Ksiega Przyslów 26:3
Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
6Kto załatwia sprawy przez głupca, to jakby obciął sobie nogi, lub dopuścił krzywdy.
7Golenie zwisają u chromego, a przysłowie na ustach głupców.
8Ten, który składa cześć głupcowi – to jakby kamień przywiązywał do procy.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
11Jak pies wraca do swych wymiocin – tak głupiec powtarza swą niedorzeczność.
29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
9Nie bądźcie jak koń, jak bezrozumny muł, którego żuchwę kiełzają uzdą i wędzidłem, bo się do ciebie nie zbliży.
3Oto wędzidła koni, które umieszczamy w pyskach; wtedy one nam są uległe i prowadzimy ich całe ciało.
16Ale otrzymał naganę za swe przestępstwo. Nieme bydle pod jarzmem, głosem przemówiło do człowieka i powstrzymało obłęd proroka.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
22Choćbyś wśród ziarna i głupca utłukł w moździerzu – to jednak jego głupota od niego się nie oddzieli.
23Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
13Nie szczędź chłopcu napomnienia; jeżeli go rózgą oćwiczysz – nie umrze.
14Ty wprawdzie ćwiczysz go rózgą, lecz i jego duszę ratujesz z przepaści.
24Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
15Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
12Lepiej człowiekowi spotkać niedźwiedzicę, która jest pozbawiona szczeniąt – niż głupca w jego głupocie.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.
27Więc oślica widząc anioła WIEKUISTEGO, położyła się pod Bileamem. Zatem zapłonął gniew Bileama i znowu zaczął bić kijem oślicę.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
23I oślica ujrzała anioła WIEKUISTEGO, który stał na drodze, a w jego ręce był wydobyty miecz. Zatem oślica ustąpiła z drogi oraz zeszła na pole. Zaś Bileam bił oślicę, by ją zawrócić na drogę.
17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
11Mój synu! Nie pogardzaj napomnieniem WIEKUISTEGO i nie uprzykrzaj sobie Jego doświadczenia.
2Oto trzask biczów, głośny tętent kół, pędzące rumaki i toczące się wozy!