Ksiega Przyslów 16:21
Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
11Przezorność cię ochroni, a roztropność będzie cię strzec,
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
9Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
26Kto daje właściwą odpowiedź – ten całuje w usta.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
26Swe usta otwiera z mądrością, a na jej języku uprzejma nauka.
11Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.
14Ale za taką samą uważaj mądrość dla twej duszy. Jeśli ją pozyskałeś – masz przyszłość, a twa nadzieja nie zaginie.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.