Ksiega Psalmów 136:22
W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
W dziedzictwo Izraelowi, słudze swemu; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2Wysławiajcież Boga nad bogami; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
3Wysławiajcież Pana nad panami; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
4Tego, który sam czyni cuda wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
5Który mądrze niebiosa uczynił; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
6Który rozciągnął ziemię na wodach; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
7Który uczynił światła wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
8Słońce, aby panowało we dnie; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
9Miesiąc i gwiazdy, aby panowały w nocy; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
10Który poraził Egipczan na pierworodnych ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
11Który wywiódł Izraela z pośrodku ich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
12W ręce mocnej i w ramieniu wyciągnionem; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
13Który rozdzielił morze Czerwone na rozdziały; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
14I przeprowadził lud Izraelski pośrodkiem jego; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
15I wrzucił Faraona z wojskiem jego w morze Czerwone; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
16Który prowadził lud swój przez puszczę; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
17Który poraził królów wielkich; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
18I pobił królów możnych; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
19Sehona; króla Amorejskiego; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
20I Oga, króla Basańskiego; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
21I dał ziemię ich w dziedzictwo; albowiem na wieki miłosierdzie jego;
23Który w uniżeniu naszem pamięta na nas; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
24I wybawił nas od nieprzyjaciół naszych; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
25Który daje pokarm wszelkiemu ciału; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
26Wysławiajcież Boga niebios; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
1Wysławiajcie Pana, albowiem dobry; albowiem na wieki trwa miłosierdzie jego;
2Rzecz teraz, Izraelu! że na wieki miłosierdzie jego.
3Rzecz teraz, domie Aaronowy! że na wieki miłosierdzie jego.
4Rzeczcież teraz, którzy się boicie Pana, że na wieki miłosierdzie jego.
29Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry: albowiem na wieki miłosierdzie jego.
34Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.
2Albowiem rozszerzone jest nad nami miłosierdzie jego, a prawda Pańska trwa na wieki. Halleluja.
17Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,
54Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
28Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.
1Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
1Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
12I dał ziemię ich w dziedzictwo, w dziedzictwo Izraelowi, ludowi swemu.
13Panie! imię twoje na wieki; Panie! pamiątka twoja od narodu do narodu.
51On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazańcem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.
5Albowiem dobry jest Pan, na wieki trwa miłosierdzie jego, a od narodu aż do narodu prawda jego.
50Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu. Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.
8Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
2O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.
3Wspomniał na miłosierdzie swoje, i na prawdę swoję przeciw domowi Izraelskiemu; oglądały wszystkie granice ziemi zbawienie Boga naszego.
10Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
17I postanowił to Jakóbowi za prawo, a Izraelowi za przymierze wieczne,
7Miłosierdzia Pańskie wspominać będę, i chwały Pańskie za wszystko, cokolwiek nam uczynił Pan, i hojność dóbr, które pokazał domowi Izraelskiemu według miłosierdzia swego, i według wielkich litości swoich.
7Dni do dni królewskich przydaj; niech będą lata jego od narodu do narodu.
3Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.