Ksiega Przyslów 23:15
Mój synu, jeśli twoje serce nabierze mądrości – i we Mnie ucieszy się Moje serce.
Mój synu, jeśli twoje serce nabierze mądrości – i we Mnie ucieszy się Moje serce.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Stań się mądrym, Mój synu, rozraduj Moje serce; abym temu, co mi urąga mógł odpowiedzieć:
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
24Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego.
25Niech się cieszy twój ojciec i twoja matka; niech się raduje ta, która cię urodziła.
26Oddaj Mi, Mój synu, twoje serce, a twe oczy oby umiłowały Moje drogi.
19Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę.
17Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
1Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
1Mój synu! Jeżeli przyjmiesz Moje mowy i zachowasz u siebie Moje przykazania,
2byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce;
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
12Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom.
13Nie szczędź chłopcu napomnienia; jeżeli go rózgą oćwiczysz – nie umrze.
14Ty wprawdzie ćwiczysz go rózgą, lecz i jego duszę ratujesz z przepaści.
18Karć syna dopóki jeszcze nadzieja, i nie zwracaj uwagi na jego krzyki.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
15Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
11Mój synu! Nie pogardzaj napomnieniem WIEKUISTEGO i nie uprzykrzaj sobie Jego doświadczenia.
12Bo kogo WIEKUISTY miłuje – tego karci, jako Ojciec, co kocha swego syna.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
1Mój synu! Nie zapominaj Mojej Nauki, a Moje przykazania niechaj przechowa twoje serce.
31Ciesząc się na Jego ziemskim kręgu i dzieląc Me uniesienia z ludzkimi synami.
32Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie, bowiem szczęśliwi są ci, co przestrzegają Moich dróg.
10Słuchaj, mój synu i przyjmij moje mowy, a pomnożą ci lata życia.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
3Bo gdy byłem synem mojego ojca, pieszczonym jedynakiem pod opieką swej matki,
8Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.
8Zatem teraz, mój synu, posłuchaj mojego głosu w tym, co ci rozkazuję.
20Mój synu! Uważaj na moje słowa, nakłoń twe ucho do moich mów!
13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
30Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.
6Wychowuj chłopca według jego drogi; bo z niej nie zboczy i wtedy, kiedy się zestarzeje.
17Nakłoń ucho oraz słuchaj słów mędrców; skieruj swe serce ku Mojej nauce.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
1Mój synu! Zachowaj Moje mowy oraz ukrywaj u siebie Me przykazania.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.
14Ale za taką samą uważaj mądrość dla twej duszy. Jeśli ją pozyskałeś – masz przyszłość, a twa nadzieja nie zaginie.
15Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
3Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.