Ksiega Przyslów 10:13
Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
24Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
15Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
11Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
13Nie szczędź chłopcu napomnienia; jeżeli go rózgą oćwiczysz – nie umrze.
29Kary są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet kpiarzy.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
1Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
10Jeśli żelazo się stępiło, a ktoś nie naostrzył jego ostrza wtedy musi natężyć siły; ale pożytek z naprawy pochodzi od mądrości.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
17Ścieżką ku życiu zdąża ten, kto przestrzega napomnienia; a kto na przestrogi nie zważa – błądzi.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.