a mówili: Na cóż się stała utrata tej maści?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 12:4-5 : 4 Tedy rzekł jeden z uczniów jego, Judasz, syn Szymona, Iszkaryjot, który go miał wydać: 5 Przeczże tej maści nie sprzedano za trzysta groszy, a nie dano ubogim?
  • Mt 26:8-9 : 8 Co widząc uczniowie jego, rozgniewali się, mówiąc: I na cóż ta utrata? 9 Albowiem mogła być ta maść drogo sprzedana, i mogło się to dać ubogim.
  • Koh 4:4 : 4 Bom widział, że wszelaka praca i każde dzieło dobre jest ku zazdrosci jednych drugim. I toć jest marność i utrapienie ducha.
  • Koh 5:4-8 : 4 Lepiej jest nie ślubować, niżeli poślubiwszy co, nie oddać. 5 Nie dopuszczaj ustom twoim, aby do grzechu przywodziły ciało twoje, ani mów przed aniołem, że to jest błąd. Przeczże masz Boga gniewać mową swą, któryby wniwecz obrócił sprawę rąk twoich? 6 Bo gdzie jest wiele snów, tam i marności i słów wiele; ale się ty Boga bój. 7 Jeźli ucisk ubogiego, i zatrzymanie sądu i sprawiedliwości ujrzysz w której krainie, nie dziwuj się temu; bo wyższy wysokiego upatruje, a jeszcze wyżsi są nad nimi. 8 Zabawa koło ziemi ma pierwsze miejsce u wszystkich; i król roli służy.
  • Ml 1:12-13 : 12 Lecz wy plugawicie je, gdy mówicie: Stół Pański splugawiony jest; a co nań kładą, jest wzgardzonym pokarmem. 13 Mówicie też: O jakaż to praca! choćbyście to zdmuchnąć mogli mówi Pan zastępów; bo przynosicie to, co jest wydartego, i chromego i schorzałego, a przynosicie to na ofiarę: izali to przyjmę z ręki waszej? mówi Pan.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Mt 26:6-10
    5 wersety
    88%

    6A gdy Jezus był w Betanii, w domu Szymona trędowatego,

    7Przystąpiła do niego niewiasta, mająca słoik alabastrowy maści bardzo kosztownej, i wylała ją na głowę jego, gdy siedział u stołu.

    8Co widząc uczniowie jego, rozgniewali się, mówiąc: I na cóż ta utrata?

    9Albowiem mogła być ta maść drogo sprzedana, i mogło się to dać ubogim.

    10Co gdy poznał Jezus, rzekł im: Przecz się przykrzycie tej niewieście? Dobry zaprawdę uczynek uczyniła przeciwko mnie.

  • Mk 14:5-9
    5 wersety
    87%

    5Albowiem się to mogło sprzedać drożej niż za trzysta groszy, i rozdać ubogim; i szemrali przeciwko niej.

    6Ale Jezus rzekł: Zaniechajcie jej, przeczże się jej przykrzycie? Dobryć uczynek uczyniła przeciwko mnie.

    7Zawsze bowiem ubogie macie z sobą, i kiedykolwiek chcecie, możecie im dobrze czynić; ale mnie nie zawsze mieć będziecie.

    8Ona, co mogła, to uczyniła; poprzedziła, aby ciało moje pomazała ku pogrzebowi.

    9Zaprawdę powiadam wam: Gdziekolwiek kazana będzie ta Ewangielija po wszystkim świecie, i to co ona uczyniła, powiadano będzie na pamiątkę jej.

  • Mk 14:2-3
    2 wersety
    83%

    2Lecz mówili: Nie w święto, aby snać nie był rozruch między ludem.

    3A gdy on był w Betanii, w domu Szymona trędowatego, gdy siedział u stołu, przyszła niewiasta, mając słoik alabastrowy maści szpikanardowej płynącej, bardzo kosztownej, a stłukłszy słoik alabastrowy, wylała ją na głowę jego.

  • J 12:3-7
    5 wersety
    81%

    3A Maryja wziąwszy funt maści szpikanardowej bardzo drogiej, namaściła nogi Jezusowe, i utarła włosami swojemi nogi jego, i napełniony był on dom wonnością onej maści.

    4Tedy rzekł jeden z uczniów jego, Judasz, syn Szymona, Iszkaryjot, który go miał wydać:

    5Przeczże tej maści nie sprzedano za trzysta groszy, a nie dano ubogim?

    6A to mówił, nie iżby miał pieczą o ubogich, ale iż był złodziejem, i mieszek miał, a cokolwiek włożono, nosił.

    7Tedy rzekł Jezus: Zaniechaj jej; na dzień pogrzebu mego to chowała.

  • Mt 26:12-14
    3 wersety
    74%

    12Bo ona wylawszy tę maść na ciało moje, uczyniła to, gotując mię ku pogrzebowi.

