Ksiega Psalmów 132:9
Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.
Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
41Teraz tedy powstań, o Panie Boże! ku odpocznieniu twemu, ty i skrzynia mocy twojej; kapłani twoi, o Panie Boże! niech będą obleczeni zbawieniem, a święci twoi niechaj się w dobrach radują.
16Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą.
8Powstańże Panie! a wnijdź do odpocznienia twego, ty, i skrzynia możności twojej.
5Radować się będą święci w chwale Bożej, a śpiewać będą w pokojach swych.
6Wysławiania Boże będą w ustach ich, a miecz na obie strony ostry w rękach ich,
1Halleluja. Śpiewajcie Panu pieśń nową; chwała jego niechaj zabrzmi w zgromadzeniu świętych.
2Wesel się, Izraelu! w Twórcy swoim; synowie Syońscy! radujcie się w królu swoim.
3Chwalcie imię jego na piszczałkach; na bębnie i na harfie grajcie mu.
15Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.
16Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.
17W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.
11Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.
11Spustosz ich, o Boże! Niech upadną od rad swoich; dla wielkości przestępstwa ich rozpędź ich, ponieważ są odpornymi tobie.
1Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.
10Chlubcie się w imieniu świętem jego, a niech się rozraduje serce szukających Pana.
27Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią ustawicznie: Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
11Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.
10Dla Dawida, sługi twego, nie odwracaj oblicza pomazańca twego.
3Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.
3Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed obliczem Bożem.
11Jakie jest imię twoje, Boże! taka też jest chwała twoja aż do kończyn ziemi; sprawiedliwości pełna jest prawica twoja.
10Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
27A Dawid był obleczony w szatę bisiorową, także i wszyscy Lewitowie, którzy nieśli skrzynię, i śpiewacy, i Kienanijasz, rządca tych, co nieśli między śpiewakami; a Dawid miał na sobie efod lniany.
7Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc:
5Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego.
16Niech będą spustoszeni za to, ze mię shańbić usiłują, mówiąc mi: Ehej! ehej!
1Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!
12Weselcie się sprawiedliwi w Panu, a wysławiajcie pamiątkę świętobliwości jego.
15Głos wykrzykania i zbawienia w przybytkach sprawiedliwych, prawica Pańska dokazała mocy;
21Błogosławiony Pan z Syonu, który mieszka w Jeruzalemie. Halleluja.
10I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją. Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.
2Służcie Panu z weselem, przychodźcie przed oblicze jego z radością.
14Poświęcili się tedy kapłani i Lewitowie, aby przynieśli skrzynię Pana, Boga Izraelskiego.
9Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.
31Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!
19Domie Izraelski! błogosławcie Panu; domie Aaronowy! błogosławcie Panu.
4Panie! wywiodłeś z piekła duszę moję; zachowałeś mię przy żywocie, abym nie zstąpił do grobu.
2Podnoście ręce wasze ku świątnicy, a błogosławcie Panu, mówiąc:
4Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohańbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej!
4Śpiewajże Panu wszystka ziemio; wykrzykajcie, a weselcie się i śpiewajcie.
4Tedy cię będą wysławiały narody o Boże! Będą cię wysławiać wszyscy ludzie!
10Weseląc weselić się będą w Panu, a dusza moja rozraduje się w Bogu moim; bo mię oblókł w szaty zbawienia, a płaszczem sprawiedliwości przyodział mię, jako oblubieńca ozdobnego chwałą, i jako oblubienicę ozdobioną w klejnoty swoje.
1Halleluja. Chwalcie imię Pańskie, chwalcie słudzy Pańscy.
2Którzy stawacie w domu Pańskim, w sieniach domu Boga naszego.
14Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
17Kapłani, słudzy Pańscy, między przysionkiem a ołtarzem niech płaczą i mówią: Przepuść, Panie! ludowi twemu, a nie daj dziedzictwa swego na pohańbienie, aby nad nimi poganie panować mieli. Przeczżeby mówiono między narodami: Gdzież jest Bóg ich?
3Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego, w ozdobie świętobliwości, a rozrodzi się płód twój z żywota jako rosa na świtaniu.
28Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.
6Na trąbach i na kornetach krzykliwych głos wydawajcie przed Królem i Panem.