Ksiega Psalmów 132:16

Polska Biblia Gdanska

Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Krn 6:41 : 41 Teraz tedy powstań, o Panie Boże! ku odpocznieniu twemu, ty i skrzynia mocy twojej; kapłani twoi, o Panie Boże! niech będą obleczeni zbawieniem, a święci twoi niechaj się w dobrach radują.
  • Ps 132:9 : 9 Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.
  • Ps 140:4 : 4 Zaostrzają język swój, jako wąż; jad żmij pod wargami ich. Sela.
  • Iz 61:10 : 10 Weseląc weselić się będą w Panu, a dusza moja rozraduje się w Bogu moim; bo mię oblókł w szaty zbawienia, a płaszczem sprawiedliwości przyodział mię, jako oblubieńca ozdobnego chwałą, i jako oblubienicę ozdobioną w klejnoty swoje.
  • Oz 11:12 : 12 Efraimczycy mię ogarnęli kłamstwem, a dom Izraelski zdradą, gdy jeszcze Juda panował z Bogiem, a z świętymi wierny był.
  • Za 9:9 : 9 Wesel się bardzo, córko Syońska! wykrzykaj, córko Jeruzalemska! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest, na oślęciu, źrebiątku oślicy.
  • Za 9:15-17 : 15 Pan zastępów ochraniać będzie lud swój, aby podbiwszy sobie kamienie z procy, jedli i pili wykrzykając jako od wina; i napełnią, jako miednice, tak i rogi ołtarza. 16 A tak wybawi ich dnia onego Pan, Bóg ich, jako trzodę ludu swego; bo kamienie wieńcami ozdobione, wystawione będą miasto chorągwi w ziemi jego. 17 Albowiem oto o jakie błogosławieństwo jego! i jako wielka ozdoba jego! Zboże młodzieńców, a moszcz panny mowne uczyni.
  • J 16:24 : 24 Dotąd o niceście nie prosili w imieniu mojem; proścież, a weźmiecie, aby radość wasza była doskonała.
  • Ga 3:27 : 27 Bo którzykolwiek jesteście w Chrystusa ochrzczeni, w Chrystusaście się oblekli.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 9Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.

  • Ps 132:14-15
    2 wersety
    80%

    14Toć będzie odpocznienie moje aż na wieki; tu będę mieszkał, bom go siebie upodobał.

    15Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.

  • Ps 132:17-18
    2 wersety
    77%

    17Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazańcowi memu.

    18Nieprzyjaciół jego przyoblokę wstydem; ale nad nim rozkwitnie się korona jego.

  • 10Weseląc weselić się będą w Panu, a dusza moja rozraduje się w Bogu moim; bo mię oblókł w szaty zbawienia, a płaszczem sprawiedliwości przyodział mię, jako oblubieńca ozdobnego chwałą, i jako oblubienicę ozdobioną w klejnoty swoje.

  • Jr 31:13-14
    2 wersety
    75%

    13Tedy się weselić będzie panna z pląsaniem, także młodzieńcy i starcy społem; albowiem kwilenie ich obrócę w radość, a pocieszę ich, i rozweselę ich po smutku ich;

    14I opoję duszę kapłanów tłustością, a lud mój dobrocią moją nasyci się, mówi Pan.

  • 14Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.

  • 41Teraz tedy powstań, o Panie Boże! ku odpocznieniu twemu, ty i skrzynia mocy twojej; kapłani twoi, o Panie Boże! niech będą obleczeni zbawieniem, a święci twoi niechaj się w dobrach radują.

  • 9Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.

  • Ps 149:4-5
    2 wersety
    71%

    4Albowiem się kocha Pan w ludu swym; pokornych zbawieniem uwielbia.

    5Radować się będą święci w chwale Bożej, a śpiewać będą w pokojach swych.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

  • 21I z tych też nabiorę kapłanów i Lewitów, mówi Pan.