    13Zaprawdę powiadam wam: Gdziekolwiek będzie kazana ta Ewangielija po wszystkim świecie, i to będzie powiadano, co ona uczyniła, na pamiątkę jej.

    14Tedy odszedłszy jeden ze dwunastu, którego zwano Judaszem Iszkaryjotem, do przedniejszych kapłanów,

  • Lk 7:37-39
    3 wersety
    72%

    37A oto niewiasta, która była w mieście grzeszna, dowiedziawszy się, iż siedzi w domu Faryzeuszowym, przyniosła alabastrowy słoik maści;

    38A stanąwszy z tyłu u nóg jego, płacząc poczęła łzami polewać nogi jego, a włosami głowy swojej ucierała, i całowała nogi jego, i maścią mazała.

    39A widząc to Faryzeusz, który go był wezwał, rzekł sam w sobie, mówiąc: Być ten był prorokiem, wiedziałby, która i jaka jest ta niewiasta, co się go dotyka; bo jest grzesznica.

  • 72%

    2(A to była ona Maryja, która pomazała Pana maścią, i ucierała nogi jego włosami swojemi, której brat Łazarz chorował.)

  • Lk 7:44-46
    3 wersety
    71%

    44I obróciwszy się do niewiasty, rzekł Szymonowi: Widzisz tę niewiastę? Wszedłem do domu twego, nie dałeś wody na nogi moje; ale ta łzami polała nogi moje, i włosami głowy swej otarła.

    45Nie pocałowałeś mię, ale ta jako weszła, nie przestała całować nóg moich.

    46Nie pomazałeś oliwą głowy mojej, ale ta maścią pomazała nogi moje.

  • 29Albowiem niektórzy mniemali, gdyż Judasz miał mieszek, iż mu rzekł Jezus: Nakup, czego nam potrzeba na święto, albo iżby co dał ubogim.

  • 5A gdy niektórzy mówili o kościele, iż był pięknym kamieniem i upominkami ozdobiony, rzekł:

  • 24A usłyszawszy to oni dziesięciu, rozgniewali się na onych dwóch braci.

  • 41A usłyszawszy to oni dziesięciu, poczęli się gniewać na Jakóba i na Jana.

  • 28Tedy wszyscy w bóżnicy, gdy to słyszeli, napełnieni byli gniewem;

  • Lk 22:23-24
    2 wersety
    67%

    23Tedy się oni poczęli między sobą pytać o tem, kto by wżdy z nich był, co by to uczynić miał.

    24A wszczął się też spór między nimi o tem, kto by się z nich zdał być większy.

  • 30A niektórzy z synów kapłańskich sprawowali maści z rzeczy wonnych.

  • 15A obaczywszy przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie cuda, które czynił, i dzieci wołające w kościele, i mówiące: Hosanna synowi Dawidowemu: rozgniewali się.

  • 37A niektórzy z nich mówili: Nie mógłże ten, który otworzył oczy ślepego, uczynić, żeby ten był nie umarł?

  • 41A Jezus siedząc przeciwko skarbnicy, przypatrywał się, jako lud rzucał pieniądze do skarbnicy, i jako wiele bogaczów wiele rzucało.

  • 1Mówił też i do uczniów swoich: Człowiek niektóry był bogaty, który miał szafarza, a ten był odniesiony do niego, jakoby rozpraszał dobra jego.

  • 11A wziąwszy, szemrali przeciwko gospodarzowi,

  • 29A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swemi a mówiąc: Ehej! który rozwalasz kościół, a we trzech dniach budujesz go!

  • Mk 11:15-16
    2 wersety
    66%

    15I przyszli do Jeruzalemu; a wszedłszy Jezus do kościoła, począł wyganiać sprzedawające i kupujące w kościele, i poprzewracał stoły tych, co pieniędzmi handlowali, i stołki tych, co sprzedawali gołębie;

    16A nie dopuścił, żeby kto miał nieść naczynie przez kościół.

  • 43Tedy zwoławszy uczniów swoich rzekł im: Zaprawdę wam powiadam, że ta uboga wdowa więcej wrzuciła, niżeli ci wszyscy, którzy rzucali do skarbnicy.

  • 65%

    16A tym, co gołębie sprzedawali, rzekł: Wynieście to stąd, a nie czyńcie domu Ojca mego domem kupieckim.

  • 14A słuchali tego wszystkiego i Faryzeuszowie, którzy byli łakomi, i naśmiewali się z niego.

  • 1A spojrzawszy ujrzał bogacze rzucające dary swoje do skarbnicy.

  • 45A wszedłszy do kościoła, począł wyganiać te, którzy w nim sprzedawali i kupowali.

  • 12Tedy przystąpiwszy uczniowie jego, rzekli mu: Wiesz, iż Faryzeuszowie, usłyszawszy tę mowę, zgorszyli się?

  • 65%

    3A oto niektórzy z nauczonych w Piśmie mówili sami w sobie: Ten bluźni.