Ksiega Przyslów 15:23

Biblia Gdanska (1632/1881)

Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 12:14 : 14 Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
  • Iz 50:4 : 4 Pan, WIEKUISTY, dał mi wyćwiczony język, bym umiał w porę pokrzepić słowem znużonego. On budzi mnie każdego ranka, pobudza moje ucho, bym słuchał jak uważni uczniowie.
  • Ef 4:29 : 29 Niech nie wychodzi z waszych ust żadne wstrętne słowo; tylko jeśli ktoś ma odpowiednie do budowania sprawy, aby dało przysługę słuchającym.
  • Prz 16:13 : 13 Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
  • Prz 25:11-12 : 11 Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności. 12 Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
  • Koh 3:1 : 1 Wszystko ma swoją porę, a każde przedsięwzięcie swój czas pod niebem.
  • Prz 24:26 : 26 Kto daje właściwą odpowiedź – ten całuje w usta.
  • 1 Sm 25:32-33 : 32 A Dawid powiedział do Abigail: Wysławiony WIEKUISTY, Bóg Israela, który cię dzisiaj wysłał na me spotkanie. 33 Błogosławiona twoja roztropność i błogosławionaś i ty sama, która mnie dzisiaj powstrzymałaś od rozlewu krwi i nie wspomogła mnie moja własna ręka.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 12:14-15
    2 wersety
    77%

    14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.

    15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.

  • Prz 15:21-22
    2 wersety
    76%

    21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.

    22Gdzie brak narady, tam zamysły spełzają na niczym; ale ostoją się tam, gdzie dużo doradców.

  • 25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.

  • 11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.

  • Prz 18:20-21
    2 wersety
    74%

    20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.

    21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.

  • Prz 16:23-24
    2 wersety
    74%

    23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.

    24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.

  • 1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

  • Prz 15:1-2
    2 wersety
    73%

    1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.

    2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.

  • Prz 23:15-16
    2 wersety
    73%

    15Mój synu, jeśli twoje serce nabierze mądrości – i we Mnie ucieszy się Moje serce.

    16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.

  • 13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.

  • Prz 24:25-26
    2 wersety
    73%

    25Zaś tym, co sprawy wyjaśniają – błogo im; spłynie na nich błogosławieństwo cennych.

    26Kto daje właściwą odpowiedź – ten całuje w usta.

  • 13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.

  • 24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.

  • 2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.

  • 4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.

  • Prz 16:20-21
    2 wersety
    72%

    20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.

    21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.

  • 18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.

  • 13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.

  • 4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.

  • 30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

  • 23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.

  • 30Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.

  • 22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.

  • 27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.

  • 28Serce sprawiedliwego rozważa, co należy odpowiedzieć; lecz usta niegodziwych wylewają niecności.

  • 24Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego.

  • 19Jak w wodzie odbija się twarz naprzeciwko twarzy tak i serce człowieka w człowieku.

  • 23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.

  • 5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.

  • 16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.

  • 9Olejek i kadzidło rozweselają serce, ale więcej słodkie słowo przyjaciela z jego gotowej do rady duszy.

  • 31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.

  • 19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.

  • 20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.

  • 11Stań się mądrym, Mój synu, rozraduj Moje serce; abym temu, co mi urąga mógł odpowiedzieć:

  • 12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.

  • 5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.

  • 15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.

  • 45Szlachetny człowiek ze szlachetnego skarbca serca wydobywa szlachetne, a zły człowiek ze złego skarbca swojego serca wydobywa złe; bowiem z obfitości serca mówią jego usta.

  • 5Kto przestrzega królewskiego rozkazu nie dozna nic złego; a serce mędrca zna czas i sąd.

  • 11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.