  • Iz 12:2-3
    2 wersety
    70%

    2Oto Bóg zbawienie moje, ufać będę, a nie ulęknę się; albowiem Pan, Bóg mój, jest mocą moją, i pieśnią moją, i zbawieniem mojem.

    3I będziecie z radością czerpać wody ze zdrojów tegoż zbawienia.

  • 1Tedy się modliła Anna, i rzekła: Rozweseliło się serce moje w Panu, wywyższon jest róg mój w Panu, rozszerzyły się usta moje przeciw nieprzyjaciołom moim; albowiemem się rozradowała w zbawieniu twojem.

  • 16Długością dni nasycę go, i okażę mu zbawienie moje.

  • 5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.

  • 18Wszakże się ja w Panu weselić będę, rozraduję się w Bogu zbawienia mego.

  • 35Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.

  • 16A tak wybawi ich dnia onego Pan, Bóg ich, jako trzodę ludu swego; bo kamienie wieńcami ozdobione, wystawione będą miasto chorągwi w ziemi jego.

  • 13Sprawię, że się przybliży sprawiedliwość moja, nie pójdzie w długą, a zbawienie moje nie omieszka; bo położę w Syonie zbawienie, a w Izraelu sławę moję.

  • 23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.

  • 6A tak wywyższona będzie głowa moja nad nieprzyjaciołmi moimi, którzy są około mnie; i będę ofiarował w przybytku jego ofiary wykrzykania; będę śpiewał i chwały oddawał Panu.

  • 2Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.

  • 16Niech będą spustoszeni za to, ze mię shańbić usiłują, mówiąc mi: Ehej! ehej!

  • 7Hańbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.

  • 3Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moje.

  • 14Zaśpiewaj, córko Syońska! wykrzykajcie, Izraelczycy! wesel się a raduj się ze wszystkiego serca, córko Jeruzalemska!

  • 2Wesel się, Izraelu! w Twórcy swoim; synowie Syońscy! radujcie się w królu swoim.

  • 9Ale posłucham, co rzecze Bóg, on Pan mocny; zaiste mówi pokój do ludu swego, i do świętych swoich, byle się jedno zaś do głupstwa nie wracali.

  • 14I wywyższył róg ludu swego, chwałę wszystkich świętych jego, mianowicie synów Izraelskich, ludu jemu najbliższego. Halleluja.

  • 69I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,

  • 15W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie.

  • 15Głos wykrzykania i zbawienia w przybytkach sprawiedliwych, prawica Pańska dokazała mocy;

  • 7Zachowa Pan i namioty Judzkie pierwej, aby się nie wywyższała chwała domu Dawidowego, i chwała obywateli Jeruzalemskich przeciwko Judzie.

  • 6Tam się bardzo ulękną, gdzie niemasz strachu; albowiem Bóg rozproszy kości tych, którzy cię oblegli; ty ich pohańbisz, bo ich Bóg wzgardzi. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdy Bóg przywróci z więzienia lud swój, rozraduje się Jakób, rozweseli się Izrael.

  • 10Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.

  • 16Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

  • 9Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.

  • 51On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazańcem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.

  • 13Skrapiasz pastwiska na pustyniach; tak, że i pagórki radością przepasane bywają. Przyodziewają się pola stadami owiec, a doliny okrywają się zbożem; tak, że wykrzykają i śpiewają.

  • 13Kielich obfitego zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę,

  • 20Pan mię wybawił; przetoż pieśń moję śpiewać będziemy po wszystkie dni żywota naszego w domu Pańskim.

  • 16Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.

  • 5Niech ci da wszystko według serca twego, a wszelką radę twoję niech wypełni.

  • 35A mówcie: Zachowaj nas, Boże zbawienia naszego! i zgromadź nas, a wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili imię święte twoje, i chlubili się w chwale twojej.

  • 21Błogosławiony Pan z Syonu, który mieszka w Jeruzalemie. Halleluja.