Ksiega Psalmów 16:3
Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moje.
Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Złota pieśń Dawidowa.
2Strzeż mię, o Boże! bo w tobie ufam. Rzecz, duszo moja! Panu: Tyś Pan mój, a dobroć moja nic ci nie pomoże,
31Gram na okręgu ziemi jego, a rozkoszy moje, mieszkać z synami ludzkimi.
25Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.
4Albowiem się kocha Pan w ludu swym; pokornych zbawieniem uwielbia.
5Radować się będą święci w chwale Bożej, a śpiewać będą w pokojach swych.
2Wielkie sprawy Pańskie, jawne u wszystkich, którzy się w nich kochają.
27Sława i zacność przed nim, moc i wesele na miejscu jego.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
11Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
3Chwalcież Pana, albowiem to Pan dobry; śpiewajcież imieniowi jego, boć jest wdzięczne.
11Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.
5Pan jest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymujesz los mój.
6Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.
4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,
16Niech będą spustoszeni za to, ze mię shańbić usiłują, mówiąc mi: Ehej! ehej!
13Chwalcie imię Pańskie; albowiem wywyższone jest imię jego samego, a chwała jego nad ziemią i niebem.
20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
15Droga jest przed oczyma Pańskiemi śmierć świętych jego.
10Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
9Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.
8Panie! umiłowałem mieszkanie domu twego, i miejsce przybytku chwały twojej.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.
23Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
9Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, i cokolwiek chodzi po ścieszkach morskich. Panie, Panie nasz! jako zacne jest imię twoje po wsystkiej ziemi!
2Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.
27Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią ustawicznie: Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu.
10I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją. Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.
5Mówiąc: Zgromadźcie mi świętych moich, którzy ze mną uczynili przymierze przy ofierze.
10Chlubcie się w imieniu świętem jego, a niech się rozraduje serce szukających Pana.
10Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie złe w nienawiści; on strzeże świętych swoich, a z ręki niepobożnych wyrywa ich.
19Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
4Panie! wywiodłeś z piekła duszę moję; zachowałeś mię przy żywocie, abym nie zstąpił do grobu.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
3Jam przykazał poświęconym moim; przyzwałem też i mocarzów moich do wykonania gniewu mego, którzy się weselą z wywyższenia mego.
4Wielkie nieprawości, które wzięły górę nad nami, i przestępstwa nasze ty oczyszczasz.
31Niech się rozradują niebiosa, a niech się rozweseli ziemia, a niech mówią w narodach: Pan króluje!
1Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.
2Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy.
9Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.
16Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.
2Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
8Tedym rzekł: Oto idę; w księgach napisano o mnie;
3Któż wstąpi na górę Pańską? a kto stanie na miejscu świętem jego?
19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
4Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohańbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej!
16Niebiosa są niebiosa Pańskie; ale ziemię dał synom ludzkim.
2Miłosierdziem mojem, i twierdzą moją, ucieczką moją, wybawicielem moim, i tarczą moją on mi jest, przetoż w nim ufam; onci podbija pod mię lud mój.