Ksiega Psalmów 119:13
Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
171Moje usta będą wylewać chwałę, gdy mnie nauczysz Twoich ustaw.
172Mój język śpiewa Twoje słowo, bo sprawiedliwe są wszystkie Twe przykazania.
43Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.
106Przysiągłem i dotrzymam – strzec sprawiedliwych Twoich wyroków.
26Gdy wyznam moje postępki wysłuchasz mnie, naucz mnie Twoich ustaw.
14Ponad wszystkie skarby cieszę się drogą Twoich świadectw.
108Racz sobie upodobać ofiary moich ust, BOŻE, oraz naucz mnie Twoich praw.
30Obrałem drogę prawdy; więc stawiam przed siebie Twe wyroki.
7Będę Cię sławił szczerym sercem, ucząc się wyroków Twojej sprawiedliwości.
131Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.
17Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
10Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.
11W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.
12Jesteś sławiony WIEKUISTY, naucz mnie Twoich ustaw.
102Nie odstępuję od Twoich praw, ponieważ Ty mnie prowadzisz.
103Jakże słodkie są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
167Moja dusza strzeże Twoich świadectw, bo je bardzo umiłowałem.
168Strzegę przykazań i Twoich świadectw, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.
14które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
30Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.
2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
69Zuchwalcy knują przeciw mnie fałsz, a ja całym sercem strzegę Twoich przepisów.
159Patrz, że umiłowałem Twoje przykazania,WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
160Prawda jest sumą Twego słowa, i na wieki wszelki wyrok Twojej sprawiedliwości.
164Siedmiokroć dziennie Cię sławię, z powodu Twoich sprawiedliwych wyroków.
4Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.
12Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.
66Naucz mnie dobrego smaku i wiedzy, bo zawierzyłem Twoim przykazaniom.
4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.
23Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam.
1Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.
120Z obawy przed Tobą drętwieje moja cielesna natura oraz lękam się Twych wyroków.
56Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.
15Moje usta opowiadać będą po wszystkie dni Twoją sprawiedliwość oraz czas Twojego zbawienia, chociaż nie zdołam ich zliczyć.
46Abym mówił o Twych świadectwach wobec królów i nie był zawstydzony.
47A kochał się w Twoich przykazaniach, które umiłowałem;
22Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mego Boga.
72Lepszą mi nauka Twych ust, niż tysiące sztuk złota i srebra.
8Moje usta codziennie są pełne Twojej chwały i Twojej sławy.
149Według Twojej łaski wysłuchaj mojego głosu, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego wyroku.
52Wspominam odwieczne Twe wyroki, BOŻE, i się pocieszam.
88Daj mi żyć według Twojej łaski, abym zachował świadectwo Twoich ust.
145Wołam z całego serca: Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY; i Twoich ustaw przestrzegam.
9Pragnę spełniać Twą wolę, Boże, Twoje Prawo jest w moim wnętrzu.