ወደ እግዚአብሔር ቤት በምትሄድ ጊዜ እርምጃህን ጠብቅ፤ የሞኞችን መሥዋዕት ማቅረብ ከመሆን ይልቅ ለመስማት ዝግጁ ሁን፤ ክፉ እያደረጉ መሆኑን እነርሱ አያስቡምና።

አፍህን አትቸኩል፤ በእግዚአብሔር ፊት ማንኛውንም ነገር ለመናገር ልብህ አይቸኩል፤ እግዚአብሔር በሰማይ ነው፣ አንተ ግን በምድር ላይ ነህና፤ ስለዚህ ቃልህ ጥቂት ይሁን።

ሕልም በብዙ ተግባር ይመጣል፤ የሞኝም ድምፅ በብዙ ቃል ይታወቃል።

ለእግዚአብሔር ስእለት ብታስማ መክፈል አትዘግይ፤ እርሱ በሞኞች ደስ አይለውምና፤ ያስማህበትን ክፈል።

ስእለት ካትስማ ይሻላል ከመስማና ካለመክፈል።

አፍህ ሥጋህን ለኃጢአት እንዲጥል አትፍቀድ፤ በመልአኩ ፊትም “ስህተት ነበር” አትበል፤ እግዚአብሔር በድምፅህ ለምን ይቈጣ የእጆችህንስ ሥራ ለምን ያጠፋ?

ምክንያቱም ብዙ ሕልሞችና ብዙ ቃሎች የተለያዩ ከንቱነቶችን ያመጣሉ፤ አንተ ግን እግዚአብሔርን ፍራ።

በአንድ ግዛት የድሆችን ግፍ እና ፍርድና ፍትሕ በግፍ ሲታሰሩ ብታይ አትደነቅ፤ ከከፍተኛው በላይ የሚጠብቅ አለ፤ ከእነርሱ በላይም ከፍ ያሉ አሉ።

ምድር የምርትዋ ተጠቃሚ ለሁሉ ነው፤ ንጉሡ ራሱም በእርሻ ይገመገማል።

የብርን የሚወድ በብር አይጠግብም፤ ብዛትን የሚወድም ቢጨምርለት አይበቃውም፤ ይህም ከንቱ ነው።

ሀብት ሲጨምር ከእርሱ የሚበሉት ይበዛሉ፤ ባለቤቱስ ለራሱ የሚጠቅመው ከመመልከቱ በስተቀር ምን ነው?

የሠራተኛ እንቅልፍ ጣፋጭ ነው—ጥቂት ቢበላ ወይም ብዙ ቢበላም፤ ነገር ግን የባለጠጋ ብዛት እንቅልፉን አትፍቀድለውም።

በፀሐይ በታች ከፍተኛ ክፉ ነገር አየሁ፤ ለባለቤቱ ለመጎዳኘት የተጠበቀ ሀብት።

ነገር ግን ያ ሀብት በክፉ ጉዳይ ጠፋ፤ ልጅንም ወልዶ በእጁ ምንም አልተረፈለትም።

እንደ እናቱ ማኅጸን እንዳወጣ እንግዲሁ ዕራቁ ሆኖ እንዲመለስ ይሄዳል፤ ሲሄድም ከድካሙ በእጁ ሊወስድ የሚችለውን ምንም አይወስድም።

ይህም እንዲሁ ከፍተኛ ክፉ ነው፤ እንዳመጣ እንዲሁ ይሄዳል በሁሉም ነገር፤ እንግዲህ ነፋስን ለሠራ ሰው ምን ትርፍ አለው?

የቀኑን ሁሉ በጨለማ ይበላል፤ ብዙ ሐዘንና ቍጣ ከበሽታው ጋር አለው።

እነሆ ያየሁት ይህ ነው፤ ለሰው መብላትና መጠጥ እና በፀሐይ በታች በዘመኑ ሁሉ እየደከመ ከድካሙ የሚወጣውን መልካም ነገር መደሰት መልካምና ውብ ነው—እግዚአብሔር ሰጥቶታልና፤ ይህ ድርሻው ነው።

እግዚአብሔር ለማንኛውም ሰው ሀብትና ብዝበዛ ካበረከተለት፣ ከእርሱም ለመብላት ኃይል፣ ድርሻውን ለመውሰድ እና በድካሙ ለመደሰት ሰጥቶት—ይህ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው።

ሕይወቱ ቀናት እጅግ አይዘኙትም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ልቡን በደስታ ይሞላዋልና።