Ksiega Przyslów 16:33
Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Los kładzie koniec sporom oraz ustanawia rozejm między silnymi.
5WIEKUISTY jest darem w mym udziale, moim kielichem; Ty trzymasz mój los.
6Na rozkosznym polu przypadły mi granice; dla mnie jest urocze dziedzictwo.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
3Powierz WIEKUISTEMU twoje sprawy, a utwierdzą się twe zamysły.
4Wszystko, co zdziałał WIEKUISTY, uczynił dla właściwego, Swego celu, także i niegodziwca na dzień niedoli.
17To On rzucił im los i Jego ręka wydzieliła im sznurem; posiądą ją na wieki, będą w niej mieszkać z pokolenia do pokolenia.
1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.
2Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
9Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
11Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od WIEKUISTEGO; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w torbie.
26Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
56Udział każdego będzie rozdzielony losem; tak licznego, jak i nielicznego.
14Wtedy będziesz miał między nami równy dział, jedna kasa będzie dla wszystkich.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
21Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.
10BÓG wywraca zamiary pogan, niweczy zamysły ludów.
11Postanowienie BOGA trwa na wieki, a zamysły Jego serca z pokolenia w pokolenie.
12Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.
30Nie ma mądrości, rozumu, ani rady wobec WIEKUISTEGO.
31Rumak został przygotowany na dzień boju, ale zwycięstwo przychodzi od WIEKUISTEGO.
16Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.
13Bowiem kładli losy o każdą bramę, tak mały jak i wielki, według domów swych ojców.
14I los Szelemiasza padł na Wschód. Rzucili także losy jego synowi Zacharyjaszowi, mądremu doradcy, i jego los padł na Północ.
3Bo nie spocznie laska niegodziwych na dziale sprawiedliwych, by prawi nie wyciągali swoich rąk ku nieprawości.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
8lecz Bóg jest sędzią; tego poniża, a innego wywyższa.
22Jego błogosławieni posiądą ziemię, a Jego wyklęci będą zatraceni.
23Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę.
24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?
33W domu niegodziwca przekleństwo WIEKUISTEGO, lecz błogosławi siedzibie sprawiedliwych.
18Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają.
7Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj; nie zazdrość temu, któremu się powodzi; człowiekowi, który spełnił zamiary.
25Taki twój los, dział ci odmierzony ode Mnie mówi WIEKUISTY; dlatego, że Mnie zapomniałaś, a polegałaś na kłamstwie.
15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
8Zatem kładli losy, naprzeciw pilnujących, tak mały jak i wielki, mistrz i uczeń.
6Zaś wy podzielicie kraj na siedem części oraz go opiszecie. Przynieście mi tu opisy, bym dla was rzucił los, tu, przed WIEKUISTYM, naszym Bogiem.
5Zaiste, nie będziesz miał nikogo, kto by rzucił sznurem mierniczym na udział w zgromadzeniu WIEKUISTEGO.
16Niebiosa, niebiosa są dla WIEKUISTEGO, a ziemię dał synom Adama.
28Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów.
37Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?
5Powierz BOGU twą drogę oraz na Nim polegaj, a On wszystko dokona.
29Oto udział niegodziwego od Boga i dziedzictwo naznaczone mu przez Wszechmocnego.
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
8Lepiej ufać WIEKUISTEMU, niż na człowieku polegać.
13On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.
35Zaś kiedy go ukrzyżowali, rozdzielili jego szaty, rzucając los; aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka: Rozdzielili sobie moje szaty, a o mój płaszcz los rzucili.