Ksiega Koheleta 10:4
Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Jest zło, które widziałem pod słońcem, jako błąd, który wyszedł od władcy.
6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
6Nie pysznij się wobec króla i nie stawaj na miejscu wielkich.
7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
2Ja też powiadam: Przestrzegaj królewskiego rozkazu, choćby ze względu na przysięgę wobec Boga.
3Nie spiesz się od niego odejść i nie wdawaj się w zgubne sprawy. Gdyż wszystko, co chce to czyni.
4Ponieważ słowo królewskie panuje, więc kto mu powie: Co czynisz?
5Kto przestrzega królewskiego rozkazu nie dozna nic złego; a serce mędrca zna czas i sąd.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
12Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.
8Zaniechaj gniewu i porzuć zapalczywość; nie obruszaj się, bo to prowadzi do złego.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
18Kiedy nadchodzi żar, niech cię swoim nadmiarem nie skusi do urągania; ani niech cię nie uwiedzie wielkość daru.
10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
2Wskutek buntu w kraju – liczni są jego władcy; a pod mężem rozumnym i doświadczonym trwa Prawo.
10Jeśli zwątpiłeś w dniu niedoli – wątłą jest twoja siła.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
30Nie spieraj się z nikim bez powodu, gdy nic złego ci nie wyrządził.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
16Książę to bezrozumny, co się dopuszcza licznych nadużyć! Kto nienawidzi nieprawego zysku – ten będzie długo żył.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
18Aby tego nie ujrzał WIEKUISTY i na ten widok tak się obruszył, że odwrócił od niego swój gniew.
4Jednak niech nikt nie strofuje i nie karci! A przecież sami twoi ludzie strofują kapłanów!
8Pod każdym względem zaletą dla kraju jest król, który będzie oddany roli.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
28Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.
5O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
7Zatem dobrze, jeżeli powie: W takim razie twój sługa jest bezpieczny. Jeśli jednak się silnie rozgniewa, wiedz, że z jego strony zostało postanowione zło.
22A jeżeli niebacznie zgrzeszy przywódca i wykroczy przeciw jednemu z przykazań swojego Boga, WIEKUISTEGO, wzbraniających to czynić zatem dopuści się winy;
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
19Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.