Ksiega Koheleta 10:14
Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
14Mądry ma swoje oczy w głowie, zaś głupi chodzi w ciemności. Zarazem jednak poznałem, że ich wszystkich spotyka jeden los.
15I pomyślałem w swoim sercu: Los głupca spotka i mnie; więc po co nabrałem wiele mądrości? I pomyślałem w swoim sercu, że i to jest marnością.
16Bo pamięć po mędrcu, jak i po głupcu nie pozostanie na wieki; wszystko pójdzie w zapomnienie w dniach przyszłości; więc dlaczego mędrzec umiera na równi z głupcem?
19A kto wie, czy będzie mądrym, czy głupim? A jednak on będzie rządził całym moim owocem pracy, którą się trudziłem, i moją mądrością pod słońcem i to jest marność.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
7Jednak nie wie on co będzie oraz jak to się stanie; kto mu to powie?
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
3Kiedy Bogu uczynisz ślub nie zaniedbaj go spełnić; gdyż On nie znajduje upodobania w głupcach; czegokolwiek byś nie ślubował spełniaj.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
8Bo jaką ma wyższość mądry nad głupcem? Tą, którą ma ubogi, co umie sobie radzić wobec życia.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
12Bowiem komu wiadomo, co w życiu jest szlachetne dla człowieka w nielicznych dniach jego znikomego istnienia, które niby cień spędza? Kto powiadomi człowieka, co będzie po nim pod słońcem?
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
10A choćby nawet żył długo, czy nie zobaczy grobu?
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;