Ksiega Przyslów 26:4
Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
19Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
9W swoim duchu nie rwij się do gniewu, gdyż gniew mieści się w łonie głupców.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
13Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
25abyś się nie nauczył jego ścieżek oraz nie przygotował sideł dla twej duszy.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
9Nie bądźcie jak koń, jak bezrozumny muł, którego żuchwę kiełzają uzdą i wędzidłem, bo się do ciebie nie zbliży.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
4Lepiej byś nie ślubował niż abyś ślubował i nie spełnił.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
8Zastanówcie się nieroztropni w narodzie, ograniczeni – kiedy się opamiętacie?