Ksiega Przyslów 23:16
Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Mój synu, jeśli twoje serce nabierze mądrości – i we Mnie ucieszy się Moje serce.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
8Wszystkie mowy Mych ust są sprawiedliwe; nie ma w nich obłudy, ani matactwa.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
171Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
172Mój język śpiewa Twoje słowo, bo sprawiedliwe są wszystkie Twe przykazania.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
23Gdy będę Cię wysławiał, me usta zaśpiewają, a także moja dusza, ta, którą wybawiłeś.
13Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
11Stań się mądrym, Mój synu, rozraduj Moje serce; abym temu, co mi urąga mógł odpowiedzieć:
5Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
4moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
1Przewodnikowi chóru, dumanie na sześć głosów; przez synów Koracha, pieśń miłości.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
24Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego.
25Niech się cieszy twój ojciec i twoja matka; niech się raduje ta, która cię urodziła.
26Oddaj Mi, Mój synu, twoje serce, a twe oczy oby umiłowały Moje drogi.
26Przez to zostało rozweselone moje serce oraz rozradował się mój język, ale też moja cielesna natura rozbije namiot nadziei.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
26Kto daje właściwą odpowiedź – ten całuje w usta.
11Kto miłuje czystość serca, czyje usta są wdzięczne – tego przyjacielem jest król.
7Wysławiam WIEKUISTEGO, który mi tak doradził; bo i nocami napominają mnie moje wnętrza.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
30Jasne spojrzenie rozwesela serce, a pomyślna wieść orzeźwia członki.
17Niech twe serce nie zazdrości grzesznym – lecz trzymaj się ustawicznie bojaźni WIEKUISTEGO.
21W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
11Radujcie się w WIEKUISTYM, cieszcie się sprawiedliwi i weselcie się wszyscy szczerego serca.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
19Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę.
42Widzą to prawi i się cieszą, a wszelkie bezprawie zamyka swoje usta.
9Dlatego cieszy się moje serce oraz raduje mój język, a moja cielesna natura spoczywa bezpiecznie.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
162Cieszę się Twoim słowem, tak jak ten, co znalazł wielką zdobycz.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
28A mój język będzie wypowiadał Twoją sprawiedliwość, i Twoją chwałę cały dzień.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
22Ohydą dla WIEKUISTEGO są kłamliwe usta; a ci, co dochowują wierności, dostępują Jego upodobania.