1 Ksiega Kronik 25:8
Zatem kładli losy, naprzeciw pilnujących, tak mały jak i wielki, mistrz i uczeń.
Zatem kładli losy, naprzeciw pilnujących, tak mały jak i wielki, mistrz i uczeń.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Ci, z przedniejszych mężów, zostali rozdzieleni na odźwiernych, na przemian czuwając z swymi braćmi przy służbie w Domu WIEKUISTEGO.
13Bowiem kładli losy o każdą bramę, tak mały jak i wielki, według domów swych ojców.
14I los Szelemiasza padł na Wschód. Rzucili także losy jego synowi Zacharyjaszowi, mądremu doradcy, i jego los padł na Północ.
15A Obed Edomowi na Południe; ale jego synom na dom zapasów.
16Szuppimowi i Hosowi na Zachód, z bramą Szalleket, przy usypanej ścieżce, idącej ku górze; więc straż była naprzeciwko straży.
31Ci także kładli losy przy swoich braciach, synach Ahrona, przed królem Dawidem, Cadokiem, Achimelechem i przedniejszymi z ojcowskich domów, kapłanów oraz Lewitów; przedniejszy ojciec obok swego młodszego brata.
9I pierwszy los padł w domu Asafa na Józefa; drugi na Gedalię, z jego braćmi oraz jego synami, których było dwunastu.
10Trzeci na Zakkura, jego synów i jego braci dwunastu.
5Zatem jedni od drugich zostali rozdzieleni losem; bo byli dostojnikami Świątyni i przedniejszymi przed Bogiem, tak z synów Elazara, jak i z synów Ithamara.
6A spisał ich Szemaja, syn Nethaneela, pisarz z pokolenia Lewiego, przed królem, książętami, przed kapłanem Cadokiem i Achimelekiem, synem Abiatara oraz przedniejszymi z domów ojcowskich, kapłanów i Lewitów. I wyznaczono jeden dom ojcowski Elazarowi, a drugi wyznaczono Ithamarowi.
7Pierwszy los padł na Jehojariba, drugi na Jedaję,
7A zastęp z ich braci, którzy byli ćwiczeni w pieśniach WIEKUISTEGO, wszystkich pojętnychbyło dwustu osiemdziesięciu ośmiu.
56Udział każdego będzie rozdzielony losem; tak licznego, jak i nielicznego.
26Także wręczyli im losy, a los padł na Macieja; więc zostało mu przydzielone wspólne miejsce wśród jedenastu apostołów.
34Następnie pomiędzy kapłanami, Lewitami i ludem, rzuciliśmy losy odnośnie daru drewna, by go dawać oznaczonego czasu do domu Boga, według domów naszych przodków, rok w rok, aby palono na ofiarnicy WIEKUISTEGO, naszego Boga, tak jak jest napisane w Prawie.
18Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.
7Także powiedzieli jeden do drugiego: Zbierzcie się i rzućmy losy, abyśmy się przekonali, z czyjego powodu spotyka nas to nieszczęście. A los padł na Jonasza.
1Zatem przedniejsi z ludu mieszkali w Jeruszalaim, zaś pozostały lud rzucał losy, aby co dziesiątego człowieka wziąć na mieszkanie w Jeruszalaim, świętym mieście, a dziewięć części miało mieszkać w innych miastach.
18Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.
35Zaś kiedy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając los; aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: Rozdzielili sobie moje szaty, a o mój płaszcz los rzucili.
10A w Szylo, Jezus, syn Nuna, rzucił dla nich los przed obliczem WIEKUISTEGO, i tam Jezus, syn Nuna, rozdzielił kraj pomiędzy synów Israela, stosownie do ich oddziałów.
11I wyszedł los dla pokolenia synów Binjamina, według ich pojedynczych rodów. Losem przypadła im oznaczona granica pomiędzy synami Judy a synami Josefa.
5Zaiste, nie będziesz miał nikogo, kto by rzucił sznurem mierniczym na udział w zgromadzeniu WIEKUISTEGO.
17To On rzucił im los i Jego ręka wydzieliła im sznurem; posiądą ją na wieki, będą w niej mieszkać z pokolenia do pokolenia.
6Zaś wy podzielicie kraj na siedem części oraz go opiszecie. Przynieście mi tu opisy, bym dla was rzucił los, tu, przed WIEKUISTYM, naszym Bogiem.
1A Dawid wraz z dowódcami wojska odłączył do posługiwania synów Asafa, Hemana i Jedutuna, którzy prorokowali przy cytrach,przy harfach, i przy cymbałach. A ich liczba, to jest mążów pracujących w swej usłudze, była:
24I go ukrzyżowali, rozdzielając jego szaty oraz rzucając o nie los, co kto miałby wziąć.
33Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
8Synowie Israela oddali Lewitom wymienione miasta, wraz z przyległymi przedmieściami według losu, jak WIEKUISTY rozkazał przez Mojżesza.
15A w miastach kapłańskich byli mu do pomocy solidni mężowie: Eden, Minjamin, Jeszua, Szemaja, Amarjasz i Szekaniasz, by rozdawać swym braciom działy, tak wielkiemu jak i małemu.
16Jedynie mężczyźnie z ich narodu, od trzech latach i wyżej, jak i każdemu wchodzącemu do Domu WIEKUISTEGO, w celu codziennej powinności, według ich urzędów, według ich służby i według ich podziałów.
17Nadto tym, co zostali zaliczeni do kapłanów według domów ich ojców, i Lewitom, od mających dwadzieścia lat i wyżej, według służby i ich podziałów.
18Również ich spisanym, wszystkim ich potomkom, żonom, ich synom oraz ich córkom, owemu całemu zgromadzeniu; gdyż sumiennie się poświęcili by pozostawać w odłączeniu.
42Więc Saul powiedział: Rzućcie losy pomiędzy mną, a moim synem Jonatanem! I został wyśledzony Jonatan.
24Zatem powiedzieli jedni do drugich: Nie dzielmy jej, ale rzucimy o nią losy, kogo będzie; aby się wypełniło Pismo, które mówi: Rozdzielili nawzajem moje szaty, a o mą odzież los rzucili. Psalm 22,19 Tak zatem, uczynili żołnierze.
27Dwudziesty na Eliata, jego synów i jego braci dwunastu.
28Dwudziesty pierwszy na Hotira, jego synów i jego braci dwunastu.
14Nadto według rozporządzenia swojego ojca Dawida, wyznaczył działy kapłanów w ich służbie i Lewitów w ich powinnościach, aby chwalili Boga oraz służyli przy kapłanach według zajęcia każdego dnia; także odźwiernych w ich działach przy każdej bramie; bowiem taki był rozkaz Dawida, męża Boga.
8A przy nich Lewitów: Szemaję, Nathanję, Zebadjasza, Asahela, Szemiramota, Jonatana, Adoniję, Tobję, Tob Adoniasza Lewitów; zaś z nimi Eliszamę i Jorama kapłanów,
13Również nad tragarzami oraz tymi, co przy każdej robocie doglądali robotników, byli z Lewitów pisarze, zwierzchnicy i stróże.
23aby oni i ich synowie stali w drzwiach Domu WIEKUISTEGO, na straży Domu Namiotu.
15Także śpiewacy, potomkowie Asafa, stali w swoim porządku według nakazu Dawida, Asafa, Hemana i Jedutuna, królewskiego widzącego; a odźwierni przy każdej bramie, bo nie mogli odchodzić od ich służby; dlatego ich bracia, Lewici, gotowali i dla nich.
14Wtedy będziesz miał między nami równy dział, jedna kasa będzie dla wszystkich.
8Tak zebrali się owi ludzie i poszli; zaś Jezus, syn Nuna, polecił tym, co wyruszali, by opisali kraj, mówiąc: Idźcie, krążcie po kraju, a kiedy go opiszecie, wróćcie do mnie. Wtedy tu, w Szylo, rzucę dla was los, przed obliczem WIEKUISTEGO.
27Potem rozdziel tę zdobycz na pół, pomiędzy czynnych na wojnie, którzy przystępowali do boju, oraz pomiędzy cały zbór.
15Ósmy na Jezajasza, jego synów i jego braci dwunastu.
13I zgromadziłem przełożonych nad magazynami: Kapłana Szelemiasza, Cadoka uczonego w Piśmie i Pedaję z Lewitów, a przy nich Chanana, synaZakkura, syna Matanjasza, gdyż uważano ich za niezawodnych. Do nich należało rozdawanie udziałów swym braciom.
24Przedniejszymi z Lewitów byli: Chaszabiasz, Szerebiasz i Jeszua, syn Kadmiela, oraz ich bracia, którzy straż przy straży, stali naprzeciw nich przy chwaleniu i wysławianiu Boga, według zarządzenia Dawida.
8I Ahron położy losy na oba kozły; jeden los dla WIEKUISTEGO, a drugi dla Azazela.
18i z nim, stróżami w drugim rzędzie, jego braci: Zacharjasza, Bena, Jaazjela, Szemiramota, Jechjela, Unni, Eljaba, Benajahu, Masejasza, Mattitjasza, Elifelego, Miknejasza, Obed Edoma i Jejela.