Ksiega Przyslów 30:22
Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
23pod nienawidzącą, gdy jeszcze idzie za mąż i służebnicą, gdy odziedzicza po swej pani.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
12Kiedy władca zwraca uwagę na słowa kłamstwa – wszyscy jego słudzy stają się niegodziwi.
5Zaś bezmyślny składa swe ręce i pożera swoje własne ciało.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
16Biada ci, ziemio, której królem jest chłopiec i której książęta od rana ucztują.
17Szczęśliwa jesteś ziemio, której król jest ze szlachetnego rodu, i której książęta jadają we właściwym czasie; jadają by się posilić, a nie dla opilstwa.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
19Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
21Jeśli ktoś rozpieszcza od młodości swojego sługę – to ten stanie się ostatecznie darmozjadem.
5Jest zło, które widziałem pod słońcem, jako błąd, który wyszedł od władcy.
6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
7Widziałem niewolników na rumakach, a przywódców chodzących pieszo, jako słudzy na ziemi.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
1Jeśli zasiądziesz do uczty z władcą, dobrze rozważ kogo masz przed sobą.
21Pod trzema rzeczami ziemia drży, a pod czteroma nie może wytrzymać:
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
6Bo śmiech głupca jest taki, jak trzeszczenie cierni pod garnkiem; więc to także jest marność.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
17Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
25Bo kto mógłby jeść i kto używać bez Niego?
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
19A kto wie, czy będzie mądrym, czy głupim? A jednak on będzie rządził całym moim owocem pracy, którą się trudziłem, i moją mądrością pod słońcem i to jest marność.
23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
9Lepiej temu, który się sam uniża, chociaż posiada sługę, niż temu, co się panoszy, chociaż brakuje mu chleba.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.