Ksiega Przyslów 16:32
Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
28Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
8Lepszy koniec rzeczy niż jej początek; lepszy cierpliwy niż wyniosły.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
12Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego łaska jak rosa na roślinności.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
31Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
4Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
19Wobec tego, moi umiłowani bracia, niech każdy człowiek będzie skory do usłuchania, powolny do powiedzenia, leniwy do zapalczywości.
20Bo zapalczywość mężczyzny nie ćwiczy prawości Boga.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
33Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
16Książę to bezrozumny, co się dopuszcza licznych nadużyć! Kto nienawidzi nieprawego zysku – ten będzie długo żył.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
19Mądrość daje mądremu więcej obrony, niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.
6Lepsza pełna dłoń oraz spokój niż pełne obie garście, a przy tym trud oraz pogoń za wiatrem.
4Okrutna jest zapalczywość i poryw gniewu – ale kto się ostoi wobec zazdrości?
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
16Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
24Nie spoufalaj się z popędliwym, i nie zadawaj się z człowiekiem zapalczywym;
8Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
26Rozgniewujcie się, lecz nie chybiajcie celu; niech słońce nie zachodzi nad waszym rozgniewaniem.
1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.